ما شبیه یک الاکلنگیم فقط زمینِ زیر پایمان یکی نیست. من در جنوب ایستاده‌ام، زیر آفتابی که بوی گرما می‌دهد، و تو آن‌سوی نقشه، در تهران، ما همدیگر را داریم، اما نه در فاصله‌ی دست‌ها، در فاصله‌ی کیلومترها در فاصله‌ی شهرها در فاصله‌ی ساعت‌ها در فاصله‌ی دلتنگی‌هایی که فقط با پیام آرام می‌گیرند گاهی حس می‌کنم من یک‌طرف الاکلنگ نشسته‌ام و تو آن‌طرفش هر وقت من بالا می‌روم، دلتنگیِ من سنگین‌تر می‌شود، و هر وقت تو پایین می‌آیی، من بیشتر به نبودنت فکر می‌کنم. اما با همه‌ی این فاصله هنوز هم این الاکلنگ تکان می‌خورد، هنوز هم ما از هم جدا نشده‌ایم، هنوز هم یک نخ قرمز نامرئی بین دل من و دل تو همه‌چیز را نگه داشته است. شاید دوستی برای ما نه دست همو گرفتن ، بلکه همین ماندن باشد در قلب یک دیگر. همین که از جنوب تا تهران هنوز می‌شود دوست ماند هنوز می‌شود دل را از راه دور به کسی سپرد که هیچ‌وقت کنار دستت ننشسته اما همیشه نزدیک دلت بوده است

رقیه برام نوشته 😭😭😭😭😭😭

دوست دارم زیاد بشیم و همزمان دوست ندارم زیاد بشیم

Behollllddddddddd my Type of men- #فیلم

دوزتان جو واقعا مرد زندگی استست

سارا و جو‌ انقدر بانمکن شبیه خواهر و برادر می‌مونن