البته که یه فیلم درباره‌ی یه الاغ تنها دیدم، کجاش عجیبه؟

البته یه ربع آخرش موند😭

یه فانتزی تو ذهنم اینه که هرکسی توی کشوری زاده شده که قبل از زندگیش به جایی شبیه به اون علاقه داشته. هست دیگه، وقتی یه کتاب خاصی رو میخونیم خیلی وقتا دلمون میخواد وارد دنیاش بشیم، البته بدون توجه به هیچ چیز. شاید ما هم از بین داستان ها، از داستان ایران خوشمون اومده، فکر کردیم حتی اگه بمیریم هم اشکال نداره چون دوباره به همینجا برمیگردیم. نمیدونستیم قراره زندگی رو با احساسات قاطی کنیم و به همه دل ببندیم، و کلی زجر بکشیم. و حتی از مرگ که به نوعی بازگشت ما به سوی خداست بترسیم. قبلا خیلی درموردش خیال پردازی میکردم. ولی خب، نود و نه درصد مطمئنم هرگز همچین نیست. ولی باز فکر کردن درموردش جالبه.

واقعا ترکیب لئو و آکواریس رو دوست‌ دارم. شاید توی آسترولوژی خیلی چیزا عوض بشه، ولی این ترکیب رو بی‌نظیر میدونم و فکر نکنم هیچوقت نظرم درباره‌اش عوض بشه

تو علم اعداد ( نامبرلوژی ) و آسترولوژی ، لئو و آکواریس برج‌/ ساین های مخالف توی چرخه زودیاک هستن ~

وقتی این دو نفر باهم باشن ، میتونن اون چیزی رو که به طور طبیعی ندارن رو به همدیگه بدن.