نمایشنامه خوانی خواستگاری از گوساله نویسنده: مرحوم محمدرضا گلشنی کارگردان: افشین قاسمی خوانشگران: گلناز عیدی سامان علیزاده محمد ابوالحسنی افشین قاسمی سارا زمزم ماهرخ سالاری #درسهای_بازیگری_گویندگی 👇 https://ble.ir/ator2000 https://eitaa.com/actor2000 https://t.me/avayeghoghnus

تاتر دانش آموزی ((هوای این شهر ما همیشه آلوده است.)) نویسنده و کارگردان: افشین قاسمی مدرسه سیدالشهدا ی تهران منطقه ۸ با این بچه ها من چند سال جشنواره رفتم و تو منطقه ای اول شدیم. الان فکر میکنم دانشگاه رفته باشند. سالها تاتر دانش آموزی در مدارس تهران کار کردن کوله باری پر از تجربه به من آموخت. دانش آموزانی که تاتر برایشان زندگی جدیدی بود و مدیران مدارسی که تنها به فکر رتبه برای مدرسه بودند. و بیشتر از دانش آموزان مدیران و اولیای آنها نیاز به تاتر داشتند. سال تولید ۱۳۹۷ #درسهای_بازیگری_گویندگی 👇 https://ble.ir/ator2000 https://eitaa.com/actor2000 https://t.me/avayeghoghnus

لیرشاه نمایشنامه ویلیام شکسپیر ترجمۀ جواد پیمان

نمایش خیابانی ((بند الف ، ماده هفت)) نویسنده و کارگردان: افشین قاسمی بازیگران: مرتضی مالکی زاده ، افشین قاسمی برنده جایزه دوم بازیگری جسمی و حرکتی به مرتضی مالکی زاده از جشنواره تاتر معلولین آفتاب شهر کرد برنده جایزه کارگردانی و بازیگری همراه به افشین قاسمی در جشنواره تاتر معلولین آفتاب شهر کرد اجرای عموم در سطح شهر تهران به مناسبت هفته معلولین اجرا شده در همایش حقوق معلولین . بهزیستی تهران لینک مشاهده فیلم نمایش در تیوال: tiwall.com/p/bandeh.alef #درسهای_بازیگری_گویندگی 👇 https://ble.ir/ator2000 https://eitaa.com/actor2000 https://t.me/avayeghoghnus

نمایش مشکل بزرگ نوشته: حمید قلعه ای مربی : افشین قاسمی نمایش در کلاس درس فعالیتی است نمایشی که ادامه‌ منطقی فعالیت نمایش خلاق است و بر اساس اصول آن تولید می‌شود. در این اجرای نمایشی مربی پرورشی و یا معلم کلاس تسهیل گر این فعالیت خواهد بود و موضوع آن از کتاب‌های درسی گرفته می‌شود. تمامی این فعالیت توسط دانش‌آموزان به انجام می‌رسد و در کلاس درس به اجرا درمی‌آید. تفاوتش با نمایش خلاق در این است که نمایش خلاق تماشاگر ندارد، اما این فعالیت برای شاگردان همان کلاس و حتی کلاس‌های هم ردیف هم به اجرا درمی‌آید. ادبستان حکمت زمستان ۱۴۰۱ #درسهای_بازیگری_گویندگی 👇 https://ble.ir/ator2000 https://eitaa.com/actor2000 https://t.me/avayeghoghnus

فیلم کامل انیمیشن کوتاه ((در سایه سرو)) ساخته ی شیرین سوهانی و حسین ملایمی ۲۰۲۳ #درسهای_بازیگری_گویندگی 👇 https://ble.ir/ator2000 https://eitaa.com/actor2000 https://t.me/avayeghoghnus

انیمیشن کوتاه (( در سایه سرو)) نهنگی عظیم به گِل می‌نشیند. در ساحلی در جنوب ایران، زیر آفتاب سوزان. پدر و دختری جنگ‌دیده و رنجِ جنگ کشیده یک روز از زندگی‌شان را به نجات نهنگ اختصاص می‌دهند. دختر، عاقل و پرشفقت است و به شکل رخشانی دل‌رحیم و خردمند. پدر، خسته، اندوهگین، دردمند و به‌غایت رنجور و زخم‌‌خورده. زخم‌ها روی بدنش نیست، از درون ویرانش کرده؛ زخم جنگ ایران و عراق، زخم کشته‌شدن همسر در جنگ، زخم خشونت مقدس‌شده چیزی که بعد از هشت‌سال تمام شده ولی جراحت‌هایش در وجود انسان‌ها تا عمیق‌ترین نقطه‌ها حک شده. پدرِ شیرین سوهانی، یکی از سازندگان این انیمیشن، کهنه‌سرباز جنگی‌ست؛ رزمنده‌ای که در جنگ ایران و عراق یک چشم را از دست داده، ترکِش در جمجمه‌اش باقی مانده و گاهی ناگهان رفتارهای عجیب و خشونت‌آمیزی نشان می‌دهد. شیرین، همان‌که مجسمه اسکار را در دست گرفت، در تمام زندگی با پدری سرکرده که پس از بازگشت از جنگ به انسانی کاملاً متفاوت تبدیل شده بود. نهنگِ به گِل‌نشسته، دردهای نادیدنی همان پدری‌ست که هر صدا و حرکت و تصویر و اتفاقی، خاطره‌‌ای از حمله عراقی‌ها، موشک، هواپیمای جنگی و انفجار را به جانش می‌ریزد و اضطراب و خشم، آشفته‌اش می‌کند؛ پدری درگیر با «اضطراب پس از سانحه» ( پی‌تی‌اس‌دی) و دست‌وپازنان در زخم‌های باقیمانده درونی از جنگ. پدر که باید سَروی باشد، پایدار و مستحکم، سایه‌ای داشته باشد بلند و دلگرم‌کننده، باید نماد زندگی و آزادگی و استقامت باشد، شکننده و مضطرب و منزوی‌ و آسیب‌پذیر است. به گِل نشسته و نومید و مأیوس است. گذشته‌ تاریک و خاطرات سرکوب‌شده، خفه‌اش می‌کند و فرسوده به لبه زندگی رسیده. و دختر که تمام این سال‌ها کوشش کرده سایه سَرو زندگی‌اش را حفظ کند، نومید و ناتوان است؛ یا باید برود یا بماند و این نهنگ به گِل نشسته زیر آفتاب کُشنده را نجات دهد. انیمیشن کوتاه ایرانی که اسکار گرفت، درباره دردهای نادیده‌گرفته شده و سلطه پیداکرده و درمان نشده ما ایرانی‌هاست. از زندگی شخصی سازندگانش برآمده ولی تک‌تک ما در آن خود را می‌یابیم؛ ماییم و نهنگ‌های به گِل نشسته، ماییم و پدرهای فرسوده و پشیمان، ماییم و دختران در تلاش برای آزادکردن و آزادشدن، ماییم و زخم‌های درونی درمان‌نشده‌ جمعی که دارد خفه‌مان می‌کند، ماییم که باید بیل به دست بگیریم و کنار نهنگ‌های به گل نشسته راه باز کنیم تا آبی روان شود، ماییم که باید نهنگ را به اقیانوس برگردانیم، ماییم که باید بجنگیم، بمانیم، بگیریم، بخواهیم و بایستیم. انیمیشن کوتاه «در سایه سَرو»، ساخته‌ی شیرین سوهانی و حسین ملایمی،۲۰۲۳ #درسهای_بازیگری_گویندگی 👇 https://ble.ir/ator2000 https://eitaa.com/actor2000 https://t.me/avayeghoghnus

کهن‌ترین دستنوشته‌های فارسی در ژاپن 🔻در سال ۱۲۱۷ میلادی یک راهب ژاپنی که برای آموختن آیین بودا به چین رفته بود در بندر کوانژو (استان فوجیان) از سه خارجی خواست تا هر کدام یادگاری برای او به خط خویش کتابت کنند. 🔻سال‌ها بعد او این یادگاری‌ها را به همراه دیگر کتاب‌ها و نوشته‌هایی که ‏از چین جمع‌آوری کرده بود به ژاپن برد و در معبدی قرار داد. 🔻بوداییان ژاپن نیز به خیال اینکه این خط‌های ناشناس ارتباطی با مذهب بودا دارند و مقدس هستند از آن نگهداری می‌کردند تا اینکه در اوایل سده ۲۰ میلادی یک پژوهشگر ژاپنی به نام «تورو هانِدا» ضمن بررسی این نوشته‌ها متوجه شد که به ‏الفبای فارسی نگاشته شده‌اند و از یک استاد هندی به نام «عبدالحافظ محمد بارک‌الله» که آن زمان در دانشکده زبان‌های خارجی توکیو مشغول بود و فارسی را می‌دانست کمک خواست و او نیز حدس زد که این عبارات از شاهنامه باشند اما همچنان شناسایی دقیق این نوشته‌ها ممکن نشد تا آنکه در سال ۱۹۶۷ میلادی یک دانشجوی ژاپنی که در حال یادگیری فارسی در دانشگاه تهران تصاویری از این نوشته‌ها را به استادان ایرانی خود عرضه کرد و راه شناسایی دقیق منبع این نوشته‌ها و خوانش آن باز شد. 🔻بر روی این کاغذ سه تاجر فارسی‌زبان هر یک قطعه شعری را برای آن راهب ژاپنی نوشته‌اند که اشاره به ‏مفاهیمی مانند خداحافظی، دوری و جدایی می‌دهد. بیت اول از منظومه ویس و رامین است: جهان خرمی با کس نماند/فلک روزی دهد، روزی ستاند بیت دیگر که در پایین آن است قسمتی از شاهنامه است: جهان یادگار است و ما رفتنی/ به مردم نماند به جز مردمی 🔻نوشته سوم نیز هرچند در شاهنامه و داستان ‏خداحافظی ایرج از فریدون آمده است اما عباراتی که در این کاغذ نوشته شده‌اند دقیقا مطابق آنی هستند که در کتاب جامع التواریخ آمده و گویا جزو عباراتی بوده که فارسی‌زبانان آن زمان در هنگام خداحافظی می‌خوانده‌اند: گر در اجلم مساهلت خواهد بود/ روشن کنم این دیده بدیدار تو زود پس گر به خلاف گردد این چرخ کبود/ بدرود تو از من و من از تو بدرود 🔻این نوشته امروزه هنوز در معبدی بودایی در کیوتوی ژاپن نگهداری می‌شود و نظر به اهمیتش به عنوان بخشی از میراث معنوی در کشور ژاپن ثبت شده است. 🔻نوشته‌های این کاغذ نشان دهنده حضور گسترده تاجران فارسی‌زبان در بنادر چین ‏و آشنایی آنان با آثار و منظومه‌های فارسی مانند شاهنامه و جامع‌التواریخ است. #درسهای_بازیگری_گویندگی 👇 https://ble.ir/ator2000 https://eitaa.com/actor2000 https://t.me/avayeghoghnus