eitaa logo
درسهای بازیگری و صداپیشگی
128 دنبال‌کننده
99 عکس
54 ویدیو
18 فایل
تکنیک های که شما باید در این رشته بیاموزید، در این کانال آموزش داده میشود. #افشین_قاسمی مدرس دانشگاه _کارگردان تاتر
مشاهده در ایتا
دانلود
درسهای بازیگری و صداپیشگی
کهن‌ترین دستنوشته‌های فارسی در ژاپن 🔻در سال ۱۲۱۷ میلادی یک راهب ژاپنی که برای آموختن آیین بودا به چین رفته بود در بندر کوانژو (استان فوجیان) از سه خارجی خواست تا هر کدام یادگاری برای او به خط خویش کتابت کنند. 🔻سال‌ها بعد او این یادگاری‌ها را به همراه دیگر کتاب‌ها و نوشته‌هایی که ‏از چین جمع‌آوری کرده بود به ژاپن برد و در معبدی قرار داد. 🔻بوداییان ژاپن نیز به خیال اینکه این خط‌های ناشناس ارتباطی با مذهب بودا دارند و مقدس هستند از آن نگهداری می‌کردند تا اینکه در اوایل سده ۲۰ میلادی یک پژوهشگر ژاپنی به نام «تورو هانِدا» ضمن بررسی این نوشته‌ها متوجه شد که به ‏الفبای فارسی نگاشته شده‌اند و از یک استاد هندی به نام «عبدالحافظ محمد بارک‌الله» که آن زمان در دانشکده زبان‌های خارجی توکیو مشغول بود و فارسی را می‌دانست کمک خواست و او نیز حدس زد که این عبارات از شاهنامه باشند اما همچنان شناسایی دقیق این نوشته‌ها ممکن نشد تا آنکه در سال ۱۹۶۷ میلادی یک دانشجوی ژاپنی که در حال یادگیری فارسی در دانشگاه تهران تصاویری از این نوشته‌ها را به استادان ایرانی خود عرضه کرد و راه شناسایی دقیق منبع این نوشته‌ها و خوانش آن باز شد. 🔻بر روی این کاغذ سه تاجر فارسی‌زبان هر یک قطعه شعری را برای آن راهب ژاپنی نوشته‌اند که اشاره به ‏مفاهیمی مانند خداحافظی، دوری و جدایی می‌دهد. بیت اول از منظومه ویس و رامین است: جهان خرمی با کس نماند/فلک روزی دهد، روزی ستاند بیت دیگر که در پایین آن است قسمتی از شاهنامه است: جهان یادگار است و ما رفتنی/ به مردم نماند به جز مردمی 🔻نوشته سوم نیز هرچند در شاهنامه و داستان ‏خداحافظی ایرج از فریدون آمده است اما عباراتی که در این کاغذ نوشته شده‌اند دقیقا مطابق آنی هستند که در کتاب جامع التواریخ آمده و گویا جزو عباراتی بوده که فارسی‌زبانان آن زمان در هنگام خداحافظی می‌خوانده‌اند: گر در اجلم مساهلت خواهد بود/ روشن کنم این دیده بدیدار تو زود پس گر به خلاف گردد این چرخ کبود/ بدرود تو از من و من از تو بدرود 🔻این نوشته امروزه هنوز در معبدی بودایی در کیوتوی ژاپن نگهداری می‌شود و نظر به اهمیتش به عنوان بخشی از میراث معنوی در کشور ژاپن ثبت شده است. 🔻نوشته‌های این کاغذ نشان دهنده حضور گسترده تاجران فارسی‌زبان در بنادر چین ‏و آشنایی آنان با آثار و منظومه‌های فارسی مانند شاهنامه و جامع‌التواریخ است. 👇 https://ble.ir/ator2000 https://eitaa.com/actor2000 https://t.me/avayeghoghnus
8.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
سال ۱۴۰۳ برای گروه آوای ققنوس به سرپرستی افشین قاسمی چگونه گذشت!! نمایش آخرین داستان بکت خرداد ۱۴۰۳ نمایش عروسکی عمو ماهیگیر خرداد ۱۴۰۳ دوبله زنده انیمیشن فردیناند مرداد ۱۴۰۳ نمایش عروسکی بانوی حصاری سمنان ، آبان ۱۴۰۳ نمایش چنگ چهره زنانه ندارد آذر ۱۴۰۳ نمایش عروسکی مبارک و سعدی نامه آذر ۱۴۰۳ نمایش خداحافظی بوکان ، آذر ۱۴۰۳ نمایشنامه خوانی تمساح اسفند ۱۴۰۳ نمایشنامه خوانی آرش اسفند ۱۴۰۳ به همراه دو اجرا که به مرحله بازبینی رسید و یک نمایش عروسکی که به جشنواره عروسک خونه ارسال شد به جز دوبله زنده بقیه موارد افشین قاسمی به عنوان نویسنده و کارگردان حضور داشتند. تمامی پوسترها ی امسال توسط سرپرست گروه افشین قاسمی انجام شد. ایشان امسال نگاه پررنگ تری به بازیگری داشتند و در سه نمایش ایفای نقش کردند. گروه آوای ققنوس تجربیات بسیار ارزنده ای در زمینه دوبله، نمایش صحنه ای ، نمایش عروسکی و خیابانی کسب کرده است. امیدواریم سال جدید همچون سالهای گذشته گروه آوای ققنوس بتواند پله های موفقیت را به زیبایی طی کند. 👇 https://ble.ir/ator2000 https://eitaa.com/actor2000 https://t.me/avayeghoghnus
دیوید لین، فیلمساز انگلیسی و برنده ی دو جایزه اسکار، در 25مارس ( ۵ فروردین ) سال 1908 در شهر کریدون انگلستان متولد شد. با اتمام تحصیلات مقدماتی جذب حرفه ی سینما شد و فعالیت خود را در این حرفه از نوزده سالگی با دستیاری فیلم برداری و تدوین آغاز کرد. لین در اغلب نخستین آثارش با نویل کوارد، هنرپیشه و فیلم نامه نویس انگلیسی، همکاری کرده است.کسب جایزه ی اسکار در سال 1957 برای فیلم «لورنس عربستان» و پنج سال بعد با فیلم «دکتر ژیواگو» و کسب دومین جایزه ی اسکار نام خود را به عنوان یکی از برترین کارگردانان جهان تثبیت کرد. آثار لین همچنان از جذاب ترین آثار سینمای جهان شمارده می شوند. «الیور تویست» از دیگر ساخته های اوست. دیوید لین در سال 1991 درگذشت. 👇 https://ble.ir/ator2000 https://eitaa.com/actor2000 https://t.me/avayeghoghnus
زادروز بازیگران بزرگ سینمای جهان توشیرو میفونه (三船 敏郎 Mifune Toshirō؟, ۱ آوریل ۱۹۲۰ – ۲۴ دسامبر ۱۹۹۷) بازیگر ژاپنی بود. وی در ۱۷۰ فیلم ایفای نقش کرده‌است. او به خاطر همکاری با فیلم‌ساز برجسته ژاپنی آکیرا کوروساوا در ۱۶ فیلم بین سال‌های ۱۹۴۸–۱۹۶۵ شناخته شده‌است. از همکاری‌های او با کوروساوا می‌توان به فیلم‌های راشومون، هفت سامورایی، بالا و پایین، دژ پنهان، سریر خون، ریش‌قرمز و یوجیمبو اشاره کرد 👇 https://ble.ir/ator2000 https://eitaa.com/actor2000 https://t.me/avayeghoghnus
توشیرو میفونه داستان زندگی توشیرو میفونه در ۱ آوریل ۱۹۲۰ در چینگدائو، شاندونگ در چین از پدر و مادری ژاپنی زاده شد. پدر و مادر او، میسیونر متدیستانی بودند که در آنجا کار می‌کردند. میفونه آغاز زندگی‌اش را با والدینش و دو خواهر و برادر کوچکش در دالیان، لیائونینگ، چین گذراند و از ۴ تا ۱۹ سالگی را نیز در منچوری سپری کرد. در جوانی، وی در فروشگاه عکاسی پدرش توکوزو به کار پرداخت، پدر میفونه عکاس و وارد کنندهٔ تجاری‌ای بود که از شمال ژاپن مهاجرت کرده بود. پس از گذراندن اولین ۱۹ سال زندگی خود در چین، به عنوان یک شهروند ژاپنی، او به لشکر هوانوردی ارتش امپراتوری ژاپن فراخوانده شد؛ جایی که او در طول جنگ جهانی دوم در واحد عکاسی هوایی به خدمت پرداخت. در سال ۱۹۴۷، یکی از دوستان میفونه که برای گروه عکاسی توهو کار می‌کرد میفونه را برای کار در بخش عکاسی پیشنهاد داد و آنها نیز او را برای پست دستیار فیلمبرداری پذیرفتند. در آن زمان، تعداد زیادی از بازیگران شرکت توهو، پس از اعتصابی طولانی، برای تشکیل شرکت خود یعنی شین توهو کمپانی سابق خود را ترک کردند. پس از مدتی کمپانی توهو رقابتی را برای یافتن چهره‌های جدید و استعدادهای نو سازماندهی کرد. دوستان میفونه یک درخواست‌نامه و عکس از او را بدون دانستن خود او به کمپانی ارائه کردند. سرانجام او به همراه ۴۸ نفر دیگر (از بین تقریباً ۴۰۰۰ متقاضی) پذیرفته شد و مجاز شد یک آزمایش بازیگری زیر نظر کاجیو یاماموتو انجام دهد. در آنجا زمانی که از او میمیک خشم خواسته شد او از تجربیات دوران جنگش بهره برد. یاماموتو بازی میفونه را پسندید و او را به تانیگوچی سنکیچی که کارگردان بود پیشنهاد داد. این اتفاقات به اولین نقش میفونه در فیلم شین باکا جیدای منجر شد. میفونه نخستین بار با آکیرا کوروساوا زمانی برخورد که توهو استودیوز، بزرگترین شرکت تولید فیلم در ژاپن، یک جستجوی عظیم برای یافتن استعدادها را انجام داد که طی آن صدها نفر از بازیگران مشتاق در مقابل یک تیم داوری مورد آزمایش قرار می‌گرفتند. کوروساوا در اصل قصد داشت این رویداد را نادیده بگیرد، اما وقتی هیدکو تاکامینه به او از یک بازیگر که امیدوارکننده به نظر می‌رسد گفت، توجه خود را نشان داد. کوروساوا بعداً نوشت که وقتی او وارد صحنه تست شد «مردی جوان را دید که در اطراف اتاق با شور و هیجانی خشن تلوتلو می‌خورد … آن صحنه اندازهٔ تماشای یک حیوان درندهٔ زخمی که سعی در بریدن ریسمانش دارد، ترسناک بود. من مبهوت شدم.» وقتی میفونه، خسته، صحنه را به پایان رساند، او نشست و به داوران نگاهی خیره و تهدیدگونه انداخت. او رقابت را باخت اما کوروساوا تحت تأثیر او قرار گرفت. او بعدها گفت: «من شخصاً به ندرت تحت تأثیر بازیگران قرار می‌گیرم اما در مورد میفونه من کاملاً غرق او شدم.» اواخر زندگی و مرگ در اوایل دهه ۱۹۸۰ میفونه یک مدرسه بازیگری تأسیس کرد (Mifune Geijutsu Gakuin ،三船芸術学院). مدرسه پس از سه سال به دلیل مدیریت مالی نادرست ناموفق ماند. میفونه پس از بازی توراناگا در مینی سریال تلویزیونی شوگون در غرب تحسین فراوانی یافت.  رابطه بین کوروساوا و میفونه همچنان دوگانه باقی ماند. در حالی که کوروساوا نظرات بی‌رحمانه‌ای دربارهٔ بازی‌های میفونه بیان می‌کرد اما همچنان در مجله اینترویو اذعان کرده بود که «تمام فیلم‌هایی که من با میفونه ساخته‌ام، بدون او وجود نمی‌داشتند». او همچنین جایزه کاوازیتا که خودش دو سال قبل به دستش آورده بود را به میفونه ارائه کرد. آنها در نهایت در سال ۱۹۹۳ در مراسم خاکسپاری دوستشان، ایشیرو هوندا با یکدیگر آشتی نمودند. پس از چشم در چشم شدنی کوتاه، آنها گریان یکدیگر را در آغوش گرفتند و به تقریباً سه دهه دوری جستن متقابل پایان دادند.] آنها پس از آن هرگز دوباره همکاری نکردند و همچنین فرصتی برای به دست آوردن دوستی پیشین خود به‌طور کامل نیافتند و هر دوی آنها در طی حدود یک سال درگذشتند. در سال ۱۹۹۲ میفونه دچار مشکلی جدی و ناشناخته برای سلامتی‌اش شد. منابع گوناگونی می‌گویند که او به سبب کار بیش از حد سلامت خود را از دست داد و دچار سکته قلبی یا سکته مغزی شد. به هر حال، او به‌طور ناگهانی از زندگی عمومی دوری کرد و عمده زندگی‌اش محدود به خانه‌اش شد و همسرش ساچیکو از او مراقبت می‌کرد. هنگامی که او در سال ۱۹۹۵ به سرطان لوزالمعده دچار شد، وضعیت فیزیکی و روانی میفونه رو به وخامت نهاد. در شب کریسمس سال ۱۹۹۷، او در میتاکا، توکیو به سبب نارسایی‌های گوناگون اعضای بدنش در سن ۷۷ سالگی فوت کرد. از او دو پسر، یک دختر، یک نوه پسری و دو نوه دختری به جای مانده است. 👇