¹⁶⁸

آدمي شاعر نمي‌شود ، مگر به جبر اندوهٔ .

آیا چیزی در مخیلهٔ آدمی میگنجد که قلم بتواند آن را بنگارد ، اما جان ِصادق ِمن آن را برای تو ترسیم نکرده باشد ؟ / ء

کوچه پس کوچه های قم »

آقاي صاحب الزمان ؛ . ما همهٔ حالمان خوب است اما تو باور مکن .. می‌شود بیایی و مرهمی شوي بر زخم هایمان ؟ . زخم‌هایی که تا مغز استخوان رسیده و بارِ آن را به دوش ِجان می‌کشیم ؛ خون دلها را می‌شود با آمدنت کم کنی ؟ که چشم‌هایمان ، دیگر چیزي جز تماشاي طلوع ِتو را نمی‌خواهد . العجل یا مولا .. که علاج در فرج است ( : الف‌میم / ء

ما غرق گناهیمُ به جز این توشه نداریم »

زندگی ، سهم ِکوتاهی‌ست ؛ . فنجانی چاي ، دو خط شعر ُعشق ِایران / ء