از شریک شدن آدمایِ موردعلاقم با بقیه -واقعا-متنفرم؛ تنفر×۲.

همین که عقدهِ مقایسهِ‌رفتار ندارم وهمیشه همه چیز رو بابِ دلِ و عقیده ام پیش میبرم.. شُکر🤍!

از خدا یچیزیو که از تهِ دل بخوای تمومه:) سخن یه بزرگی

به من نگو هرجور که خودت راحتی پا میشم میزنم تو دهنت که بفهمی چجوری راحتم.🗿🤣

از حرفات بدم میاد چون تک تکش دروغه

دیگه آدم نمیشه...!:)

ᵂʰᵃᵗᵉᵛᵉʳ ʰᵃᵖᵖᵉᶰᶳ˒ ᴵ ʷᵒᶰ'ᵗ ˡᵒᶳᵉ ʸᵒᵘ هَـرِ اِتفـاقیِ پیـشِ بیـاد ‌مَـن اَز "دَستِـت نِمیـدَم

‌یه جوری هیچکس به دلم نمیشینه ک انگار تو هنوز دوسم داری:)

بیاید اینو مٌد کنیم؛ آدمارو تشویق کنیم.. زحمتشونو ببینیم.. زیباییشونو بگیم..

مثل تو ؟؟ نه نمی‌تونم! منو مادرم درست تربیت کرده :)

دلم گرفت بدجور:)

من دیگه واقعاً تحمل‌ ندارم؛ تحملِ اینکه هر بار من بفهمم و سهمِ بقیه فقط نادیده گرفتن باشه. تحملِ حرف‌هایی که گفته نمی‌شن اما سنگین‌تر از هر توضیحی روی دلم می‌مونن. من دیگه تحملِ اینو ندارم که همیشه خودمو جمع کنم تا چیزی به‌هم نریزه، تا کسی ناراحت نشه، تا همه راحت باشن… جز من. تحملِ تکرارِ یه دردِ قدیمی با اسم‌های جدید رو ندارم. تحملِ امیدوار شدن و بعد، آروم آروم کنار اومدن با ناامیدی رو ندارم. من دیگه تحمل ندارم! نه چون ضعیف شدم، فقط چون زیاد دَووم آوردم:)