همیشه فکر می‌کردم آدم‌هایی که به شدت دغدغه‌شون درسه، سطحی نگرن. امشب هم نیومدم که این‌رو نقض کنم. فقط خواستم بگم که دارم چیزای جدیدی حس می‌کنم. چیزهایی که اصلاً شبیه سطحی بودن نیستن. و یادم افتاد که یه دوست، که قبلا این راه هارو رفته، یه بار بهم گفته بود که سال آخر دبیرستان خلاصه‌ی کل زندگیه. فشار از همه‌طرف ، و متوقف نشدن. یه رنج خیلی بزرگ که تا وقتی به دوش نکشی بزرگ‌تر نمی‌شی. امشب خیلی طولانی شد، ببخشید. + "اگه‌بخوام‌نجلا‌باشم" .

امروز رو با پنج‌ساعت مطالعه‌ی نامفید یک شکست اعلام می‌کنم.

نجلای‌ بزرگ‌تر از فارسی💥💥

نجلایی که درس خونده، آفریننن

نجلای چشم اکلیلی💘