⃟🌸تقویم فرهنگی_هنری ⃟🌸
۲۸ تیر سالروز درگذشت جلال‌الدین همایی
( زاده ۱۳ دی ۱۲۷۸ اصفهان – درگذشته ۲۸ تیر ۱۳۵۹ تهران ) نویسنده، شاعر، ریاضیدان و تاریخنگار
او از کودکی به ادبیات عرب و حکمت و فلسفه روی آورد و تا ۱۰ سالگی منشات قائم‌مقام فراهانی، منشآت فرهادمیرزا، منشات امیرنظام، تاریخ معجم، شاهنامه فردوسی، کلیات سعدی، منتخب قاآنی و غزلیات محمدخان دشتی را نزد استاد مطالعه کرد.
او در ۱۱ سالگی به‌مدرسه نماورد اصفهان رفت و ۲۰ سال به‌تحصیل ادبیات عرب، فقه، اصول، تفسیر، درایه، رجال، هیئت، نجوم، استخراج تقویم، ریاضی، طب و فلسفه اشتغال داشت.
پس از آن به‌نظام آموزشی جدید پیوست و به‌تدریس در مدرسه‌ها پرداخت، آنگاه مدتی نیز در تبریز تدریس کرد و سپس به‌تدریس ادبیات در دارالفنون، دبیرستان نظام و دانشکده افسری روی آورد.
وی پس از تاسیس دانشگاه تهران، دوره دکتری در دانشکده‌های حقوق و ادبیات تدریس می‌کرد و عضو فرهنگستان ایران شد. مدتی هم در دانشگاه‌های بیروت و لاهور تدریس کرد.
استاد همایی شعر هم می‌سرود و سنا تخلص می‌کرد. بیش از ۱۵ هزار بیت او در دیوان سنا به‌کوشش دخترش به‌چاپ رسیده است.
استاد همایی درباره انتخاب تخلص شعری‌اش گفته است:
«رسم پیشینیان بر این بود که تخلص شاعر مبتدی را استادان پیش قدم معین میکردند، من از حدود ۱۴ سالگی که به‌مقتضای طبع موزون، سخنی میبافتم، به‌منتخب حدیقه سنایی که هزار و یک بیت است، علاقه شدید داشتم و آن را از بر کرده بودم. عم بزرگوارم میرزامحمّد «سها» که پیشوای شعرای اصفهان بود و در این فن سمت استادی بر من داشت، فرمود که به‌تناسب سنایی تخلص «سنا» اختیار کنم. من نیز به احترام گفته او این تخلص را تا امروز تغییر ندادهام. فقط گاهی با کلمه همایی تخلص کردهام».
از مشهورترین اشعار او شعری در وصف مسجد کبود تبریز و تاسف از ویرانی آن است. او در فن سرودن ماده تاریخ نیز چیره دست بود و از جمله ماده تاریخ وفات خود را پیش از وفات سرود!
جلال‌الدین همایی در ۸۱ سالگی درگذشت و در تخت فولاد اصفهان به‌خاک سپرده شد.
برخی از آثار همایی:
تاریخ ادبیات ایران، جلد اول ۱۳۰۸ جلد دوم ۱۳۰۹
غزالی نامه "شرح حال امام محمد غزالی" ۱۳۱۵
تصحیح‌کتاب نصیحه‌الملوک امام محمد غزالی ۱۳۱۵-۱۷
تصحیح مثنوی ولدنامه با مقدمه مفصل ۱۳۱۵
تصحیح کتاب التفهیم ابوریحان بیرونی با تحقیقات مفصل ۱۳۱۶
تصحیح‌کتاوب مصباح‌الهدایه و مفتاح‌الکفایه اثر عزالدین محمود کاشانی ۱۳۲۵
تصحیح معیارالعقول منسوب به شیخ‌الرییس ابوعلی‌سینا درفن جراثقال ۱۳۳۱
مقدمه بر اخلاق ناصری تألیف خواجه نصیرالدین طوسی ۱۳۳۵
مولوی‌نامه
https://t.me/Aghalimehsaas
⃟🌸 #موسسه #فرهنگی_هنری
#اقالیم_احساس ⃟🌸
https://eitaa.com/joinchat/13960033C9eee94896f
گزارش تصویری
پاتوق ترجمه و ویرایش
اقالیم احساس/ چهارشنبه ۲۷ تیرماه ۱۴۰۳
این نشستهای ترجمه و ویرایش چهارشنبه‌ها ۵ تا ۸ برگزار می‌شود
https://eitaa.com/joinchat/13960033C9eee94896f
⃟🌸تقویم فرهنگی_هنری ⃟🌸
۲۹ تیرماه تولد حسین توفیق
( زاده ۲۹ تیر ۱۳۰۸ -- درگذشته ۹ فروردین ۱۳۹۶ تهران ) نویسنده و سردبیر مجله توفیق
او از خاندان سرشناس توفیق در مطبوعات و از سردبیران مجله طنز توفیق بود. مجله توفیق، هفته نامه فکاهی و طنزآمیز ایران بود که نزدیک به نیم قرن فعالیت داشت.
او همنام و نوه خواهری حسین توفیق شاعر، نویسنده، طنزپرداز و مؤسس مجله توفیق بود که به‌همراه برادرانش حسن و عباس، از اواسط دهه ۱۳۳۰ تا سال ۱۳۵۰ گردانندگان و سردبیران دوره سوم مجله طنز توفیق بودند. وی آخرین سردبیر «توفیق» بود توفیق پس از توقیف مجله در سال ۱۳۵۰ فعالیت مطبوعاتی نداشت، اما گفته می‌شود او چند سالی در فکر احیای دوباره این نشریه بود.
مجله توفیق:
خاندان توفیق برای انتقاد از حکومت، زبان طنز را انتخاب کرده بودند و این شعر شعار، همیشگی «توفیق» بود که: «چو حق تلخ است، با شیرین زبانی/ حکایت سرکنم، آنسان که دانی».
مجله توفیق، هفته نامه فکاهی و طنزآمیز انتقادی بود که از سال ۱۳۰۲ تا ۱۳۵۰ در ایران فعالیت داشت. آغاز انتشار این مجله توسط حسین توفیق (بزرگ خاندان توفیق) در سال ۱۳۰۲ بود. بعد از مرگ او در سال ۱۳۱۸ انتشار توفیق متوقف شد. سپس فرزند وی محمدعلی توفیق برای یک دوره سردبیر آن شد ولی در مرداد ۱۳۳۲ و بسته شدن مجله و تبعید شدن محمدعلی توفیق به مدت ۵ سال، توفیق منتشر نشد.
بعد از آن نوه‌های خواهری حسین توفیق بزرگ خاندان، در آخرین روزهای سال ۱۳۳۶ اولین شماره دوره سوم توفیق را منتشر کردند. سرمقاله‌های نشریه با امضای «کاکاتوفیق» و دیگر مطالب انتقادی طنزآمیز آن به وضعیت اجتماعی همچون بیکاری و گرانی، فقر و بی‌عدالتی و مانند اینها اختصاص داشت و انتقادات آن، دولت و مجلس را نشانه می‌گرفت. تأثیرگذاری این نشریه واکنش‌های حاکمیت را به دنبال داشت و توفیق زیر سانسور قرار گرفت و با توقیف همراه بود و فشارها همچنان ادامه داشت و سرانجام مجله توفیق در سال ۱۳۵۰ توقیف شد.
توفیق، پنج‌شنبه‌ها منتشر می‌شد و هادی خرسندی، کیومرث صابری و عمران صلاحی از آخرین نویسندگان آن بودند.
حسین توفیق در ۸۸ سالگی درگذشت و در قطعه نام آوران به‌خاک سپرده شد.
https://t.me/Aghalimehsaas
⃟🌸 #موسسه #فرهنگی_هنری
#اقالیم_احساس ⃟🌸
https://eitaa.com/joinchat/13960033C9eee94896f