پاسخ ریسی به سوال خبرنگار آمریکایی درخصوص فوت مهسا امینی؛ «علت این موضوع درحال بررسی است/جمهوری اسلامی اجازه نخواهد نداد حق کسی ضایع شود» رئیس‌جمهور در نشست خبری با رسانه‌ها: 🔹سال گذشته در آمریکا چند نفر کشته شدند ؟ آیا این موضوع پیگیری شده؟ 🔹بیش از ۸۰ زن طی ۲ هفته کشته شدند آیا کسی این مسایل را پیگیری کرده است ؟ 🔹ما در مورد هر شهروندی ایرانی اجازه نمی‌دهیم حق کسی ضایع شود. 🔹چه مجامع بیرونی اظهار نظر کنند چه نکنند ما وظایف خود را انجام می دهیم 🔹نباید مسائل حقوق بشری را دو گانه دید. 🔹اعتراضات چه صنفی و چه اعتراضاتی که درباره مسائل مختلف مطرح است، همواره بوده و هست و شنیده می‌شود؛ ولی باید بین اعتراض و اغتشاش تفاوت گذاشت؛ هیچ کس اغتشاش را قبول ندارد

این نظام قطعه‌ای از بهشت است، باید رو پلک چشممون حفظش کنیم

بعد زمین افتادن علمدار چادر زینب علم حسین است راهپیمایی امروز یزد

♻️ تاکر کارلسون، مجری فاکس نیوز: رویدادهای تاریخ‌سازی در حال رخ‌ دادن است که مرتب سانسور می‌شوند 🔰 تمدن غرب با شتاب داره به عقب برمی‌گرده‌/ تقاضا برای خرید هیزم در آلمان به‌گونه‌ای بالا رفته که دیگه چیزی برای خرید نمانده/ آلمانی‌ها به جان جنگل‌ها افتادن تا همچون نیاکان خود، خانه را گرم کنید/ در لهستان خانواده‌ها روزها برای زغال‌سنگ در صف می‌مانند، از ۱۹۱٠ صحبت نمی‌کنم، همین امروز/ قیمت برق در فرانسه در یک روز ۲۵ درصد افزایش پیدا کرده... پ ن: این واقعیت دنیاست در حالی‌که دولت سیزدهم گام‌هایی در راستای استحکام بیشتر جمهوری اسلامی و همگرایی کشورهای منطقه برمی‌دارد، کشورهای اروپایی در حال قدم گذاردن در مسیری بحرانی و عقب‌گرد به گذشته هستند. از طرفی نمایش قدرت شیعه و همبستگی بیست میلیونی مسلمانان در پیاده‌روی اربعین به عنوان یک پدیده‌ی تمدن‌ساز، به عنوان یک رویداد قدرتمند در مقابل تمدن غرب قرار گرفته، دشمن به عجز درآمده با مرگ یک دختر در صدد تخلیه‌ی خشم خود از این اوضاع است @zananegiii

این فقط یک جوکه و چنین چیزی امکان نداره در واقع بیشتر به معنای پلورالیسم و استحاله‌ی عقیده است یعنی هیچ حقیقت واحدی وجود نداره و انتخاب فرد ملاک حقیقته و می‌تونه از یک فرد به فرد دیگه تفاوت داشته باشه و ما احترام می‌ذاریم به انتخاب هر فرد حتی اگر حق نباشه و در واقع به معنای از سکه انداختن امر به معروف و نهی از منکره البته من نمی‌گم با افرادی که در دین با ما اشتراک دارند اما برخی انتخاب‌هاشون حق نیست، در بی‌افتیم و دشمن هم باشیم اما نمی‌تونیم بی‌موضع هم باشیم و باید فرد بدونه ما از انتخابی که حق نیست حمایت نمی کنیم اگرچه برای خودش احترام قائلیم در حالی‌که این تصویر داره می‌گه من در برابر منکر بی‌موضع هستم یک نکته‌ی کلیدی که اینجا مطرحه و شاید بهش توجه نشه تفاوت بین مدارا با تسامح و تساهله. مدارا یک اصل تربیتیه یعنی مراعات کنیم تا فرد به رشد فکری برسه و ما در این مسیر بهش کمک کنیم به روش‌های مختلف اما تسامح و تساحل، به معنای بی اعتناییه، به طوری‌که حق در مدارا گم نمی‌شه ولی در تسامح و تساهل مورد بی‌توجهی قرار می گیره. اگرچه ظاهر مدارا با تساهل شبیه به همند اما غایاتشون با هم کاملا فرق داره اولی باعث ارتقای دینداری و رشد فرد می‌شه و دومی به اباحه گری، این تصویر هم داره تسامح و تساهل که سرانجامش اباحی‌گری هست رو تبلیغ می‌کنه چون در پارادایم لیبرالیسم و حمایت فمنیست‌ها داره تبلیغ می‌شه، ظاهر جذاب و باطنی زهرآلود @aghletarif

📺 برنامه زنده جهان‌آرا 👈🏼 موضوع: بررسی سفر رئیس جمهور به امریکا 📌میهمانان: علی صدری نیا مستندساز همراه رئیس جمهور و مصطفی فارویی کارشناس مسایل سیاسی ✅ شنبه ۲ مهر ساعت ٢٢:٠٠ ❎ تکرار روز بعد ساعت ١٤:٣٠ و دوشنبه ٠٣:٠۰

نمی‌دونم تا کی با این براندازان داخلی، مارخورده‌های افعی شده قراره مماشات بشه استوری جناب شهریاری و آموزش کوکتل مولوتف

همه چیز این فتنه بی‌سابقه بود، حتی سرعت در غربال‌گریش

کدام زن؟ کدام زندگی؟ کدام آزادی؟ «زن زندگی آزادی» شعاری جذاب که همزمان با کلید خوردن فتنه تبدیل به شعار ثابت معترضین می‌شود. استوری برخی از نزدیکان را که باز می‌کردی می‌دیدی طبق روال و اقتضاء هیجانات رسانه به کمپینی با محوریت این شعار پیوسته‌اند. اما کدام زن؟ کدام زندگی؟ و کدام آزادی؟ اجازه دهید فارق از هیاهوها قدری به ظاهر زیبا و فریبنده‌ی این شعار نشتر بزنیم و کمی با آن روی این سکه‌ی سیاه آشنا شویم. یقینا تاکنون شنیده‌اید که این شعار مختص گروهک تروریستی پ.ک.ک است. خشن‌ترین و افراطی‌ترین گروه کُرد در تاریخ معاصر ترکیه که از میانه‌ی دهه‌ی هفتاد به سرکردگی عبدالله اوجان وارد عرصه‌ی سیاسی ترکیه شد و ده سال بعد از بنیان‌گذاری وارد فاز مبارزه‌ی مسلحانه گردید. این گروه که نضج گرفته از اندیشه ی مارکسیسم – لننیسم است با نگاهی ابزاری به زنان و دختران، آنها را در فعالیت‌های خشن و مسلحانه به بهانه‌هایی چون میهن‌پرستی و رسیدن به آزادی به کار گرفته و با ذبح زنانگی، آنها را به چیزی شبیه یک مرد خشن تبدیل کرده و هویتشان را می‎رباید به گونه‌ای که خودشان هم نمی‌دانند زن هستند یا مرد! در گروه پژاک مادر شدن هیچ جایگاهی ندارد چراکه ازدواج در این گروه ممنوع است. فمنیسم حاکم بر این گروه نه تنها در جهت احقاق حق زنان ناتوان بوده بل‌که متأثر از ایدئولوژی سکولار کمونیست اوجالان با تبدیل کردن زن به برده‌ی جنسی مردان، او را به ابتذال کشانده است. آنها با قوانین ضد خانواده‌ی خود ازدواج را ممنوع اما داشتن روابط نامشروع پنهانی را آزاد گذاشته‌اند. اما طنز ماجرا آنجایی است که محل اعراب این قانون فقط برای اعضای سیه روز و ساده‌لوحی است که هم باید بردگی جنسی کنند هم از سوء تغذیه رنج ببرند و هم سرنوشت محتومشان مردن در همین تشکیلات باشد. اما برای عثمان اوجالان مرد شصت ساله قانون فرق می‌کند. او مجاز است نه یک بار که دوبار ازدواج کند آن هم با دو دختر جوان که یک سوم او سن دارند. شاید بتوان یکی از عوامل اینهمه خشونت و ضدیت با نهاد خانواده را در کودکی بنیا‌گذار این گروه عبدالله اوجالان جستجو کرد. دورانی که مادر نقشی کلیدی در باز کردن گره‌های روحی کودک با سرانگشتان ظریفش دارد. اما عبدالله اینگونه از مادرش یاد می‌کند: «اگر مادرم می‌دید که حقش پایمال می‌شود حتی اگر مساله بسیار بسیار ساده هم بود، عصبانی می‌شد و مرافعه بر پا می‌کرد... مادرم مردان را هیچ می‌انگاشت. همانند زنی مستقل و قوی بود و در دعواها جسور بود. هر انسانی هنگام جنگیدن برخی مسائل را مد نظر قرار می‌دهد اما مادرم هیچ حسابی را برای هیچ نتیجه‌ای باز نمی‌کرد». شاید تأثیر آموزه‌های مادرش بوده که پ.ک.ک به عنوان یک گروه مارکسیست – لنینیست نگاه مثبتی به نهاد خانواده ندارد و آن را عامل عقب ماندگی زنان می داند و معتقد است نقش مرد در خانواده باید واژگون شود. ظلم گروهک تروریستی پ.ک.ک در حق زنان را می‌توان در اعترافات یکی از زنان عضو این گروه که در نتیجه تلاش نیروهای امنیتی ترکیه موفق به فرار شده بود را قدری بیشتر درک کرد. این زن که در سال 2008 تا 2016 در شمال عراق و از 2016 تا 2020 در سوریه برای گروه تروریستی پ.ک.ک فعالیت می‌کرد، می‌گوید: «اولین جایی که من را بردند ساختمان حزب دموکراتیک خلق‌ها در وان بود، آنجا پس از صحبت با دو زن من را به مردی تحویل دادند. آن‌ها با دروغ و نیرنگ من را فریب دادند. خانواده سختگیری داشتم و آنها به من وعده آزادی دادند. اول همه چیز عادی و خوب به نظر می‌رسید تا اینکه به اردوگاه رفتم و در آنجا تازه با واقعیت مواجه شدم. بارها شاهد تجاوز به مردان و زنان شدم. یک زن را که قصد فرار از این گروه داشت به فرمانده خودخوانده منطقه‌ای این گروه تحویل دادند و وی بارها به این زن تجاوز کرد». اقدام به خودکشی دختران جوان در این گروه نشان از اوج خفقان و آزار و اذیتی است که پس از عضویت در گروه با آن مواجهه می‌شوند. نمونه‌ا‌ی از اسامی دختران عضو پژاک که به خاطر تجاوز جنسی ، دیگر نتوانسته‌اند به کانون خانواده و جامعه بازگردند و از رسوایی به وجود آمده راهی جز خودکشی پیش روی خود ندیده‌اند: دوله نودیده (کد زیلان)، شیرین آمود (کد آیتن)، رحیمه یاشار (کد ریحان)، سحر فیلیز (کد سوزدار)، هدیه زنگین (کد بریوان)، سونگول سالمان (کد روزرین)، فاتما بایسال (کد ژیندا)، امین عثمان (کد آهین )... وقتی این گروهک برای زنان و دختران ارمغان‌آور مرگ و اسارت است، چگونه می‌تواند برای زنان ایران آزادی و زندگی به ارمغان آورد؟ و وقتی اینچنین بخشونت خرج زنان و دختران می‌کند چگونه جمهوری اسلامی ایران را متهم به زن‌ستیزی می‌داند؟! ✍مریم اردویی @zananegiii

از این لینک مستند ایکسونامی را رایگان تماشا کنید. https://tamasha.safirfilm.ir/%D8%A7%DB%8C%DA%A9%D8%B3%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%85%DB%8C/ توصیه‌ی اکید می‌کنم که وقت بذارید و ببینید