دوستی پرسیدند که چرا کتاب «کیمیاگر» پائولو کوئیلو را گمراهکننده میدونید. پاسخ بنده این بود:
علاوه بر اینکه مبنای این کتاب عرفان کاذب شیطانی است، شخصیت خود نویسنده هم بسیار جای نقد دارد. چند سال قبل مطالبی راجع به شخصیت کوئیلو در پیجم منتشر کرده بودم و دیدم خالی از لطف نیست حالا که صحبتش شد، اینجا هم به اشتراک بذارم.
بیش از سه دهه است که آثار پائولو کوئیلو وارد ایران شده و با هشدارهای مکرر اهل فرهنگ نسبت به آثار این فرد هنوز شاهد چاپ و نشر و حمایت بیش از حد از این كتب شیطانی. خوب است بدانیم هنرمند ملهم از غیب است؛ این غیب یا ملائکهاند یا شیاطین از این رو مطالعه آثار افراد منحرف در فکر و عقیده به تدریج اثرات سوئی بر ایمان و عقیده ما بر جای خواهد گذاشت.
خوب است بدانیم پائولو امروز ارتباط علنی و عمیقی با اسرائیل دارد و به عنوان مهره قلم می زند.
نقد بیشتر کتاب کیمیاگر را میتونید اینجا بخونید👇https://namaktab.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%DA%A9%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%B1/
@aghletarif
19.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📽ولنگاری فرهنگی و امنیت ملی
🎤دکتر ناصر خوشچشم
پینوشت:
وقتی الهه حسیننژاد به قتل رسید، عدهای بحث لایحهی ارتقاء امنیت زنان را پیش کشیدند که خب قریبترین چیزی بود که به ذهن میرسید. اما اگر واقعبین باشیم در جامعهای که انواع و اقسام عوامل امنیتزدا وجود دارد، قرار نیست یک لایحه شقالقمر کند. تأمین امنیت یک پازل چند قطعهای است که باید تمام قطعاتش کنار هم چیده شود.
وقتی وضعیت عفاف و حجاب رها شده، فرهنگ ول شده، مشروب راحت سرو میشود، فضای مجازی بستر بیحیایی و شهوترانی شده،
سینمای خانگی مروج خشونت و خیانت شده و در به وجود آمدن چنین شرایطی خود زنان هم دخیلند، توقع امنیت داشتن بیشتر شبیه به یک جوک و طنزی تلخ است. چراکه همیشه آن روی سکهی شهوت، غضب و خشونت است. غرب هرچه بیشتر در مسیر آزادیهای جنسی و هوسرانی پیش رفت به همان میزان خشونت و قتل زنان افزایش پیدا کرد. فلذا راهی را که غرب رفت اگر ما هم برویم، نتیجه یکسان خواهد بود و اولین قربانی این مسیر خود زنان خواهند بود.
@aghletarif