آقای قنبریان: نهضت پلاکارد، صدای بلند مردم است @aghletarif

حجت‌الاسلام طباخیان: اگر می‌گویید دارید صلح حدیبیه انجام می‌دهید، قبول؛ مانند رفتار پیامبر اکرم(ص) در صلح حدیبیه عمل کنید پیامبر ص اصحابش را در ابراز نظر و هیجان آزاد می‌گذاشت. پی‌نوشت: صحبت‌های آقای طباخیان در مورد سیره‌ی پیامبر و کارکردی که هیجانات اصحاب در دفاع از پیامبر ص در برابر کفار داشت، را حتما بشنوید و با رفتار آقایان مقایسه کنید. @aghletarif

🔰مباهله‌ی امروزت را بشناس ۲۴ ذی‌الحجه، روز مباهله است. قبل‌تر نوشته بودم :«مباهله‌ی امروزت را بشناس». در تاریخ نمان. تاریخ را امتداد بده بیا تا اکنون. اگر چنین نکنی، تاریخ را به دست خودت سکولار کرده‌ای. دیگر قرار نیست تاریخ برای امروزت حرفی برای گفتن داشته باشد. تو فقط می‌شوی یک محب که اهل بیت علیهم‌السلام را دکانی می‌بیند صرفا برای گرفتن حاجت، که هر وقت پایش به سنگ خورد یا گردی به گوشه‌ی قبایش نشست، بیماری عارضش شد یا بچه‌اش نشد، راه کج کند سمت اهل بیت علیهم‌السلام و خدا را به آبروی آنها قسم دهد تا حاجت روا شود. صرفا آنها برایش دارالشفا شوند و باب‌الحوائج. نه اینکه بد باشد. اصلا خود اهل بیت علیهم‌السلام گفته‌اند نمک دیگ‌تان را هم از ما بخواهید. اما ما که نباید «ارکان البلاد» و «ساسه‌العباد» را فقط برای رفع حوائج خرد دنیایی‌مان بخوانیم و بخواهیم. خیلی فرق می‌کند ما آنها را صرفا دارالشفا بدانیم یا ساسه‌العباد. اگر نسبت‌مان با اهل بیت علیهم‌السلام نسبت اولی بود، آن وقت می‌گذاریمشان یک گوشه‌ و زندگی خودمان را داریم. حالا اگر خیلی مسلمان باشیم نماز و روضه‌مان هم به راه است. صف اول جماعت هم می‌ایستم و ض «والضالین» را هم غلیظ می‌گوییم. اگر از فرقه‌ی «دلت پاک باشد» باشیم، نماز با لاک و ناخن کاشته هم می‌خوانیم. برای زیارت به حرم هم می‌رویم. در کاسبی زیر و رو می‌کشیم اما سهم نذری محرممان هم با همان پول‌های زیر و رو کشیده، سر جایش هست. هر وقت هم گیر و گوری در کارمان افتاد، خدا را به همان اهل بیت گوشه‌ی طاقچه و لای کتاب تاریخ قسم می‌دهیم. سکولار زندگی می‌کنیم با چاشنی یاد اهل بیت علیهم‌السلام. آن وقت کربلا می‌رویم، به جمهوری اسلامی هم فحش می‌دهیم. وقتی اسرائیل حمله می‌کند، یقه‌ی جمهوری اسلامی را هم می‌گیریم که تو مقصری. اما اگر آنها را «ساسه‌العباد» دیدیم. دیگر روزهای مهم تقویم قمری فقط برایمان یک تاریخ نیستند. که یک روزش را به یمن ولادت فلان امام شاد باشیم و به حزن عزای آن یکی امام رخت عزا بر تن کنیم. امام علیه‌السلام را می‌‌آوریم در بطن زندگی امروزمان. نه تنها امام را که رد دشمنانش را می‌گیریم تا اکنون‌مان. مثلا وقتی در تقویم نوشته‌اند «روز مباهله» و می‌بینیم که پیامبر اسلام (ص) با خانواده‌اش به میدان مبارزه و نفرین کفر قدم گذاشته بود. با جانش، علی، با دخترش فاطمه، با پسرانش، حسن و حسین. یعنی تمامیت ایمان در برابر تمامیت کفر. تمامیت حق در برابر تمامیت باطل. حالا مباهله را امتداد می‌دهیم و می‌آوریم تا وسط خیابان‌های کشورمان ایران، به موج‌های صد شبه‌ی رزم خیابانی‌ مردمانی که پرچم به دوش، پلاکارد به دست، بچه به بغل با اهل و عیال وسط میدان فریاد زدند تا دشمن بشنود خیابان با ماست. مباهله را به روزهایی الصاق می‌کنیم که مردمان ایران اسلامی زیر خطر موشک‌های دشمن با خانواده‌هایشان، با جان‌هایشان، با کودکان خردسال‌شان وسط معرکه‌ی مبارزه تمامیت کفر با تمامیت حق بودند. مردمانی که امتداد ولایت رسول‌الله را در ولایت فقیه دیده‌اند. مسیحیان صهیون را امتداد مسیحیان نجران دیده‌اند و به مباهله برخاسته‌اند. اینجاست که اگر صبح تا شب قلم به مزدها و آمریکادوست‌ها بگویند و بنویسند«همه چیز با رهبری هماهنگ است» «گرانی محصول جنگ است» «راه برون رفت از مشکلات توافق با شیطان پرخدنگ است» پوزخند می‌زنیم و مقهور جنگ شناختی آنها نمی‌شویم و باز در خیابان فریاد می‌زنیم« امر فقط امر سید مجتبی، حکم فقط حکم سید مجتبی» ✍مریم اردویی @aghletarif

وقتی ما نسبت به موضع، تحلیل یا صحبت کسی نقدی داریم راه عقلی و منطقیش اینه که مستدل اون مطلب یا موضع را نقد کنیم و بگیم از نظر من اینجا شما داری اشتباه می‌کنی. ما اگر مسلمانیم باید بدونیم دین اسلامی که دعوت به تفکر کرده حامی گفتگو است اما هیچ وقت اجازه توهین به ما را نداده. اما نکته‌ی بعدی یک خطر جدی است که در جبهه‌ی انقلابی‌ها ظهور پیدا کرده، اونم شخص محوری و تعطیل کردن عقل و منطق است. اینکه صرفا چون یک فرد تریبون داره، فرد مشهوریه یا حتی متخصص و اهل قلم و غیره است، اون فرد را از نقد بری بدونیم و براش عصمت قائل باشیم یعنی ابتذال اندیشه. دیشب در گروهی با یکی از طلبه‌ها گفتگویی شکل گرفت و نقدی نسبت به آقای مهدی محمدی مطرح شد، پاسخی که آن عزیز به بنده داد این بود که آقای مهدی محمدی تحلیل‌گری هست که سایت خامنه‌ای دات آی آر ازش تحلیل منتشر کرده پس این فرد مورد تأیید رهبریه، معنای این حرف اینه که چون سایت رهبری از ایشون تحلیل رفته دیگه معصومه و کسی حق نداره هیچ نقدی به ایشون وارد کنه. این یعنی خطر. تعطیل شدن عقل یعنی خطر اشخاص را مبنای حق قرار دادن یعنی خطر . من اینجا هیچ ادعایی ندارم فقط همیشه سعی کردم بر مبنای عقل با شاخص قرار دادن ولایت، آنچه را تشخیص دادم با شما به اشتراک بذارم و شما حق دارید مطالب بنده را نقد کنید اما حق ندارید توهین کنید. نکته‌ی آخر زمانی امام به شاگردانشان که شرح مطالب ایشون را می‌خواندند و هیچ حاشیه‌ای بر شرح امام نمی‌نوشتند عتاب کردند که چرا هیچ حرفی برای گفتن ندارید(نقل به مضمون) این مطلب نشان دهنده‌ی جایگاه عقل و تفکر در دین اسلامه. @aghletarif

قالیباف، رئیس مجلس ایران: ترجیح ما زبان دیپلماسی است، اما به زبان‌های دیگر بسیار مسلط‌تریم. به تعهدات خود پشت کنید، تا ما هم به زبانی رو بیاوریم که آن را بهتر بلدیم. خودتان آشپزی کردید، خودتان هم باید میل کنید! (خودکرده را تدبیر نیست). پی‌نوشت: خدا حفظ کنه آقای قالیباف را. اما این توییت از جهاتی قابل تأمل است: 1⃣اگر می‌خواهید پاسخ محکم به دشمن غدار بدهید تا او را سر جایش بنشانید نباید در ابتدا تأکید کنید که ترجیح ما دیپلماسی است. این خود ارسال کننده‌ی پالس ضعف به دشمن است که ما بیش از هر چیز مشتاق مذاکره‌ایم حتی بعد از سه بار به آتش کشیده شدن میز مذاکره، حتی با وجود عدم پایبندی شما به تعهداتتان، حتی با وجود محقق نشدن پیش شرایط‌های ما برای مذاکره. این حرف به دشمن نشان می‌دهد که هر غلطی بکند ایران میز مذاکره را ترک نخواهد کرد. 2⃣آقای دکتر خودتان چندی پیش در توییتی نوشتید آمریکا اهل امتیاز دادن در میز مذاکره نیست، خب وقتی به این نتیجه رسیده‌اید که آنها اهل امتیاز دادن نیستند چرا هنوز ترجیحتان دیپلماسی است؟ 3⃣آقای قالیباف خودتان چند روز قبل گفتید آمریکا فقط زبان قدرت می‌فهمد پس چرا باز ترجیحتان زبان دیپلماسی است؟ آدم عاقل از یک سوراخ چند بار قرار است گزیده شود؟ @aghletarif