نوشته بود
یه لحظه تصور کن!چه قدر قشنگ میشد اگر چرخ فلک یه طور دیگه ای میچرخید و حضرت رقیه ، عمهی بچههای حضرت علی اصغر میشد …
کاش چرخ فلک یه طور دیگه ای میچرخید و الان امام زمان ما پیشمون بود ؛ کاش چرخ فلک یه طور دیگه ای میچرخید و آسید علی خامنه ای الان پیش ما بود ؛ کاش چرخ فلک یه طور دیگه ای میچرخید و ما فدای رهبر شده بودیم نه رهبر فدای ما ؛ کاش کاش کاش…
این پسره ایمان هست !
امروز تو یکی از توییتاش اقرار کرد که از کافه رفتن دختر های چادری و محجبه خیلی فشاری میشه و زورش میاد وقتی اونارو توکافه ها میبینه ؛ بعد از این توییت دخترای چادری و محجبه شروع کردن عکس های خودشون رو در کافه ها منتشر کردن و حتی خیلی از بیحجاب ها هم در اعتراض به ایمان حجاب کردن و رفتن کافه و عکس انداختن ! از طرفی برانداز ها که حضور این میزان دختر چادری رو در توییتر وکافه ها نمیتونستن تحمل کنن شروع کردن باهوش مصنوعی ساختن عکسای فیک بیحجاب از همون دخترای محجبه! و بله بعد از ۱۴۰۰ سال «چادر» و «حجاب» هنوز آتیش میندازه تو لونه دشمن دینِ خدا؛ فلذا خواهرم حجابت :)
اون سلبریتی ها و براندازایی که یهویی نگران جنوب شده بودن امروز دوباره خفه خون گرفتن تا حرف از میناب شد :)
طرفدارای پهلوی نه ایرانین و نه هموطن من.
اونا بیگانه ترین آدمها با ایران و ایرانی هستن.
حرفهای خنده دار صدمن یه غاز!
همین آدمها زمانی که ایران نیرو میفرستاد سوریه وعراق و لبنان تا از کشیده شدن جنگ به کشورش جلوگیری کنه یقه چاک میدادن که چرا دارید پول مارو تو کشورهای دیگه و خارج از مرز ایران خرج میکنید؛ حالا آمریکایی که نه برای امنیت خاکش بلکه برای غارت کشور ها، جنگ رو تو خاک بقیه میبره و مردم بقیهی کشورها رو بدبخت میکنه و خوشبختی رو برای مردم خودش نگه میداره، شده مقتدر !
از دوستان رسانهای که تشریف میبرن میناب، خواهش میکنم کمی دوربین رو از حالت سلفی دربیارن و بیان پشت دوربین که ما یکم هم خود میناب و حالوهواش رو ببینیم :)
هنوز بعد گذشت چندهفته از تشییع آقا دنبال یه محتوای خوب و ارزشمند از مصلی میگردم اما به ندرت و شاید تو پیج هایی با زیر ۱۰۰۰فالوئر بتونم چیزی پیداکنم؛ نه که محتوا نباشه هست! ولی محوریت کار رهبر شهید نیست و محور قیافه و ژست و اداهای خودِ فرد بلاگر هست؛و به این فکر میکنم این اتفاقبزرگ که قطعا میدنیم چه قدر بدو بدو و تلاش پشتش بوده میتونست بازتاب رسانهای خوبی داشته باشه و الان هیچ! کلید واژه مصلی و تشییع کنارهم میاد ذهنم به جای رهبر شهید و حماسه حضور مردم وهمدلی میره سمت استوریای کارت های ویژه و ویوی بالکن به پیکر رهبر وامثالهم. حیف وصدحیف…
تفاوت تشییع ایران و عراق این بود که تو ایران فکر کردن با گنده کردن و جایگاه دادن به عدهای که هدفشون در رسانه اتفاقا نشون دادن خودشون هست میشه مراسم رو وایرال کرد و ازش محتوای خوب ساخت؛ اما حقیقتا برای روایت چنین مراسمی اتفاقا نباید توی بالکن و بالا و دور از مردم بود بلکه باید بین مردم باشی تا بتونی داغ و همدلی و وحدت اونهارو روایت کنی.اتفاقی که تو عراق افتاد و بازتابش رو تو دنیا دیدید…