تراپی؟ مرسی استاد موزون میاد دانشگامون🥲

ببینم، بیرون پنجره هوا سرده، ولی توی این اتاق کپسولی و کوچیک، یه جورایی گرمه. گرمایی از همون جمع دو سه نفری که هنوز نتونستن برن خونه… از صدای خنده‌های بلندتری که می‌آد از اتاق بغلی، از بوی هندونه و آجیلی که خودمون با کلی حساب کتاب خریدیم. انگار یلداست، ولی انگار نه. انگار یه جشن تولدِ بی‌تولده. دلم یه ذره… فقط یه ذره… برای اون شلوغیِ بی‌حوصله‌کنندهٔ خونه تنگ شده. برای مادری که با خستگی همیشگی، انار دونه می‌کرد . بابا که مدام می‌گفت “شلغمم بخور خوشمزس دیگه مریض نمیشی”. اینجا هم دور همیم. ولی دلمون پیش اون دور همیه. هر چند ساعت یکبار به من زنگ میزنن و از شب یلداشون کنارِ هم تو خونه بابابزرگ تعریف میکنن . سماور آماده ، ظرف تخمه ، منم با لبخند شب یلدا رو تبریک میگم. بعد سریع می‌ذارمش کنار. که مبادا صدای قهقههٔ عمه ، یا صدای آروم عزیز رو بشنوم و دیگه نتونم گریمو نگه دارم. یه لحظه به مهتابِ پشت ابرِ شهر نگاه می‌کنم. همون مهتابی که حتما روی پشت بوم خونهٔ خودمونم می‌تابه. فکر می‌کنم سلامِ تنهام رو میرسونه؟ می‌گن مهتاب همه‌جا رو یکجور می‌بینه… راستی، حافظ چی می‌گه برای دلِ غریبِ دور از خونه؟ می‌دونم فردا صبح زنگ می‌زنن و میپرسن :“دیشب چطور بود بچه‌ها؟ حال کردین؟” و من می‌گم: “آره، حسابی. شلوغ بود، خوش گذشت.” دروغ که نیست… خوش می‌گذره. اما یه جور دیگه. پس بلند می‌شم، می‌رم سراغ جمع. سهمم رو از هندونه برمی‌دارم. با یه حرکت، دلتنگی‌ رو پشت سرم می‌ذارم توی سایه. بعد با انرژی می‌گم: “بچه‌ها، کی شاهنامه خونه؟ بیاین حداقل تا صبح نخوابیم!” چون اینم یه جور یلداست. یلدا‌ی ما. یلدا‌ی قهرمانیِ روزهای دوری؛ یلدا‌ی گپ‌های عمیقِ تو راهروی سرد خوابگاه؛ یلدا‌ی ساختنِ خونه‌ای دیگه، کنار کسایی که حالا خانوادهٔ دومن. غمگینه؟ شاید. ولی شیرینم هست. مثل همون اناری که از هم پاشیده … ممکنه یه ذره ترش باشه، اما آب‌داره و سرخِ سرخ. و زیر همین آسمونِ سرد، داره با ما می‌خنده… شب‌تون یلدا، چه دور، چه نزدیک. ❤️🌙 - بمونه یادگار از یلدای ۱۴۰۴ ، اولین یلدای دور از خونه

روز دهم 📍/ یلداتون مبارک 🍉

در تاریخ بنویسید در زمانه ای بسیار نزدیک ، بسیجیانی بودند که نه کنار خودی ها امنیت داشتند و نه کنار غریبه ها .

تنها چیزی که این روزا آرومم میکنه

واقعا سخته ها اینکه به یه عده نفهم بخوای حقیقت رو بفهمونی

یادتون نره بچه ها این روزا ، دقیقا همون روزاییه که مومن واقعی از غیر واقعی مشخص میشه . نشه که به خاطر یه سهل انگاری پشت ولایت فقیه رو خالی کنین

ما هرچی داریم صدقه سر همین نظامه

بچه ها ایرانمون تجزیه نشه ها ... این ایرانو با چنگ و دندون نگه داشتن شیربچه هامون یه روزی نیاد همش ایکاش رو لبتون باشه ها

نشه شرمنده روی شهدا بشیم