روزنوشت: سلام و ادب بیش از سه هفته از روزهای سخت و حماسی دفاع مقدس سوم می‌گذرد. اما در این سه هفته، حضور برخی مسئولان ادارات در میان مردم و اجتماعات این خطه شهیدپرور، کمرنگ و سؤال‌برانگیز شده است. مردم می‌بینند و مقایسه می‌کنند. آنها نگران نیستند، اما چشم‌هاشان تیز است. می‌پرسند: «فلان مدیر کجاست؟» «چرا در این روزهای حساس، پشت میز مجازی نشسته و خود را به کوچه‌ها نزدیک نمی‌کند و نقشی در #حمایت_از_ایران برای خود پیدا نکرده است؟» مردم فراموش نمی‌کنند. آنها خوب می‌دانند که شرافت امروز، در کارت‌های اداری و جایگاه‌های تشریفاتی خلاصه نمی‌شود. شرافت در حضور و ایفای نقش است. در ایستادن کنار مردم در کوچه و خیابان به منزله میدان دفاع. در دفاع از ایران و امنیت ناموس این سرزمین. هرکس در این روزها خود را کنار کشید، تاریخ از او نخواهد گذشت و مردم، رأیِ بی‌صدا اما قاطع خود را در جای خود خواهند داد. جنابان مدیران! مردم چشم انتظار حضورتان در میان خود نیستید. این شما هستید که باید لیاقت خود از نشستن پشت میزهای جمهوری اسلامی را نشان دهید؛ باید از ایران و تمامیت ارضی آن دفاع کنید نه به عنوان یک تشریفات، بلکه به عنوان یک وظیفه انسانی و انقلابی. امروز، میدان، پشت جبهه‌ها، اجتماعات مردمی، منازل شهدا و جمع عزاداران جایگاه شماست. اگر دغدغه دارید، نشان دهید. اگر غیرت دارید، بیایید. اگر ندارید دیگر حرفی نمی ماند! مردم این دیار، وفادارترین مردمند به انقلاب، اما فراموشکار نیستند. هیچ چیزی را از یاد نمی‌برند. 🔸🔹🔹 امروز ۱۳ فروردین، همزمان با شهادت برادر شهیدمان حمید قاسم پور آدرس اجتماع مردم آباده: میدان ولی عصر (عج) ساعت ۲۰:۳۰ 🔹 والسلام_ علیرضا آشفته‌"معلم شهرستان آباده" 🔹🔹 رونوشت: *دفتر امام جمعه محترم شهرستان آباده جهت هرگونه پیگیری، مطالبه و برخورد قاطع *دفتر فرمانداری ویژه شهرستان آباده جهت هرگونه پیگیری، مطالبه و برخورد قاطع

دلنوشته : بقیه صندلی ها رسید؟ سریع تر پذیرایی ها را بزارید آنجا، سِن را سریع تر آماده کن. سربند ها رو نصب کنید... و دلنگرانی هایت قبل از برگزاری اولین یادواره ی شهدای دانش آموزیِ شهرستان، هنوز صدایت در گوشمان هست. یادته که چقدر نگران اجرای حلقه های صالحین بودی؟ و همچنان تو نگران و ما فقط نظاره گر تا اینکه سیزده فروردین با خون قلبت، دلهایمان را گره زدی به دامان اهل بیت. گره زدنی بود از جنس دویدن برای جبران، اما چیزی برایمان نداشت جز بی حاصلی. خوشا به حال شما که گوش به فرمان "ولی" بودید و با تحمل طعنه ها، آن طرف مرز رفتید تا در خیابان های ایران نجنگیم و ببخش که دور متوجه شدیم که شما مدافعان راستین حرم بودید، حرمی که حاج قاسم گفت ایران است. اما حمیدجان، نگران نباش، که، دریافتیم امروز وقت جبران است، وقت جنگیدن است، زمان نقش آفرینی ماست. امروز همه گوش به فرمان "ولی" بیش از یک ماه هست که مقابل تمام ظلم و طاغوت ایستاده و سری خم نشده. راستی میدانی که مردم با توکل بر خدا و نگاه به قله، شب ها میدان داری کرده و حماسه می آفرینند و امروز، حضور تو را بیش از هر زمان دیگر حس میکنیم و می‌خواهیم کنارت شعار "بِروح، بِدَم، لبیک یا زینب" تو را تا عرش فریاد بزنیم. حمیدجان دعایمان کن که بتوانیم از امتحان اطاعت از "ولی فقیه" سربلند بیرون آییم و اینجا "#طرف_درست_تاریخ" بایستیم و در راه اسلام و ایران گام برداریم. 🔹🔹🔹🔹 ۱۳ فروردین ماه سالروز شهادت حمزه مدافع حرم حمید قاسم پور 🔸🔸🔸🔸 ✍🏻علیرضا آشفته_معلم شهرستان آباده

هو الحق مطلع شدم پس از یک ماه غیبت، دکتر رحیم زارع در اجتماعات مردمی تهران دیده شده است. الحمدلله.. مردم فهیم شهرستان های آباده، بوانات، خرم بید و سرچهان مطالبه جواب می‌دهد!!! و مسئولین را موظف به نقش آفرینی و انجام وظیفه ذاتی خود می‌کند. خط مطالبه ادامه پیدا کند، ایشان و سایر مسئولین دولتی شهرستان که چشممان به جمالشان روشن نیست نیز در اجتماعات مردمی حضور پیدا میکنند و نقش آفرینی خواهند کرد. چهاردهم فروردین ماه ۱۴۰۵ علیرضا آشفته معلم شهرستان آباده

🔻مردم آباده تا نابودی اسرائیل خیابان را رها نمی‌کنند جمعه ۱۴ فروردین‌ماه https://eitaa.com/Abadehnama

جوينده یابنده است 🙂 دکتر رحیم زارع پس از یک ماه دوری از اجتماعات مردمی و به دنبال مطالبه مردم شریف شهرستان آباده در میدان حضرت ولی‌عصر "عج" آباده حضور یافت و با جمهوری اسلامی تجدید میثاق دوباره کرد. در اولین حضور نیز جناب صفایی با ایشان مصاحبه ای ترتیب داد. از ایشان به سبب حضور تشکر میکنم. منتظر حضور سایر رییس ادارات شهرستان آباده در تجمعات هستیم. علیرضا آشفته معلم شهرستان آباده ________________________ https://eitaa.com/akhbar12

🔻سبک جدید شعار دادن مردم آباده در شبکه سراسری خبر هم پخش شد ستاد مردمی جنگ آباده کانال هیات عاشوراییان منتظر در ایتا🔻 https://eitaa.com/ashooraeeian

روزنوشت: سلام و ادب این روزها مدرسه‌ها تعطیل است، اما تعلیم و تربیت تعطیل نیست. ما معلم‌ها این روزها کلاس را به خانه برده‌ایم. پشت همین گوشی‌های کوچک، پشت همین صفحه‌های نورانی، سعی می‌کنیم راه را به بچه‌ها نشان دهیم. نه فقط راه ادبیات و فلسفه، که راه انسان بودن. این روزها بچه‌های ما دارند از پشت پنجره جنگ را می‌بینند. صدای موشک را می‌شنوند و تصویر شهداء را از قاب می‌بینند، نگرانی را در چهره پدر و مادر می‌خوانند. یادمان نرود کودکان شهید میناب را. آن فرشته های کوچکی که قرار بود فرداهای این سرزمین باشند. یکی می‌خواست معلم شود، یکی می‌خواست دکتر، یکی می‌خواست سرباز. حالا همه آنها شهید شده‌اند. وظیفه ما معلم‌ها این روزها سنگین‌تر از همیشه است. ما باید به بچه‌هایمان بیاموزیم که چرا این روزها می‌گذرد. باید به آنها بگوییم که این سختی‌ها بی‌حاصل نیست. باید در دلهاشان امید بکاریم. باید از شهدا بگوییم. از کودکان میناب بگوییم. از آرزوهایشان بگوییم که حالا وظیفه ما شده است. مجازی شدن مدارس، فاصله نیاورده است. ما هر روز صبح با بچه‌هایمان در فضای مجازی هستیم. می‌پرسیم حالشان چطور است. می‌گوییم نترسند. می‌گوییم این ملت از این روزها هم عبور خواهد کرد. معلمی فقط شغل نیست. معلمی نگاهبانی از آینده است. آینده‌ای که امروز در دل بچه‌های ما شکل می‌گیرد. اگر امروز ما درست بگوییم، صبوری کنیم، امید بدهیم، فردا این بچه‌ها بزرگ می‌شوند و ایران را آباد می‌کنند. به یاد آن کودکانی که شهید شدند. علیرضا آشفته معلم شهرستان آباده _____________________ https://eitaa.com/akhbar12

روزنوشت: سلام و ادب این روزها هر چه می‌گذرد، دلم قرص‌تر می‌شود. نه از سرِ ساده‌انگاری، که از سرِ یقین. روزهای متمادی از این نبرد می‌گذرد. روزهایی که دشمن با همه توان آمد. با آتش و فولاد و فریب. اما ما هنوز ایستاده‌ایم. نه با سلاح‌های پیشرفته، که با سلاحی که از آن غافل بود: امید به نصرت الهی. در این روزها بارها به یاد این جمله افتاده‌ام که «إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِینَ اتَّقَوْا وَالَّذِینَ هُمْ مُحْسِنُونَ». خدا با کسانی است که پرهیزگاری می‌کنند و نیکوکارند. ما تقوا و نیکوکاری را در کوچه‌های شهر دیدیم. در دستانی که برای کمک دراز شد، در دل‌هایی که برای هم سوخت، در زنانی که صبوری کردند، در مردانی که از سنگرها بیرون نزدند. این جنگ، جنگِ فولاد و آتش نیست. این جنگ، جنگِ اراده‌هاست. و ما در این میدان، اتکایمان به خداست. یادمان باشد که تاریخ را مرور کنیم. آن روزها که مسلمانان در میدان بدر، با دستانی خالی و دل‌هایی پر از ایمان، برابر انبوه دشمن ایستادند و پیروز شدند. نه به خاطر شماره، که به خاطر یقین. ما هم امروز در میدانی مشابهیم. اما دل‌هایمان پرتر است. پر از خداست. پر از امید. این روزها در جایجای این سرزمین، نشانه‌های نصرت را می‌بینم. در همدلی‌هایی که از جنس عاطفه است، در ایستادگی‌هایی که از جنس غیرت، در صبوری‌هایی که از جنس ایمان. امشب باز هم مردم آباده در میدان ولی‌عصر (عج) جمع می‌شوند. نه از سرِ ناامیدی، که از سرِ امید. امید به اینکه فردا نزدیک است. امید به اینکه «إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ». به یاری خدا، این روزهای سخت می‌گذرد. آن روز که دشمن مأیوسانه عقب‌نشینی می‌کند، ما دستان هم را می‌فشاریم و می‌گوییم: این از الطاف خدا بود. وگرنه ما که چیزی نداشتیم جز امیدمان. علیرضا آشفته معلم شهرستان آباده ____________________ https://eitaa.com/akhbar12

یادداشت: شب سی‌و‌هشتم؛ معجزه‌ی ناگهانی غیرت! سی و هشت شب است که مردم آباده، بدون منت و بدون دوربین، پای دفاع از ایران و انقلاب عزیزمان ایستاده‌اند. سرما برایشان حکم واکسن دارد، عید و عزایشان یکی است، و دوربین برایشان نه محرک است نه بازدارنده. هر شب پرشورتر از شب قبل فریاد می‌زنند. تا اینکه دیشب، ناگهان معجزه رخ می‌دهد: بعضی مسئولان و پرسنل ادارات شهر، که تا دیشب حضور در این جمعیت را توفیق نداشتند، یک‌دفعه به خیابان می‌آیند! حالا نمی‌دانم سیمای جمهوری اسلامی بالأخره بعد ۳۸ شب، فیلتر سیمایشان را کنار زد و آنها را به مردم نشان داد، یا اینکه تصادفاً امشب تقویم میز اداراتشان با غیرت گره خورد؟! به هر حال به فال نیک می‌گیریم. آمدن که بهتر از نیامدن است. اما کاش بدانند مردم چشم‌هایشان مثل دوربین مداربسته است: ضبط می‌کند، قضاوت می‌کند، فراموش نمی‌کند. و اما آن عزیزانی که هنوز مشمول این معجزه نشده‌اند و افتخار همراهی با ولی‌نعمتان خود را از دست داده‌اند... نگران نباشید؛ مردم لیست انتظار هم دارند. وعده دیدار فراموش‌نشدنی: میدان حضرت ولی عصر(عج) آباده ساعت ۲۰:۳۰ هستیم بر آن عهد علیرضا آشفته معلم شهرستان آباده ______________________ @akhbar12

عنوان: از آسفالت تا آگاهی؛ چرا آباده به یک «شهرداری فرهنگی» نیاز دارد؟ بسیاری از ما وقتی صحبت از شهرداری می‌شود، ناخودآگاه به یاد لوله‌کشی، آسفالت، پسماند و ساخت‌وساز می‌افتیم. اما تجربه شهرهای موفق دنیا و حتی برخی شهرهای همتراز ما در ایران عزیز نشان داده است که اگر نقش «فرهنگی» شهرداری را بازتعریف نکنیم، شهر فقط یک پوسته بی‌روح خواهد بود. بنده پس ازبررسی دقیق، با درک عمیق از شرایط آباده، معتقدم بزرگ‌ترین سرمایه این شهر، نه مغازه‌هایش یا خیابان‌هایش، که «فرهنگ مردمانش» است. اما متأسفانه شهرداری آباده هنوز درگیر تعاریف سنتی و منسوخ شده است. آباده روی کاغذ، شهر جهانی منبت است؛ اما در عمل، چند کارگاه منبت فعال حمایت اختصاصی دیده‌اند؟ هنر گیوه‌دوزی که بخشی از هویت اصیل این دیار است، دارد به آرامی نابود می‌شود. موسیقی اصیل آباده نیز به دلیل نبود حمایت شهری، دارد خاموش می‌شود. جالب اینکه هنرمندان آباده در شهرهای دیگر کشور اَجر و قرب دارند، اما در شهر خودشان غریبند. اینجا جای سوال دارد. ضرورت بازتعریف نقش فرهنگی شهرداری آباده از سه منظر حیاتی است: ۱. از برگزاری مراسم تشریفاتی تا تولید سرمایه اجتماعی نقش فرهنگی شهرداری نباید محدود به نصب چند بنر تبریک یا برگزاری یک مراسم محلی در سالن ورزشی یا فضای آزاد باشد. بازتعریف یعنی شهرداری به دغدغه اصلی خانواده‌ها ورود کند: اوقات فراغت سالم، ترویج کتابخوانی در پارک‌ها، حمایت از گروه‌های تئاتر خیابانی و نقاشی دیواری با هویت آباده، البته با استفاده از هنرمندان بومی، نه پروژه‌بگیران. شهرداری باید «پویایی» را به کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر بیاورد، نه فقط «نظافت» را به نقاط لاک‌نشین. ۲. پیوند اقتصاد شهر با فرهنگ اصیل آباده آباده همچنان فرش دستباف و صنایع دستی‌اش حرف اول را می‌زند، اما چرا بازارچه‌های دائمی فرهنگی نداریم؟ چرا پیاده‌راه‌های شهر به جای نمایش هنر بومی، به تردد موتورسیکلت‌ها اختصاص دارد؟ شهرداری می‌تواند با بازتعریف نقش خود، به جای ساخت یک بلوار لاکچری، «منطقه فرهنگی-اقتصادی» ایجاد کند که هم درآمدزایی پایدار دارد و هم هویت شهر را حفظ می‌کند. ۳. مبارزه با حاشیه‌نشینی فرهنگی متأسفانه نبود برنامه فرهنگی منسجم در شهرداری، فضا را برای پدیده‌های زودگذر و گاه آسیب‌زا پر کرده است. وظیفه شهرداری فقط جمع‌آوری بساط فروشندگان دوره‌گرد نیست؛ وظیفه آن طراحی «جذابیت جایگزین» است. ما در آباده نیاز به افزایش سرانه فضای سبز داریم، اما جای سوال است چند کتابخانه کوچک در دل پارک‌های موجود داریم؟ چند سینمای روباز در محلات کم‌برخوردار وجود دارد؟ غفلت از ظرفیت‌های عظیم مردمی آباده بیشترین گروه‌های جهادی و آیینی را دارد، اما این سرمایه‌های اجتماعی حمایت درخورشان را نمی‌بینند. هیئات مذهبی سطح شهرستان، بزرگترین ظرفیت برای تقویت فرهنگ دینی هستند، اما شهرداری هیچ برنامه مشخصی برای حمایت از این تشکل‌های مردمی ندارد. اگر شهرداری به جای موازی‌کاری، بسترساز باشد، چه اتفاقی برای فرهنگ این شهر نخواهد افتاد؟ پیشنهاد مشخص من: قرار نیست شهرداری وزارت فرهنگ و ارشاد شود، بلکه قرار است «تسهیلگر» باشد. باید به سمت تأسیس «سازمان فرهنگی-اجتماعی مردم‌نهاد در دل شهرداری» برویم؛ سازمانی که بودجه مشخص (حداقل ۱۰ درصد از درآمدهای پایدار شهرداری) و مدیر مستقل داشته باشد. همچنین ایجاد «شنبه‌های فرهنگی آباده» در تل آسیاب و احیای آیین‌های کهن در قالب رویدادهایی متناسب با فرهنگ اسلامی و ایرانی باید دنبال شود. آباده تشنه یک جنس تازه از مدیریت شهری است؛ مدیری که به جای سنگ، «آینه» جلوی مردم بگیرد. یک دعوت جدی: در آستانه پایان کار شورا و شهرداری ضمن تشکر از زحمات جناب آقای شاکر، شهردار محترم آباده، نسبت به عملکرد فرهنگی شهرداری سوالات و انتقادات محوری دارم و ایشان را به یک گفت‌وگوی چالشی با حضور مردم دعوت می‌کنم. حتماً گفت‌وگو باعث رشد خواهد شد. علیرضا آشفته معلم شهرستان آباده

پویش جان‌فدا ۲۱ میلیونی شد 🔹طی حدود یک‌هفته فعالیت سامانه جان‌فدا تا این لحظه بیش‌از ۲۱ میلیون و چهارصد هزار نفر برای جهاد با دشمن نام‌نویسی کرده‌اند که این عدد لحظه‌به‌لحظه درحال افزایش است. 🔹 پس از درخواست‌های مردمی برای جهاد مقابل دشمن، کارزاری با نام جان فدا به نشانی Janfadaa.ir به‌راه افتاد تا علاقه‌مندان ضمن نام‌نویسی برای جهاد مقابله با دشمن آمریکایی-صهیونی اعلام آمادگی کنند. از عموم فرهنگیان عزیز و همشهریان که تاکنون در این پویش ثبت نام نکرده اند دعوت میکنم با پیوستن جان فدای نظام و انقلاب و ایران شوند. اللهم احفظ امامنا خامنه ای