اخترپنجم؛
آخرش نرگس نزدیک بود دفترنقاشیمو بدزده😂
خیلی برای خودم متاسفم که موفق نشدم🙁
نمیدونم من تمام این سالها دنبال دغدغه بودم، دنبال یه کاری بودم که بخاطرش یادم بره غذا خوردم یا نه، بخاطرش نتونم یه خواب راحت داشته باشم، نتونم زیاد گوشی بگیرم دستم، نتونم برای سه روز اینده ی خودم برنامه بریزم.
نمیدونم شاید اسمش سادیسمه ولی من دغدغه داشتن و دوییدن دنبال یه کار و احساس مفید بودن رو هزار بار به یه زندگی با برنامه و روتین مشخص و خسته کننده ترجیح میدم. من ادم زندگی بدو بدویی و کار و مشغله و سر شلوغم.
اخترپنجم؛
دانشکده ی نازنینم :))))
اون روزی که اومده بودم دانشگاه برای ثبت نام، رفتم توی دانشکده ی علوم پایه و همه ی طبقات ساختمون رو گشتم و چقدرررر بابت پرده های بنفش و گل و گیاهای سبز توی راهرو خوشحال بودم :)))