و یه چیز دیگه ام اضافه کنم که تجربه ی نرگسیه که ۲ سال و نیم توی افسردگی دست و پا زد. اونم اینکه هر چقدر به احساساتت پر و بال بدی، بزرگتر میشن و تورو میبلعن، هر چقدر توش غرق بشی بیشتر شبیه یه باتلاق میشه.
نمیگم درد نداره، نمیگم اذیت نشو
فقط میگم به رشدش کمک نکن، بله فلان اتفاق مثلا دردناکه، یا اون احساسات آزار دهندست؟ خب هست
ادامه دادنش و زیاد بهش پرداختن فقط خودتو اذیت میکنه، حداقل این چیزیه که خودم تجربش کردم.
نمیدونم چقدر دارم منظورم رو میرسونم، نمیخوام فکر کنی که دارم احساساتت رو کوچیک میشمارم.
فقط میخوام بدونی مشکلات ما به اندازه ی اهمیت دادن ما بهشون بزرگ میشن.
و لطفا نزار احساساتت از خودت بزرگتر بشن که بتونن بهت آسیب بزنن
اخترپنجم؛
+ یعنی تا آخر دووم میارم؟
نکته دقیقا اینجاست که ما همیشه تا آخرش زنده ایم و اتفاقا دردناک بودنش اینجاست که ما تا آخرش دووم میاریم. هر چقدر دردناک باشه، هر چقدر سخت باشه بازم تو فردا صبحش باید بیدار بشی.
وحشتناک ترین شبها برای من هر بار صبح شد و این حتی از اون شبی که گذروندم سخت تر بود، اینکه با تمام دردی که داشتم فردا صبح مجبور بودم دوباره یه روز دیگه رو شروع کنم
اخترپنجم؛
برداشتت از مفهوم زندگی چیه؟ زندگی کردن رو چی میبینی اصلا؟ اول تو تعریف رو بگو، منم میگم
+ خب انجام کارای روزمره و همراه شدن با جریان زندگی
هرروز از خواب بیدار شی برنامهت رو انجام بدی و مفید از روزت استفاده کنی که خب من الان نمیکنم
بله عزیزم
راستش اون احساس نا کافی بودن رو اگر باهاش مقابله نکنی تا ابد توی هر مسئله ای قراره آزارت بده عزیز دلم، بنظرم باید به این نگاه برسی که مک تلاشم رو میکنم ولی وقتی تموم شد، رها میکنم
رها کردن خیلی مهمه، و اینکه من خیلی به این باور دارم که آدما وقتی وارد یه فضایی میشن یه ماموریتی دارن انگار.
بنظرم با امید برو جلو و ببین کاری که قراره انجام بدی توی اون رشته و تاثیری که قراره بزاری چیه.
میدونم عزیز دلم، منم کنکور فرهنگیان دادم و راستش من کاملا معتقدم میتونی قبول بشی، فرهنگیان اصلا غول نیست😭 منم از همین موقع ها شروع کردم برای فرهنگیان و ترازمم خیلی خوب شد. پس میتونی، من مطمئنم، اگرم هر جایی هر کاری از دستم برمیومد حتما بهم پیام بده💘