و حرفم فقط راجع به حانیه و اهورا و علیا نیست. من الان توی کلی شهر دیگه آدمهایی رو دارم که بخشی از هویت منن. میتونم کنارشون خودم باشم، برون ریزی کنم، گریه کنم، درد و دل کنم و با تمام وجود پذیرفته بشم و اگر موهبت نیست پس چیه؟

و بیشتر از همه دوست داشتم یکم در مورد حانیه برون ریزی کنم و ذوق کنم چون برای اولین بار همدیگه رو دیدیم و حتی لحظه ای حس نکردم که بار اوله. کلی حرف عمیق زدیم، برای اولین بار کنارش نقاشی کشیدم و وای من‌. چقدر یه ادم میتونه انرژی خوبی داشته باشه :)؟ چقدر میتونه دوست داشتنی و بغلی و درک کردنی باشه؟😭

بله ممنونم از توجهتون💘، بقیه ی برون ریزی هامو میبرم چنل تلگرام(اینجا شلوغ نشه)🙏🏻

جزئیاتِ نرگس : )

امروزی که تقریبا تمومِ تمومِ تموم شده. بیستم مردادِ چهارصد و پنج. اولین باری که من کنار آدم‌هایی که مدت‌ها تو گوشی بودن وقت گذروندم، واقعی، روی چمنا : )

و به قول نرگس وقتی دیدمشون، به جز اهورا که دومین بار بود می‌دیدمش، با بقیه انگار این حس رو نداشتم که اولین بارمه. با اینکه من توی دیدار اول خیلی خجالتیم. انگار سالها بود رفت و آمد داشتیم و این واقعا تجربه جالبی بود. پینترستی ترن پیک‌نیک زندگیم رو امروز تجربه کردم : )

منم گثل نرگس درست بلد نیستم بنویسم همینقدر ازم برمیاد که بگم، تجربه بیرون کشیده شدن این ادما از گوشی چقدر برای من جالب بود.. نه در حد یک دیدار ساده چند دقیقه‌ای و تموم، نه برای ساعت‌ها حرف زدن و وقت گذاشتن و زندگی کردم ویتسنسنشجشجشگشنشگصجصم😭.

خیلی‌ام دوسشون دارم بچه‌ها اه😭

همشون همین شکلی بودن : ) فاطمه سادات واقعا دریایِ ملاحت و قشنگی و دخترونگیه. نرگس شبیه فرشته‌های سقوط کرده و اهورا.. عم، اهورا کراشمه نمیتونم وصفش کنم😭.