هرموقع با هرکسی که عقاید مخالف داره یا ضد انقلابه روبه رو میشم و حرفاشونو میشنوم، حرص و اعصاب خوردی که تو دل خودم دارم رو فقط نماز و قرآن میتونه آروم کنه. مثل الان که همین آیه رو چندبار با معنی میخونم و از خدا «سکینه» طلب می‌کنم. یا شروع میکنم به باز کردن قرآن و اولین آیه از صفحات راستشو میخونم. واقعا کسانی که خدا را قبول ندارند، وقتی حالشون بد میشه چیکار می‌کنند؟ یا وقتایی که دلشون میگیره با چه کسی حرف می‌زنند؟ این‌هایی که خدا و ائمه‌رو به سخره می‌گیرند، وقتی اسم امام حسین‌رو می‌شنوند دلشون نمیلرزه و چشماشون اشکی نمیشه؟ یا وقتی مصیبتی وارد زندگیشون میشه چجوری بدون اینکه تسبیح بردارند و تسبیحات حضرت زهرا (س)رو بگند دلشون آروم میگیره؟ واقعا کسانی که خدا را ندارند چگونه زندگی می‌کنند؟ @alaahde

طبس نامی که برای مردم ایران فراتر از یک بیابان است. خاطره‌ای است که نشان می‌دهد طبعیت چگونه از وطنمان محافظت کرده است. در پنجم اردیبهشت ١٣۵٩، زمانی که گروه دلتا با هشت بالگرد، شش هواپیما و ١٣۴ تفنگدار، با عبور از نقطه کور راداری وارد مرز ایرانِ جان شدند، و به گفته خودشان درصدد انجام عملیات پنجه عقاب بودند، ناگهان دست خدا به یاری مردم ایران آمد. با وجود مساعد بودن هوا، ناگهان طوفان شنی بزرگ اتفاق افتاد. طوفانی که سبب شد تجهیزات ابرقدرت جهان نابود شود و نقشه شومشان شکست بخورد. شکستی که کارتر، رئیس جمهور وقت آمریکا از آن به تلخ‌ترین تجربه یاد کرده‌است. اینروزها، در حالیکه قریب به ۴۶ سال از آن روزها می‌گذرد، باز هم شاهد دست غیب طبیعت هستیم. طوفان، آسمان ابری و رعد و برق‌هایی بی‌سابقه که به اذعان دشمن صهیونیزم هم مانع از انجام کامل عملیات‌های ضد ایران می‌شود. از این دست امدادهای غیبی الهی در تاریخ زیاد سراغ داریم و خداوند بر تخلف ناپذیری این امدادها اشاره‌های فراوانی کرده‌است. در آیات ١٧٣-١٧١ سوره صافات، خداوند می‌فرماید: ✨ «ولَقَد سَبَقَت کَلِمَتُنا لِعِبادِنَا المُرسَلین. اِنَّهُم لَهُمُ المَنصورون. وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ». 🌿«قطعا سخنان ما در مورد بندگان فرستاده‌شده‌مان از قبل صادر شده است، که آنان یاری خواهند شد. و این سپاه ماست که پیروز خواهد شد». این وعده نصرت و پیروزی خدا حتمی بوده و خواهد بود. دست یاری خدا همیشه سپاه حق و اسلام را پیروز می‌گرداند و خدای بزرگ خلف وعده نمی‌کند. همچنان که در تفسیر آیه ٩ سوره مبارکه انفال می‌خوانیم، در جنگ بدر، پیامبر (ص) به همراه مسلمین دست استغاثه و یاری طلبیدن را به سوی خدا دراز کرده‌بودند و می‌گفتند: خداوندا، وعده‌ای را که به من داده‌ای تحقق بخش که اگر این گروه از مؤمنان نابود شوند، پرسش تو از زمین برچیده خواهد شد. در این هنگام خداوند تقاضای آنها را پذیرفت و یک‌هزار فرشته را به یاری سپاه اسلام فرستاد. (إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُرْدِفِينَ). و چه زیباست تحقق وعده پیروزی حق. آن زمان که مؤمنین در جانکاه‌ترین حوادث، دست تضرع و یاری به سمت حق‌تعالی بلند می‌کنند و شاهد ید الهی در بزنگاه‌ترین نقطه هستند. نقطه‌ای که تبدیل به یک خاطره بزرگ می‌شود، خاطره‌ای همانند طبس. خدای طوفان طبس، وعده‌‌ات را در حق مسلمین و مظلومین جهان، به ویژه مؤمنینِ دلیر ایران محقق کن. @alaahde

برای مرزدارانمون و سربازانمون تکرار کنیم: ✨ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُم فِی دِرْعِکَ الْحَصِینَةِ الَّتِی تَجْعَلُ فِیهَا مَنْ تُرِیدُ. به نیت کور شدن چشم دشمن و خطا رفتن تیرهاشون بخونیم: ✨ وَجَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ. برای به هدف اصابت کردن تیر سربازان جبهه مقاومت بخونیم: ✨ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ. @alaahde

ای عشق من، ای با من آشنا آخر می‌کُشد داغ تو مرا... @alaahde

مارا غمِ حسین(ع) سرافراز میکند.♥️ عزيزِ عراقی/١٢٨

شد بیست و هشت روز. بیست و هشت روز از ساعت ٩:۴٠ دقیقه صبح منحوس‌ترین شنبه می‌گذرد. بیست و هشت روز از شروع جنگ می‌گذرد. بیست و هشت روز از شهادت عزيزِ دلِ ایران می‌گذرد. بیست و هشت روز است که روز و شبمان قاطی شده، در خانه‌هایمان فقط صدای اخبار می‌پیچد، در دید و بازدید عید فقط صحبت از جنگ است. بیست و هشت روز است که ما بدون شما زندگی می‌کنیم. راستش من هیچ‌گاه به نبودنتان فکر هم نمیکردم چه برسد به اینکه بخواهم زندگی‌اش کنم. این غم برای من بسیار سنگین است. لحظات زیادی از روزم را، حتی هنگامیکه غرق در کارم با فکر شما می‌گذرانم، در این بیست و هشت روز خیلی با شما صحبت کردم، درد و دل‌های زیادی داشتم. میدانید، دیگر در برابر صدای جنگنده‌ها دارم بی‌حس می‌شوم، دروغ چرا قبلاها خیلی میترسیدم از صدایشان ولی اینروزها خب کمی کمتر میترسم. چيزي که مرا می‌ترساند این رکود و فرسایش بیست و هشت روزه زندگی‌ست. دقیقا از فردای همان روزِ منحوس، با گریه کتاب می‌خواندم، چندین بار مستند نمایشگاه کتاب‌تان را دیدم و اسامی کتاب‌ها را یادداشت کردم تا یادم نرود که بخوانمشان. خب شما سفارش کرده بودید، ما هم گوش به فرمانیم. ولی آقا، اینکه با چشمان خیس زل بزنی به صفحات کتاب و تاری چشم‌ها اجازه ندهد کلمات را ببینی حس بسیار بدی‌ست. اینکه با یک چراغ قوه کم‌نور در این ظلماتِ زندگی به دنبال روزنه‌ای از نور بگردی خیلی حس بدی‌ست. آقایِ عزیزم، بیست و هشت روز است که من به دیوارهایِ بلندِ چاهِ نفسانی‌ام چنگ میزنم تا بتوانم خودم را بالا بکشم، تا خودم را پیدا کنم. ولی نیاز دارم به یک ریسمان، نه، به یک دست مهربان، تا دست‌گیرم شود، تا مرا بالا بکشد. من در این ظلماتِ جنگ و بیداد، بیش از پیش درونم را پالایش میکنم. این بیست و هشت روز و این مصیبت‌های بزرگ، همانقدر که تابش نور در چراغ قوه بی‌جانم را شدت بخشیده، هزار برابر بیشتر سردرگمم کرده. در این جنگِ من با من، در این بی‌خوابی‌ها و آشفتگی‌ها، آن صوت زیبا و دلنشین شماست که قرار را روانهٔ دل‌ِ بیقرارم می‌کند، همان صوتی که می‌گویید: «إنَّ مَعِیَ رَبّیِ...» @alaahde

إنَّ مَعِیَ رَبّیِ... ✨❤️‍🩹 @alaahde

یَمَنیٌ عَهْدُنا✋🏻❤️ @alaahde

روابط عمومی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: هواپیمای ۷۰۰میلیون دلاری E-3 معروف به آواکس که برای مصون ماندن از حملات دلاورمردان نیروی دریایی و هوافضای سپاه درحال فرار کردن بود، توسط پرنده بدون سرنشین ۲۰هزار دلاری یعنی شاهد ۱۳۶ شکار شد که نه‌تنها این پرنده غول‌پیکر و گرانقیمت، بلکه دیگر پرنده‌های اطراف نیز آسیب جدی دیدند. الله اکبر🇮🇷✋🏻 @alaahde

آدم‌ها تمامشان عزیز و محترمند ولی برخی جور دیگری عزیزتر و محترم‌تر. به‌گونه‌ای که هربار دیدن تصویرشان یک ذوق بزرگ در دل ایجاد می‌کند و با شنیدن صدای‌شان در دل می‌گوییم: خدایا حافظ و نگهبان این آدم‌های عزیز باش. آدم‌هایی که برای من جور دیگر عزیز و محترمند از خرداد ماه امسال که نه از دی‌ماه ١٣٩٨ یکی یکی دارند به دیدار حق تعالی می‌شتابند و شهید می‌شوند. خب با هربار شنیدن این خبرها قلبم به درد می‌آید و سنگ سفتی که در گلو دارم، هر روز سنگین‌تر و بزرگ‌تر می‌شود. هیچ‌گاه یادم نمی‌رود صبح ١٣ دی‌ماه را، یا صبح ٣٠ اردیبهشت ماه را، یا صبح ٢٣ خرداد را، یا صبح ١٠ اسفند را، یا صبح امروز ١٠ فروردین ماه را. در تمام این صبح‌ها به محض بیداری، خبر شهادت آدم‌های یک‌جور دیگر عزیز را شنیدم. از صبح‌ها متنفرم. حتی خبر فوت دوتن از آشناهایم را هم صبح شنیدم. صبح‌ها دیگر برایم جذاب نیستند، دقیقا از آن صبح دی‌ماه منحوس که داغش هنوز کمر شکن است، دیگر از صبح‌ها خوشم نیامد. امروز صبح هم خبری که آرزوی تکذیبش را داشتم، تایید شد. پاسدار تنگسیری، عزیزی که در راهیان نور، هنگامیکه سوار لنج سپاه شدیم، بی‌مقدمه و خیلی یهویی از آن اتاقک فرماندهی خارج شد و بعد از آن که با همکارانش کمی صحبت کرد، دو سه پله پایین‌تر آمد، کلاه و عینک آفتای‌اش را برداشت، ميکروفن را به‌دست گرفت و با آن صدای خاصی که من همیشه از تلوزیون شنیده‌ بودم، به ما سلام و خوش‌آمد گفت. هیچ‌گاه یادم نمی‌رود چقدر خوشحال شدم از دیدنش، از شنیدن صدایش، از کلام نافذش هنگامیکه میگفت «مگر اینکه من و بردارانم در سپاه دیگر نباشیم که دست دشمن به خواهرانمان، زنان سرزمین‌مان و دخترهای عزیزمان برسد». راستش را بخواهی دریابان تنگسیری عزیز، ما زنان و دختران ایرانِ جان هم تا زمانی‌که زنده‌ایم اجازه نخواهیم داد خون شما پایمال شود و راهتان را در سربلندی کشور ادامه خواهیم داد. @alaahde

سلام نظامی همسر شهید امیر عبدالرحیم موسوی: سلام فرمانده قلب من شما همیشه بعد از ماموریت میومدی خونه، حالا اینجا چیکار‌ میکنی!؟😭♥️ 🌏 كانال #عطيه_شاپورى 🆔: @atieh_shapouri

فرمانده کل قوا سلام ای ضربانِ غیرتِ ما فرمانده کل قوا حافظ پرچم و خاک و عزت ما♥️ @alaahde