عاشق رشته‌م، دانشکده‌م و درس خوندنم ولی گاهی دلم میخواد که:

خب من هیچوقت نتونسته بودم بیام بیت همیشه یه تصوری داشتم که اگ قسمتم شد و اومدم چه حس و حالی قراره داشته باشم یا از کجاها باید بگذرم تا برسم بهتون، اسم کشور دوست رو زیاد شنیده بودم و خیلی شبا خودمو تو اون خیابون تصور می‌کردم که دارم با ذوق میام پیشتون. راستش یکشنبه ده اسفند ما قرار بود دیدار دانشجویی داشته باشیم باهاتون... شنبه ثبت نام کردم و نیم ساعت بعدش شنیدم بیت مورد حمله قرار گرفته... راستش آقا، گریه‌هامو نگه داشته بودم برا اینجا، برا این خیابونی که میزبان شما و خانواده و مهمانان‌تون بود ولی فقط سنگِ معروف و سفت گلوم بزرگتر شد و حس خفگیم بیشتر... شوک و ناباوری نبودِ شما هیچوقت برام عادی نمیشه، تا همیشه قراره این سنگِ سفتو با خودم اینور اونور بکشم و تا همیشه حسرت دیدن‌تون تو این خیابون قراره رو دلِ بی‌قرارم بمونه... @alaahde

شهیدِ تشنه لب، امامِ روزه‌دارِ من... 💔 @alaahde