عجب پوستر زیبایی :) به به :)))

📩 متن کامل اولین پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی 🗓 ۱۴۰۴/۱۲/۲۱ 🔗 farsi.khamenei.ir/news-content?id=62800 📲@rahbar_enghelab_ir

رهبرا! با رفتن خود داغ سنگینی بر قلوب همگان وارد کردید. شما همیشه مشتاق این عاقبت بودید تا بالاخره حضرت حق آن را در حال تلاوت قرآن کریم در صبحگاه روز دهم رمضان المبارک به شما اعطا فرمودند. -١۴٠۴/١٢/٢١ https://eitaa.com/alaahde

از این غم بمیریم رواست...

ما با شما عهد می‌بندیم که برای اعتلاء این پرچم که پرچم اصلی جبهه حق است و برای وصول به مقاصد مقدس جنابتان با تمام وجود تلاش کنیم. 🇮🇷✋🏻❤️ -١۴٠۴/١٢/٢١ https://eitaa.com/alaahde

"مظلومیت‌های زیادی را مقتدرانه و با حلم تحمل کردید و خم به ابرو نیاوردید. بسیاری قدر واقعی شما را نشناختند و شاید مدت‌ها بگذرد تا انواع حجاب‌ها و موانع کنار رود و زوایایی از آن معلوم شود..." بمیرم برای مظلومیت شما امام خامنه‌ای شهید💔 https://eitaa.com/alaahde

امشب شب بیست و سومه و آخرین شب قدر. قدیمی‌ها اسم این شبو گذاشتن «شبِ مُزد»، یعنی شبی که مزد و نتیجه عبادات شبای قدرمونو می‌گیریم و بسیار به این شب و حاجت روایی‌ش اعتقاد داشتند. یکی دیگه از اعتقادات بعضی مردم اینه که تو این شب خواسته‌هاشونو روی کاغذ می‌نويسن و میزارن لای قرآن به امید اینکه سال بعد بهشون رسیده باشند و قرآن واسطه برآورده شدن حاجات بشه. از کیفیت و برکات این شب روایات زیادی هست و دعاهای امشب بی واسطه به خدا میرسه. در رأس تمام دعاهامون، هزار اولویت اول ظهور و تعجیل در فرج سرورمون ارواحنا فداه باشه. خدارو قسم بدیم به حق حضرت امیرالمؤمنین که سایه شر و جنگ و دشمنی از روی کشورمون زدوده بشه و با ید الهی و ذوالفقار حضرتش نابودی یهود تو این شب عزیز رقم بخوره. آمین.

به شرط لیاقت دعاگو هستم. یادتون بود آخر دعاهاتون منو هم یاد کنید به‌خصوص وقتی با قرآن هایی که روی سر دارید، عزيزِ عراقی‌مو صدا می‌زنید. التماس دعا

تو جآنِ منی... روبه‌روت بشینم خودت اشکمو پاک میکنی بمیرم تو با دست خودت منو خاک میکنی تو جآنِ منی...❤️‍🩹 حسینِ من/١٢٨ https://eitaa.com/alaahde

و به هر کدام از شما، به اندازه قدرتش تکلیف داده شده است! _امیرمومنان‌، حضرت علی‌ علیه‌السلام خطبه۱۴۹ https://eitaa.com/alaahde

چندی‌ست لا به لای متون کتاب‌ها به دنبال یک گمشده هستم. در میان کتاب‌هایم می‌چرخم، گاهی ورقه‌شان می‌زنم ولی خلأ درونم آن‌ها را پس می‌زند. چندی‌ست به دنبال یک روزنه هستم که نوری را وارد زندگیم کند، دقیقا همانند سه سال پیش که برای اولین بار پا درون آن مکان عزیز که بقول سادات جانم انرژی منفی ندارد، گذاشتم. همان روزی که برای اولین بار با آن طلبه جدید مدرسه‌مان هم‌صحبت شدم... هنوز گاهی آن مکالمه را مرور می‌کنم و بیشتر به این نکته می‌رسم که برخی آدم‌ها رزق هستند درون زندگی‌مان. حالا چند صباحی است باز یک سوراخ بزرگ وسط زندگیم حس می‌کنم، سوراخی که حتی با کتاب‌هایم هم پر نمی‌شود. یادم است دوران کارشناسی یکی از اساتید می‌گفتند: گاهی حس هیچی نبودن و هیچکاری نکردن را جدی بگیرید، گاهی همین "هیچ" راه را به شما نشان می‌دهد. امروز ولی حس میکنم هیچ بودن فقط ضرر است، چون هیچ‌چیزی عادی نیست، هر روزی که می‌گذرد، آدم‌ ها را که می‌بینم، از رشادت‌ها که می‌شنوم، می‌فهمم هیچ، خیلی وقت است وجود ندارد و این سوالِ «پس من؟» همانند خوره بیشتر جانم را می‌خورد و اما تنها چیزی که این روزها شاید کمی مرا آرامتر می‌کند همین جمله حضرت مادر سلام‌الله علیها است: إلهي؛ إِسْتَعْمِلْنِی لِما خَلَقْتَنِی لَهُ. و تمام خواسته‌ام از خدا در این روزهای پر از هیچ این است که من را خرج همان چیزی کند که بخاطرش گلِ وجودم را شکل داد و وارد این جهانِ سراسر گنگ کرد. @alaahde