وای چقدر فُک‌های دریایی رو دوست ‌دارم.

بامزه های تپلی.

کاشکی فُک‌دریایی بودم ولی آدمیزاد نه.

از آسمون خوشگل امروز فقط تونستم یه‌عکس بگیرم.

من اگه اسمم‌هم مراد بود زندگی بر وفق رضا بود.

من هنوز که هنوزه دنبال یه پاتوق میگردم واسه خودم،یه کافه‌ای،کتاب‌فروشی یا یه‌جای تفریحی.دلم یجایی رو میخواد که اونجا آروم‌بگیرم. مثل فیلما..اونجاهایی که ادما میرن،یه سفارش همیشگی رو میدن ، یه کتاب همیشگی رو میخونن یا یه کار همیشگی رو انجام میدن و تا وقتی که پیداش نکردم همه مغازه‌های شهرو میگردم تا بالاخره خودمو تو یکیشون پیداکنم.