سر شب بود که دانیال در حالی که نفس نفس میزد رو به مامانم که داشت شام می‌خورد گفت: زنعمو زنعمو مامانم دردش گرفته!
مامانم که لقمه غذاش رو رها کرد سریع چادر به سر رفت حدس زدم که امشب قرار خانواده مون پذیرای ی فرشته کوچولو بشه :)
الان تقریبا نیمه شب و عضو جدید خانواده به دنیا اومده، آقا آراد کوچولویی که مشتاقانه منتظرم به آغوش کشیدنشم :)
هدایت شده از "ماضی‌نُقلی"
میشه واسه حل شدن ِیچیزی سه تا الهی به رقیه'س' بگید؟
اون حجم کوچیک از لطافت و پاکی و نور رو وقتی به آغوش می‌کشی ناخودآگاه انقدر با ملاحظه رفتار میکنی که انگار تو سنگی و اون شیشه؛
اون دست‌های کوچولو و انگشت‌های بند انگشتی و ناخن‌های کبود ریزه میزه فقط دیدنیه؛