"زدید همسر او را جوابگو باشید"

رخت عزایت را به تن کردم عزیزم اصلا خودم را من کفن کردم عزیزم..

_ فاطمه حداد صاحبقرانی

ما سال‌هاست که در ترسیم چهره حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها گرفتار نوعی بی‌دقتی شده‌ایم. گویی بخشی از جامعه ما، ناخودآگاه، ترجیح داده است این بانوی عظیم‌الشأن را تنها در قالب یک انسان رنج‌دیده معرفی کند؛ انسانی که عظمتش در مظلومیتش خلاصه می‌شود. درحالی‌که این نگاه، نه دقیق است، نه منطبق بر حقیقت تاریخی، و نه در شأن الگویی که اسلام برای زن و مرد مسلمان ترسیم کرده است. ما اگر بخواهیم جامعه‌ای رشید، مقاوم، عاقل و مؤمن بسازیم، باید تصویر حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها را از نگاه تک‌بعدی خارج کنیم. اسلام، شخصیت‌های بزرگش را صرفا برای گریستن به ما نداد؛ برای «رشد» ما قرار داده است. و این بانوی بزرگ، بیش از آنکه نماد یک مظلومیت تاریخی باشد، نماد قامت بلند انسان مؤمن است؛ انسانی که ایمانش او را به مسئولیت می‌کشاند، نه به انزوا و انفعال. پس باید این حقیقت را بازگو کرد: حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها بانویی است که در حساس‌ترین شرایط سیاسی پس از رحلت پیامبر اکرم، با عقلانیت و صلابت وارد میدان می‌شود، سخن می‌گوید، استدلال می‌آورد، و از حق دفاع می‌کند. در خانه، نمونه کامل محبت، مدیریت، تربیت و مسئولیت‌پذیری است. در عرصه معنویت، قله عبادت و بندگی است؛ چهره‌ای که شب‌زنده‌داری‌اش، نشانی از عمق رابطه او با خدا دارد. در جامعه، الگوی احسان، رسیدگی به مردم و دفاع از ارزش‌هاست. این‌ها ابعاد مغفول‌مانده‌ای است که امروز جامعه ما بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد. امروز وظیفه داریم فاطمیه را به بازنمایی این ابعاد تبدیل کنیم، نه فقط تکرار مصائب. این امر، نه بی‌احترامی به مصائب است و نه کمرنگ‌کردن تاریخ؛ بلکه بازگرداندن شخصیت به جایگاه حقیقی‌اش است. گریه، اگر در کنار معرفت باشد، ارزش دارد؛ اما جامعه‌ای که فقط می‌گرید و نمی‌شناسد، جامعه‌ای رشید نخواهد شد. بیاییم در این ایام، از حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها به عنوان الگوی انسان مؤمن بگوییم: قامتِ بلندش در دفاع از حق، توانایی‌اش در مدیریت خانه، عمق معنویتش، و حضور مسئولانه‌اش در جامعه. این همان تصویر زیبا و حقیقی است که می‌تواند نسل ما را رشد دهد، و جامعه ما را بسازد؛ آن بانوی بزرگی که نه «مظلومِ تاریخ»، بلکه قهرمانِ تاریخ اسلام و انسانیت است. ✍ فاطمه حداد صاحبقرانی

شبیه حضرت زهرا، برای امام زمانت رو بزن، خونه به خونه برو در بزن. .

چه عاشقانه گذشت عمر تو‌ کنار علی بخند از ته دل، خنده‌ات بهار علی ...

از برای فردا التماس دعا اگر مقدور بود ‌. .

آلِ نبی^

خدایا خودت توان بده"

چادرت را بتکان روزی ما را برسان'