پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم: قیامت بر پا نخواهد شد تا آنکه قائم ما برای حق به اذن خداوند متعال قیام کند و هر کس از او پیروی نماید نجات یافته و هر کس از او تخلف کند، هلاک خواهد شد، بخاطر خدا، بخاطر خدا، به هر طریق هر چند از روی یخ بگذرید، نزد او بروید که او خلیفه خدای عزوجل می باشد. کفایه الاثر/ صفحه ۱۰۶ #احادیث_مهدویت

#حضرت_عباس #سبک_زندگی

#روضه #شهید_رئیسی #حضرت_عباس

تاسوعا فرا رسید روز نهم محرم، کربلا وارد حساس‌ترین مرحله خود شد. روزی که در تاریخ با نام «تاسوعا» شناخته می‌شود؛ روزی که دیگر تقریباً هیچ امیدی به پایان مسالمت‌آمیز ماجرا باقی نمانده بود. در این روز، فشار از سوی حکومت یزید به اوج رسید. عبیدالله بن زیاد که از طولانی شدن ماجرا ناخشنود بود، فرمانی قاطع برای عمر بن سعد فرستاد: یا از حسین بیعت بگیر یا کار را یکسره کن. همراه این دستور، فردی به نام شمر بن ذی‌الجوشن نیز وارد کربلا شد. شمر حامل نامه‌ای بود که در آن عبیدالله بن زیاد عمر بن سعد را به اجرای فوری دستور جنگ فراخوانده بود. با رسیدن این فرمان، فضای اردوگاه کوفه تغییر کرد. دستور آماده‌باش صادر شد و نشانه‌های آغاز نبرد آشکار شد. در ساعات پایانی روز، حرکت‌هایی در سپاه کوفه آغاز شد که نشان می‌داد تصمیم حمله گرفته شده است. صفوف نظامی شکل گرفت و نیروها برای پیشروی آماده شدند. در همین هنگام، امام حسین متوجه آماده شدن سپاه مقابل شد. او برادرش عباس بن علی را نزد عمر بن سعد فرستاد تا علت این تحرکات را جویا شود. پاسخ روشن بود: یا تسلیم و بیعت، یا جنگ. امام حسین در برابر این وضعیت، درخواست یک مهلت کوتاه کرد؛ تنها یک شب. در منابع معتبر آمده است که امام خواست تا نبرد به روز بعد موکول شود تا او و یارانش آن شب را به نماز، دعا، تلاوت قرآن و عبادت بگذرانند. این درخواست پذیرفته شد و حمله تا صبح عاشورا به تأخیر افتاد. آن شب، امام یاران خود را گرد آورد. در گزارش‌های تاریخی آمده است که ایشان بیعت خود را از آنان برداشت و فرمود هرکس می‌خواهد برود، می‌تواند از تاریکی شب استفاده کند و جان خود را نجات دهد. اما پاسخ یاران، یکی پس از دیگری، وفاداری بود. مسلم بن عوسجه، زهیر بن قین و دیگران اعلام کردند که امام را تنها نخواهند گذاشت؛ حتی اگر بارها کشته شوند و دوباره زنده شوند. باد در میان خیمه‌ها می‌وزید. صدای دعا و تلاوت قرآن از اردوگاه امام به گوش می‌رسید و دشت کربلا آخرین شب آرام خود را سپری می‌کرد. فردا، عاشورا بود. #کربلا #تاسوعا

السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبَا الْفَضْلِ الْعَبّاسَ السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْمُطِيعُ لِلّٰهِ وَ لِرَسُولِهِ وَلِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَسَلَّمَ السَّلامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ #زیارت #تاسوعا

امام سجّاد عليه‌السلام: رَحِمَ اللّهُ العَبّاسَ ، فَلَقد آثَرَ و أبلى وفَدى أخاهُ بِنَفسِهِ حَتّى قُطِعَت يَداهُ ، فَأَبدَلَهُ اللّهُ بِهِما جَناحَينِ يَطيرُ بِهِما مَعَ المَلائِكَةِ فِي الجَنَّةِ كَما جَعَلَ لِجَعفَرِ بنِ أبي طالِبٍ ، وإنَّ لِلعَبّاسِ عِندَ اللّهِ تَبارَكَ وتَعالى لَمَنزِلَةً يَغبِطُهُ بِها جَميعُ الشُّهَداءِ يَومَ القِيامَةِ . خدا رحمت كند عبّاس را! او ايثار كرد و جانانه جنگيد و جان خويش را فداى برادرش كرد تا جايى كه دو دستش قطع شد ، و خداوند به جاى آن دو ، دو بال به او بخشيد كه با آنها همراه فرشتگان در بهشت پرواز مى كند ، چنان كه به جعفر بن ابى طالب بخشيد . عبّاس در نزد خداوند متعال ، چنان منزلتى دارد كه در روز قيامت ، همه شهيدان به آن غبطه مى خورند . الخصال، صفحه ۶۸ #حدیث #حضرت_عباس #تاسوعا

سخنان زیبا از مرحوم فاطمی نیا سیدالشهدا دنیا را زنده کرده است. #فاطمی_نیا #سید_الشهدا

سعید بن عبدالله حنفی از بزرگان شیعه در کوفه بود؛ مردی که از نخستین دعوت‌کنندگان امام حسین(ع) به شمار می‌رفت و در روزهای سخت، عهد خود را با امام نشکست. شب عاشورا، هنگامی که امام یارانش را در رفتن آزاد گذاشت، سعید برخاست و با تمام وجود اعلام کرد که اگر بارها کشته شود و دوباره زنده گردد، هرگز دست از یاری فرزند رسول خدا برنخواهد داشت. اما اوج وفاداری سعید در ظهر عاشورا آشکار شد. هنگامی که امام حسین(ع) به نماز ایستاد و تیرهای دشمن از هر سو می‌بارید، سعید خود را سپر امام کرد. قامتش دیواری شد میان تیرها و ولیّ خدا. پیکرش یکی پس از دیگری زخم برمی‌داشت، اما تا نماز به پایان نرسید از جای خود کنار نرفت. آنگاه که بر زمین افتاد و آخرین نفس‌هایش را می‌کشید، با چشمانی که هنوز به امام دوخته بود پرسید: «ای فرزند رسول خدا، آیا وفا کردم؟» و امام با بشارتی جاودانه فرمود: «آری، تو پیشاپیش من در بهشت خواهی بود.» سعید رفت، اما نامش برای همیشه با نماز ظهر عاشورا پیوند خورد؛ مردی که جان خود را فدای نماز امام کرد و با بدن خونین خویش از عبادت ولیّ خدا پاسداری نمود. داستان راستان از شهید مطهری #کربلا #نماز #سعید_بن_عبدالله

‌ چرا روز تاسوعا به قمر منیر بنی هاشم، حضرت ابوالفضل العباس (علیه‌ السلام) اختصاص پیدا کرده؟ مرحوم استاد فاطمی‌نیا #تاسوعا #فاطمی_نیا

ماجرای شهادت حضرت عباس(علیه‌السلام) به روایت امام شهید #تاسوعا #حضرت_عباس #رهبر_شهید

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد علمدار نیامد #تاسوعا #رهبر_شهید