مثل فرعون؛ رهبر معظم انقلاب اسلامی : آن بابایی که با نخوت و غرور نشسته آنجا راجع به همه‌ی دنیا قضاوت میکند، او هم بداند که معمولاً‌ مستبدّین و مستکبران عالم، از قبیل فرعون و نمرود و رضاخان و محمّدرضا و امثال اینها، وقتی که در اوج غرور بودند سرنگون شدند، این هم سرنگون خواهد شد. ۱۴۰۴/۱۰/۱۹

این متن برای خندیدن بد نیست. خنده بحال مجلس، بحال دولت و بیچاره مردم، بیچاره نظام ، بیچاره ارزش های انقلاب اسلامی . ایا میدانید حسب قانون نیکی کریمی معاف از پرداخت مالیات است .؟؟ همینطور علی دایی که زن دومش را با افتخار و لخت به همه محافل و مجالس می برد؟؟؟ حتی این ساعدی نیا که در این اغتشاش و فتنه نقش ویژه ای داشت هم معاف از مالیات است، میخواست در کافه هایی که در چند شهر بزرگ راه اندازی کرده به تولید کشور کمک کند ، اینکه چه تولیدی ؟؟؟ الله اعلم . نیکی کریمی و علی دایی را هم معاف از مالیات کردند تا کار فرهنگی بکنند ، نسل در تراز ارزش های ایرانی اسلامی تربیت بکنند . بیچاره فرهنگ این ملت، بیچاره فرزندان این سرزمین . بنظر می رسد در مجلس و بخش هایی از دولت و دیگر ارکان نظام ، افرادی متصدی اینگونه امورات هستند که با تمام توان میخواهند با استفاده از امکانات همین مردم و همین سرزمین ، این کشور را نابود کنند. بیچاره مردم و بیچاره من و شما؛ باید علاوه بر مبارزه با استکبار جهانی ، تورم ، بی ثباتی بازار ، مقابله با آشوب گران ، مراقب این سلبریتی ها هم باشیم تا فرهنگ و فرزندان مارا فاسد نکنند ، همچنین باید مراقب نفوذی های در قوای سه گانه هم باشیم که به چنین افرادی فرصت تاخت و تاز و انهدام همه هویت ملت ایران را میدهند . همه اینها ، یعنی ؛ خیلی کار داریم ، خیلی باید تلاش کنیم. علیرضا تنهای کیسمی ۳۰ دی ۱۴۰۴

باسلام و خداقوت دوستان ؛ برداشت شما از این بخش از فرمایش حضرت اقا چیست..؟؟ ""بگذارید شخص رئیس‌جمهور و دیگر رؤسای قوا، کار و تلاش خود و خدمت بزرگی را که برعهده دارند، انجام دهند."" منظور حضرت آقا ، کدام کار و تلاش و خدمت بزرگی است که رئیس جمهور و سران قوا برعهده دارند.؟؟؟؟؟ ایا همان اقدامات جاری است که بر عهده دولت و سایر قوا است؟ یا اقدامات خاصی است ؟ منتظر پاسخ شما هستم. علیرضا تنهای کیسمی ۳۰ دی ۱۴۰۴

متن کامل شعر زیبای ؛ "ما زنده به آنیم که آرام نگیریم." ما زنده بر آنیم که آرام نگیریم موجیم که آسودگی ما عدم ماست ما می زدگان بی خبر از ما و شماییم شوریده دلانیم که در عشق خداییم با ما سخن از مردم هوشیار مگویید دیوانۀ حَقیم و از این خلق جداییم با هیچکسی در دو جهان کار نداریم آسوده ز اندیشۀ هر چون و چراییم بحریم که هر خار و خسی را بپذیریم آلوده نگردیم که دریای صفاییم آسوده ز نیک و بد و دلبستۀ یاریم موجیم که سودازدۀ بحر وفاییم با ساقی میخانه حریفیم و نداریم در کوی خرابات خرابیم و فناییم تا نور نبخشد نظر از مهر نگیریم تا سر زند آن ماه به هر بام برآییم

هوالحبیب مسجد خسته، قهوه‌خانه بیدار؛ (یادداشت منتخب ، قابل تامل و از نگارنده ان بسیار تشکر می کنم.) چند وقتیست برام خیلی سوال بود که چرا یهو اینقدر تعداد قهوه خانه ها و کافه ها زیاد شده؟؟ متوجه شدم: داستان، داستان انسان است. داستان، داستان نیاز جامعه است. داستان، داستان نیاز به گفتگوست. اگر به نیاز جامعه پاسخ ندهی جامعه راه خودش را پیدا می کند. شهری که قهوه‌خانه‌هایش تا سپیده‌دم روشن‌اند، اما مسجدهایش زودتر از غروب خاموش می‌شوند، روحش را آرام آرام به خواب می‌برد. طالب‌زاده وقتی از ساعت کار مسجد گفت؛ "از ساعت خوابِ ایمان سخن گفت. از جامعه‌ای که ریتمِ حیات معنوی‌اش مختل شده، جایی که چراغِ تفریح شبانه‌روزی است و چراغِ حق چندساعتی در روز می‌سوزد." قهوه‌خانه‌ها زنده‌اند چون مردم هنوز عطش گفت‌وگو دارند؛ آن‌ها به جمع نیاز دارند، حتی اگر در قالبِ دود و فنجان. اما مسجد، که باید پناهِ دل‌های ناآرام باشد، بدل شده به مکانِ ساکتِ مأموریت‌های محدوده‌دار. ایمان، به جای زیستِ شبانه‌روز، در برنامهٔ «چهار ساعت حضور» خلاصه شده است. این همان است که طالب‌زاده آن را دردِ تمدنِ وارونه می‌دانست: "جایی که شورِ ایمان در خود فرورفته و شوقِ سرگرمی بیدار مانده." هیئت‌امنای خسته، درها را زود می‌بندند؛ شاید از تکرارِ سکوت، شاید از ترسِ بی‌حوصلگیِ نسل جدید. امّا نسل جوان در خیابان و کافه به دنبال معناست، نه فقط هیجان. اگر پناه نبیند، پناهِ نادرست می‌جوید. مسجد باید از چنبرهٔ تکلیف بیرون بیاید و به دعوت تبدیل شود جایی که گفت‌وگو، فرهنگ، چای ساده و لبخند صادقانه جای نفسِ تازه را بدهد. **ایمان اگر نتواند با مردم بنشیند، مردم از کنارش برمی‌خیزند.** مسجدِ امروز باید بیدار باشد، نه فقط برای وضو، بلکه برای حضور. باید تا نیمه‌شب نفس بکشد، کتاب بخواند، بحث کند، دستِ جوان را بگیرد، و فضای خود را از قُدسِ ایستا به قدسِ جاری بدل سازد. در این نبردِ نرم، جبههٔ سرگرمی با همهٔ توان در میدان است و جبههٔ ایمان هنوز پشتِ درهای بسته مانده. پیروزی از آن کسی است که بیشتر بیدار است، نه آن‌که پرشعارتر. جامعه‌ای زنده است اگر مسجدش شب را بشناسد. اگر چراغِ ایمان تا سپیده‌دم روشن باشد، قهوه‌خانه‌ها منفعل خواهند شد؛ اما تا وقتی دل‌های مؤمن در چرخهٔ خستگیِ روزانه حرکت کنند، سرگرمی‌ها جای سلوک را خواهند گرفت. طالب‌زاده با آن جملهٔ دردناک، آینه‌ای پیشِ رویمان گذاشت: ایمان، اگر در ساعت‌های کوتاه خلاصه شود، در روزهای بلند دیگران فرو می‌رود. مسجد باید بیدار شود، نه برای شمارشِ نمازها، بلکه برای دوباره برافروختنِ حقیقت در دلِ مردمِ شب‌زنده. علیرضا تنهای کیسمی ۱ بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110

هوالحبیب سهم گناه متولیان، امامان جماعت و هیات امنای مساجد از چالش های فرهنگی جامعه و انحرافات فکری ، اخلاقی و اعتقادی جوانان . خدا رحمت کند ، مرحوم نادر طالب‌زاده را، (تهیه‌کننده، مستندساز و کارگردان ایرانی که در اردیبهشت ۱۴۰۱ درگذشت،) پیش تر در گفت‌وگویی تلویزیونی پیرامون آسیب‌شناسی مساجد در ایران اظهار کرد: ما تنها کشور اسلامی هستیم که درِب مسجدهایمان بسته است، اگر کسی ساعت ۱۰ بخواهد بیاید در مسجد بیتوته کند، اگر مستحقی بخواهد بیاید مسجد، اگر کسی در خارج از ساعت نماز بخواهد در مسجد تفکر کند نمی‌تواند، در حال حاضر کافه‌ها از صبح زود تا آخر شب‌ها باز هستند، چرا مسجد نمی‌تواند باز باشد؟ چرا هیئت‌امنا همکاری نمی‌کنند؟ مسجد خادم می‌خواهد؟ سه شیفت خادم بگذارید؛ مسجدهای بزرگ، کوچک، قدیمی، در را می‌بندند؛ شما نمی‌توانی جایی بروی؛ چرا می‌بندند؟ مسجد باید باز باشد، باید خادم بگذارند، قانون بگذارند، از صبح تا شب باز باشد مسجد. برویم بقیه مسجدهای دنیا را ببینیم؛ مصر مسجدهایش را می‌بندد؟ ترکیه چطور؟ در کشورهای دیگر مساجد تا نیمه شب بازند. در مالزی نیم ساعت قبل از اذان صبح مسجد باز است و شروع می‌کنند به قرآن خواندن، نصف جمعیت مالزی بودایی و هندو هستند، افتخار می‌کنند به چند درصد جمعیتی که بیشتر مسلمان دارند، در تمام سطح شهرهایشان صدای اذان می‌پیچید. باید این را آسیب‌شناسی کنیم که چرا عقب‌نشینی کرده‌ایم در اذان، چرا؟ علتش چیست؟ این تأثیر وضعی می‌گذارد در آن ساعت صبح، در مالزی در داخل مسجد فروشگاه و حتی داخل مسجد فروشگاه خوراکی وجود دارد، مسجد را جذاب و متنوع کرده‌اند، آدم می‌تواند در آن زندگی کند؛ وقتی ما مسجد را می‌بندیم جلوی خلاقیت را هم می‌بندیم، این باید یک قانون حکومتی باشد که مسجد از ساعات تاریک پیش از اذان صبح باز باشد تا آخر شب، ما این همه مسئول مسجد و نماز داشته‌ایم، چرا تا حالا نگفته‌اند؟ باید بررسی کنیم، یکی از بزرگترین تفاوت‌هایمان در بحث مسجد این است که در مسجدهای ما قفل است. شادی روحش صلوات. علیرضا تنهای کیسمی ۱ بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110

علیرضا تنهای کیسمی بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110

هوالحبیب‌ ما چقدر گناهکاریم. ؟؟ آمادگی ما برای ورود به روز چهاردهم از جنگ ۱۲ روزه چگونه است،؟؟؟ (درون گروهی) اگر فتنه روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ماه را ، روز سیزدهم از باقیمانده جنگ ۱۲ روزه با امریکا و رژیم صهیونی بدانیم که بود ، چگونه شد که ما هم ، از تاریخ درس نگرفتیم و اجازه دادیم مالک اشتر ما هم، بی نتیجه از چند قدمی خیمه معاویه برگردد و کار اسرائیل را نا تمام رها کند ؟ در این یادداشت نمی خواهم، اشعث های در کشور ما را که باعث شدند این جنگ در روز دوازدهم بدون نابود کردن رژیم صهیونیستی به آتش بس برسد را معرفی کنم. - اگر فتنه ۱۸ دی ماه ناشی از نتیجه ناقص و ناتمام از جنگ ۱۲ روزه بود ، که بود . - اگر فتنه ۱۸ دی ماه ، ناشی از بازگرداندن مالک و جمع شدن مردم دور اشعث بن قیس بود، که بود . - اگر فتنه ۱۸ دی ماه ، ناشی از غفلت ما در مراقبت از خیمه مولای ما بود، که بود. انوقت باید حال ما خیلی خرابتر از این باشد که هست ، خیلی باید احساس گناه بکنیم. گرچه به لطف خدای مهربان مردم ما در ۲۲ و ۲۴ دی ماه با حضور حماسی خود در میدان ، کمر این فتنه را شکستند، دل حضرت اقا را شاد کردند . اما کار اصلی همچنان باقی مانده است؛ هنوز کمر فتنه گران شکسته نشده است ، هنوز چشم فتنه را در نیاوردیم ، یعنی هنوز اشعث زنده است. یعنی هنوز جنگ تمام نشده است ، یعنی اگر ما به استقبال روز چهاردهم از جنگ ۱۲ روزه نرویم ، مجددا غافلگیر می شویم و دشمن جنگ روز چهاردهم را هم بر ما تحمیل می کند ، در حالیکه آمادگی لازم را در شرایط غافگیری نداریم. باید همه اشعث ها از بدنه جامعه اسلامی ما پاکسازی شوند . همه نفوذی ها، همه نامحرم ها ،همه دو تابعيتی ها،همه دوزیست ها ، بریده ها ، پرخورها، همه طلحه ها، زبیرها ، کاخ نشین ها ، حقوق بگیران نجومی و... یعنی همه زاهدان احمق و منافقین زیرک که در بدنه حاکمیت حضور دارند. وگرنه همانطور که جنگ صفین ، در دل خود، جنگ نهروان را بهمراه اورد ، وگرنه همانطور که جنگ ۱۲ روزه، فتنه ۱۸ و ۱۹ دی ماه را بهمراه اورد . اگر چشم فتنه را (به تعبیر اقا امیرالمؤمنین علی (ع)) و کمر فتنه گران را (به تعبیر حضرت اقا) نشکنیم ، حتما فتنه و مصیبت سنگین تری در پیش خواهیم داشت. عزیزان این واقعیت را بپذیریم؛ موجی از خستگی مفرط بدلیل طولانی شدن جنگ و مقاومت در مقابل فشارها، تحریم ها و فتنه های متعدد آمریکایی و صهیونیستی در طول ۴۷ سال گذشته در بین خواص دوزیست و سست ایمان انقلاب بوجود آمده است. خواص سست ایمان، تلاش دارند، عقاید انحرافی و حرف خودرا از زبان مردم بیان کنند ، لذا با استفاده از مطبوعات و فضاهای مجازی به نشر افکار خود مشغولند و می‌خواهند بگویند ؛ - مقاومت و جنگ بس است . - انرژی هسته ای نمی خواهیم ، - حمایت از مظلومان عالم را تعطیل کنید ، - بروید با ترامپ بنشینید مسایل کشور را حل کنید. - تعادل و آرامش و امنیت زندگی مردم از حجم تورم و بی ثباتی در بازار بهم ریخته است . - جوانان هیچ امیدی به آینده ندارند، - کدام جوان می تواند در چنین شرایطی به ازدواج و تشکیل خانواده و... فکر کند ؟ - و ... ما نیز هرکجا می نشینیم از جنگ های قبل و فتنه اخیر و تهدیدات و مخاطرات پیش رو می‌گوییم. این حرف ها بین خودمان بماند ؛ - پرونده صدام را بین راه ول کردیم و تن به جام زهر دادیم. - قبل تر اجازه دادیم بنی صدر و رجوی با آنهمه جنایات، جان سالم به در ببرند . - قبل تر در حال جمع کردن پرونده کومله و دمکرات بودیم که سروکله داریوش فرهر و دولت بازرگان و هیات حسن نیت در مهاباد و سنندج پیدا شد . - در ماجرای بستن لانه جاسوسی امریکا در تهران ، در نهایت مبادله انها هم، سرما کلاه رفت . - در دوره تحریم ها هم نفهمیدیم امریکا دوست است یا دشمن. باید تحریم ها را بپذیریم؟ برای رفع تحريم ها مذاکره کنیم؟ خنثی کنیم؟ دور بزنیم؟ و... - در ماجرای مذاکرات هسته ای و برجام هم عملکرد ما خنده دار بود ، نماینده های ایران در این مذاکرات حتی از خود امریکاییها هم بیشتر با ملت ایران دشمنی کردند . - در جنگ ۱۲ روزه هم کار اسرائیل را ناتمام گذاشتیم ، باید ان چند موشک را هم می زدیم و این غده سرطانی و جرثومه فساد در عالم را از روی زمین محو می کردیم . القصه؛ لااقل امروز بیاییم در ادامه جنگ روز سیزدهم ، با اراده خودمان به استقبال جنگ روز چهاردهم برویم . - کمر فتنه گران را بشکنیم. - نگذاریم اشعث ها ادامه حیات بدهند. - اشعث ها با اغواگری خود در گوش ملت در حال تحریف حقیقت هستند، در حال سست کردن ایمان مردم هستند ، در حال ناامید سازی جوانان هستند . در حال بر گرداندن ملت ایران به عقب هستند. علیرضا تنهای کیسمی ۲ بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110

هوالحبیب (یادداشت منتخب ) از دکتر حقیقی بدلیل نگارش این متن فاخر، تشکر میکنم. این روزها، واژه‌ی «تبیین» چون آوازی آشنا و تکراری از عمق کارآمدی و هدف اصلی خود جدا مانده و گویی «تبیین» خود بیش از هر موضوعی نیازمندِ «تبیین» شده است. سخنرانی، کلیپ، همایش، بروشور... همگی در کارگاهی یکسان قالب می‌خورند و تحت عنوان محصولی به نام «تبین‌ » روانه‌ی بازار گفتمان می‌شوند. هر کس، از هر جناح و گروه، در هر کوی و برزنی میزی برپا کرده و مشغول «روشن‌گری» است. همه، سردمدارانِ «جهاد تبیین» شده‌اند و این همه احساس مسوولیت و تلاش جای خوشوقتی دارد و بذر توقع نتایجی پر بار را در دلها میکارد . اما پرسشی ساده و بنیادین، گم شده در این هیاهوی تبیین چیست ؟ - این همه نورافشانی برای نشان دادن « علل » واقعیت موجود به چه کسانی است؟ - جامعه‌ی هدف این موج عظیم تبین، کیست؟ پاسخ رسمی و کلیشه‌ای را همه میدانیم: «مردم».! همان ملتی که در چهل‌ و هفت سال اخیر ، بارها با وجدانی بیدار و چشمی بینا، در گردنه‌های خطرناک تاریخ، سکان کشتی انقلاب را در کنار ناخدای فرزانه خویش بسلامت از تلاطم امواج عبور داده‌اند.؟! پیشنهاد شجاعانه‌ام به دوستانِ «تبیین‌گر» این است: جامعه‌ی هدف از تبیین را عوض کنید و این شعله‌ی فروزان «تبیین» را از آسمان مردمانی که خود هنرمند جهاد علمی و عملی هستند، فرود آورید و متوجه قله‌ی صاحبان قدرت کنید. بگذارید نور «تبیین» بر اتاق‌های دربسته‌ی تصمیم‌گیری، بر هیأت وزیران، بر مشاوران اقتصادی ، فرهنگی و اجتماعی شعام ، بر نهادها و مجلس قانون گذار ، بر شورای عالی انقلاب فرهنگی و... بتابد. بگذارید در آنجا، «چرایی» شکاف عمیق وعده و عمل، «چگونگی» پیدایش بحران‌های پی‌درپی، و «تبیین» عملکردهای غیرشفاف، با صراحت و بدون لفافه مطرح شود. چرا که ، درد اصلی، نه در کوچه و بازار، که در پشت درهای بسته‌ی همان برج‌های بلند تصمیم‌گیری است. مردمان بصیر ما، خود راویان زنده‌ی تاریخند؛ آنان که با جان و مال، در کنار مقتدای خود صفحه‌های درخشان روزگار این مرز و بوم را نوشته‌اند. این مسئولین هستند که نیازمند تبیین عِلّی حوادثند. علیرضا تنهای کیسمی ۱ بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110