هوالحبیب مسجد خسته، قهوه‌خانه بیدار؛ (یادداشت منتخب ، قابل تامل و از نگارنده ان بسیار تشکر می کنم.) چند وقتیست برام خیلی سوال بود که چرا یهو اینقدر تعداد قهوه خانه ها و کافه ها زیاد شده؟؟ متوجه شدم: داستان، داستان انسان است. داستان، داستان نیاز جامعه است. داستان، داستان نیاز به گفتگوست. اگر به نیاز جامعه پاسخ ندهی جامعه راه خودش را پیدا می کند. شهری که قهوه‌خانه‌هایش تا سپیده‌دم روشن‌اند، اما مسجدهایش زودتر از غروب خاموش می‌شوند، روحش را آرام آرام به خواب می‌برد. طالب‌زاده وقتی از ساعت کار مسجد گفت؛ "از ساعت خوابِ ایمان سخن گفت. از جامعه‌ای که ریتمِ حیات معنوی‌اش مختل شده، جایی که چراغِ تفریح شبانه‌روزی است و چراغِ حق چندساعتی در روز می‌سوزد." قهوه‌خانه‌ها زنده‌اند چون مردم هنوز عطش گفت‌وگو دارند؛ آن‌ها به جمع نیاز دارند، حتی اگر در قالبِ دود و فنجان. اما مسجد، که باید پناهِ دل‌های ناآرام باشد، بدل شده به مکانِ ساکتِ مأموریت‌های محدوده‌دار. ایمان، به جای زیستِ شبانه‌روز، در برنامهٔ «چهار ساعت حضور» خلاصه شده است. این همان است که طالب‌زاده آن را دردِ تمدنِ وارونه می‌دانست: "جایی که شورِ ایمان در خود فرورفته و شوقِ سرگرمی بیدار مانده." هیئت‌امنای خسته، درها را زود می‌بندند؛ شاید از تکرارِ سکوت، شاید از ترسِ بی‌حوصلگیِ نسل جدید. امّا نسل جوان در خیابان و کافه به دنبال معناست، نه فقط هیجان. اگر پناه نبیند، پناهِ نادرست می‌جوید. مسجد باید از چنبرهٔ تکلیف بیرون بیاید و به دعوت تبدیل شود جایی که گفت‌وگو، فرهنگ، چای ساده و لبخند صادقانه جای نفسِ تازه را بدهد. **ایمان اگر نتواند با مردم بنشیند، مردم از کنارش برمی‌خیزند.** مسجدِ امروز باید بیدار باشد، نه فقط برای وضو، بلکه برای حضور. باید تا نیمه‌شب نفس بکشد، کتاب بخواند، بحث کند، دستِ جوان را بگیرد، و فضای خود را از قُدسِ ایستا به قدسِ جاری بدل سازد. در این نبردِ نرم، جبههٔ سرگرمی با همهٔ توان در میدان است و جبههٔ ایمان هنوز پشتِ درهای بسته مانده. پیروزی از آن کسی است که بیشتر بیدار است، نه آن‌که پرشعارتر. جامعه‌ای زنده است اگر مسجدش شب را بشناسد. اگر چراغِ ایمان تا سپیده‌دم روشن باشد، قهوه‌خانه‌ها منفعل خواهند شد؛ اما تا وقتی دل‌های مؤمن در چرخهٔ خستگیِ روزانه حرکت کنند، سرگرمی‌ها جای سلوک را خواهند گرفت. طالب‌زاده با آن جملهٔ دردناک، آینه‌ای پیشِ رویمان گذاشت: ایمان، اگر در ساعت‌های کوتاه خلاصه شود، در روزهای بلند دیگران فرو می‌رود. مسجد باید بیدار شود، نه برای شمارشِ نمازها، بلکه برای دوباره برافروختنِ حقیقت در دلِ مردمِ شب‌زنده. علیرضا تنهای کیسمی ۱ بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110

هوالحبیب سهم گناه متولیان، امامان جماعت و هیات امنای مساجد از چالش های فرهنگی جامعه و انحرافات فکری ، اخلاقی و اعتقادی جوانان . خدا رحمت کند ، مرحوم نادر طالب‌زاده را، (تهیه‌کننده، مستندساز و کارگردان ایرانی که در اردیبهشت ۱۴۰۱ درگذشت،) پیش تر در گفت‌وگویی تلویزیونی پیرامون آسیب‌شناسی مساجد در ایران اظهار کرد: ما تنها کشور اسلامی هستیم که درِب مسجدهایمان بسته است، اگر کسی ساعت ۱۰ بخواهد بیاید در مسجد بیتوته کند، اگر مستحقی بخواهد بیاید مسجد، اگر کسی در خارج از ساعت نماز بخواهد در مسجد تفکر کند نمی‌تواند، در حال حاضر کافه‌ها از صبح زود تا آخر شب‌ها باز هستند، چرا مسجد نمی‌تواند باز باشد؟ چرا هیئت‌امنا همکاری نمی‌کنند؟ مسجد خادم می‌خواهد؟ سه شیفت خادم بگذارید؛ مسجدهای بزرگ، کوچک، قدیمی، در را می‌بندند؛ شما نمی‌توانی جایی بروی؛ چرا می‌بندند؟ مسجد باید باز باشد، باید خادم بگذارند، قانون بگذارند، از صبح تا شب باز باشد مسجد. برویم بقیه مسجدهای دنیا را ببینیم؛ مصر مسجدهایش را می‌بندد؟ ترکیه چطور؟ در کشورهای دیگر مساجد تا نیمه شب بازند. در مالزی نیم ساعت قبل از اذان صبح مسجد باز است و شروع می‌کنند به قرآن خواندن، نصف جمعیت مالزی بودایی و هندو هستند، افتخار می‌کنند به چند درصد جمعیتی که بیشتر مسلمان دارند، در تمام سطح شهرهایشان صدای اذان می‌پیچید. باید این را آسیب‌شناسی کنیم که چرا عقب‌نشینی کرده‌ایم در اذان، چرا؟ علتش چیست؟ این تأثیر وضعی می‌گذارد در آن ساعت صبح، در مالزی در داخل مسجد فروشگاه و حتی داخل مسجد فروشگاه خوراکی وجود دارد، مسجد را جذاب و متنوع کرده‌اند، آدم می‌تواند در آن زندگی کند؛ وقتی ما مسجد را می‌بندیم جلوی خلاقیت را هم می‌بندیم، این باید یک قانون حکومتی باشد که مسجد از ساعات تاریک پیش از اذان صبح باز باشد تا آخر شب، ما این همه مسئول مسجد و نماز داشته‌ایم، چرا تا حالا نگفته‌اند؟ باید بررسی کنیم، یکی از بزرگترین تفاوت‌هایمان در بحث مسجد این است که در مسجدهای ما قفل است. شادی روحش صلوات. علیرضا تنهای کیسمی ۱ بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110

علیرضا تنهای کیسمی بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110

هوالحبیب‌ ما چقدر گناهکاریم. ؟؟ آمادگی ما برای ورود به روز چهاردهم از جنگ ۱۲ روزه چگونه است،؟؟؟ (درون گروهی) اگر فتنه روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ماه را ، روز سیزدهم از باقیمانده جنگ ۱۲ روزه با امریکا و رژیم صهیونی بدانیم که بود ، چگونه شد که ما هم ، از تاریخ درس نگرفتیم و اجازه دادیم مالک اشتر ما هم، بی نتیجه از چند قدمی خیمه معاویه برگردد و کار اسرائیل را نا تمام رها کند ؟ در این یادداشت نمی خواهم، اشعث های در کشور ما را که باعث شدند این جنگ در روز دوازدهم بدون نابود کردن رژیم صهیونیستی به آتش بس برسد را معرفی کنم. - اگر فتنه ۱۸ دی ماه ناشی از نتیجه ناقص و ناتمام از جنگ ۱۲ روزه بود ، که بود . - اگر فتنه ۱۸ دی ماه ، ناشی از بازگرداندن مالک و جمع شدن مردم دور اشعث بن قیس بود، که بود . - اگر فتنه ۱۸ دی ماه ، ناشی از غفلت ما در مراقبت از خیمه مولای ما بود، که بود. انوقت باید حال ما خیلی خرابتر از این باشد که هست ، خیلی باید احساس گناه بکنیم. گرچه به لطف خدای مهربان مردم ما در ۲۲ و ۲۴ دی ماه با حضور حماسی خود در میدان ، کمر این فتنه را شکستند، دل حضرت اقا را شاد کردند . اما کار اصلی همچنان باقی مانده است؛ هنوز کمر فتنه گران شکسته نشده است ، هنوز چشم فتنه را در نیاوردیم ، یعنی هنوز اشعث زنده است. یعنی هنوز جنگ تمام نشده است ، یعنی اگر ما به استقبال روز چهاردهم از جنگ ۱۲ روزه نرویم ، مجددا غافلگیر می شویم و دشمن جنگ روز چهاردهم را هم بر ما تحمیل می کند ، در حالیکه آمادگی لازم را در شرایط غافگیری نداریم. باید همه اشعث ها از بدنه جامعه اسلامی ما پاکسازی شوند . همه نفوذی ها، همه نامحرم ها ،همه دو تابعيتی ها،همه دوزیست ها ، بریده ها ، پرخورها، همه طلحه ها، زبیرها ، کاخ نشین ها ، حقوق بگیران نجومی و... یعنی همه زاهدان احمق و منافقین زیرک که در بدنه حاکمیت حضور دارند. وگرنه همانطور که جنگ صفین ، در دل خود، جنگ نهروان را بهمراه اورد ، وگرنه همانطور که جنگ ۱۲ روزه، فتنه ۱۸ و ۱۹ دی ماه را بهمراه اورد . اگر چشم فتنه را (به تعبیر اقا امیرالمؤمنین علی (ع)) و کمر فتنه گران را (به تعبیر حضرت اقا) نشکنیم ، حتما فتنه و مصیبت سنگین تری در پیش خواهیم داشت. عزیزان این واقعیت را بپذیریم؛ موجی از خستگی مفرط بدلیل طولانی شدن جنگ و مقاومت در مقابل فشارها، تحریم ها و فتنه های متعدد آمریکایی و صهیونیستی در طول ۴۷ سال گذشته در بین خواص دوزیست و سست ایمان انقلاب بوجود آمده است. خواص سست ایمان، تلاش دارند، عقاید انحرافی و حرف خودرا از زبان مردم بیان کنند ، لذا با استفاده از مطبوعات و فضاهای مجازی به نشر افکار خود مشغولند و می‌خواهند بگویند ؛ - مقاومت و جنگ بس است . - انرژی هسته ای نمی خواهیم ، - حمایت از مظلومان عالم را تعطیل کنید ، - بروید با ترامپ بنشینید مسایل کشور را حل کنید. - تعادل و آرامش و امنیت زندگی مردم از حجم تورم و بی ثباتی در بازار بهم ریخته است . - جوانان هیچ امیدی به آینده ندارند، - کدام جوان می تواند در چنین شرایطی به ازدواج و تشکیل خانواده و... فکر کند ؟ - و ... ما نیز هرکجا می نشینیم از جنگ های قبل و فتنه اخیر و تهدیدات و مخاطرات پیش رو می‌گوییم. این حرف ها بین خودمان بماند ؛ - پرونده صدام را بین راه ول کردیم و تن به جام زهر دادیم. - قبل تر اجازه دادیم بنی صدر و رجوی با آنهمه جنایات، جان سالم به در ببرند . - قبل تر در حال جمع کردن پرونده کومله و دمکرات بودیم که سروکله داریوش فرهر و دولت بازرگان و هیات حسن نیت در مهاباد و سنندج پیدا شد . - در ماجرای بستن لانه جاسوسی امریکا در تهران ، در نهایت مبادله انها هم، سرما کلاه رفت . - در دوره تحریم ها هم نفهمیدیم امریکا دوست است یا دشمن. باید تحریم ها را بپذیریم؟ برای رفع تحريم ها مذاکره کنیم؟ خنثی کنیم؟ دور بزنیم؟ و... - در ماجرای مذاکرات هسته ای و برجام هم عملکرد ما خنده دار بود ، نماینده های ایران در این مذاکرات حتی از خود امریکاییها هم بیشتر با ملت ایران دشمنی کردند . - در جنگ ۱۲ روزه هم کار اسرائیل را ناتمام گذاشتیم ، باید ان چند موشک را هم می زدیم و این غده سرطانی و جرثومه فساد در عالم را از روی زمین محو می کردیم . القصه؛ لااقل امروز بیاییم در ادامه جنگ روز سیزدهم ، با اراده خودمان به استقبال جنگ روز چهاردهم برویم . - کمر فتنه گران را بشکنیم. - نگذاریم اشعث ها ادامه حیات بدهند. - اشعث ها با اغواگری خود در گوش ملت در حال تحریف حقیقت هستند، در حال سست کردن ایمان مردم هستند ، در حال ناامید سازی جوانان هستند . در حال بر گرداندن ملت ایران به عقب هستند. علیرضا تنهای کیسمی ۲ بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110

هوالحبیب (یادداشت منتخب ) از دکتر حقیقی بدلیل نگارش این متن فاخر، تشکر میکنم. این روزها، واژه‌ی «تبیین» چون آوازی آشنا و تکراری از عمق کارآمدی و هدف اصلی خود جدا مانده و گویی «تبیین» خود بیش از هر موضوعی نیازمندِ «تبیین» شده است. سخنرانی، کلیپ، همایش، بروشور... همگی در کارگاهی یکسان قالب می‌خورند و تحت عنوان محصولی به نام «تبین‌ » روانه‌ی بازار گفتمان می‌شوند. هر کس، از هر جناح و گروه، در هر کوی و برزنی میزی برپا کرده و مشغول «روشن‌گری» است. همه، سردمدارانِ «جهاد تبیین» شده‌اند و این همه احساس مسوولیت و تلاش جای خوشوقتی دارد و بذر توقع نتایجی پر بار را در دلها میکارد . اما پرسشی ساده و بنیادین، گم شده در این هیاهوی تبیین چیست ؟ - این همه نورافشانی برای نشان دادن « علل » واقعیت موجود به چه کسانی است؟ - جامعه‌ی هدف این موج عظیم تبین، کیست؟ پاسخ رسمی و کلیشه‌ای را همه میدانیم: «مردم».! همان ملتی که در چهل‌ و هفت سال اخیر ، بارها با وجدانی بیدار و چشمی بینا، در گردنه‌های خطرناک تاریخ، سکان کشتی انقلاب را در کنار ناخدای فرزانه خویش بسلامت از تلاطم امواج عبور داده‌اند.؟! پیشنهاد شجاعانه‌ام به دوستانِ «تبیین‌گر» این است: جامعه‌ی هدف از تبیین را عوض کنید و این شعله‌ی فروزان «تبیین» را از آسمان مردمانی که خود هنرمند جهاد علمی و عملی هستند، فرود آورید و متوجه قله‌ی صاحبان قدرت کنید. بگذارید نور «تبیین» بر اتاق‌های دربسته‌ی تصمیم‌گیری، بر هیأت وزیران، بر مشاوران اقتصادی ، فرهنگی و اجتماعی شعام ، بر نهادها و مجلس قانون گذار ، بر شورای عالی انقلاب فرهنگی و... بتابد. بگذارید در آنجا، «چرایی» شکاف عمیق وعده و عمل، «چگونگی» پیدایش بحران‌های پی‌درپی، و «تبیین» عملکردهای غیرشفاف، با صراحت و بدون لفافه مطرح شود. چرا که ، درد اصلی، نه در کوچه و بازار، که در پشت درهای بسته‌ی همان برج‌های بلند تصمیم‌گیری است. مردمان بصیر ما، خود راویان زنده‌ی تاریخند؛ آنان که با جان و مال، در کنار مقتدای خود صفحه‌های درخشان روزگار این مرز و بوم را نوشته‌اند. این مسئولین هستند که نیازمند تبیین عِلّی حوادثند. علیرضا تنهای کیسمی ۱ بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110

هوالحبیب آن دوره ای که امیرکبیر گفت؛ "ابتدا فکر می کردم، مملکت وزیر دانا میخواهد ، اما اکنون میفهمم ، ملت دانا میخواهد،" واقعا گذشت . ان دوره را فراموش کنید . ملت ایران در این ۴۷ سال، ده ها و صدها بار ثابت کرد که بسیار عاقل ، دانا ، باهوش و شجاع است. جهت پاسداری از ارزش های ایرانی، اسلامی خود، همچنان آماده جانفشانی است . اما انچه که ما امروز می‌فهمیم؛ کشور ما، به وزرا ، وکلا ، استاد ، عالم ، معلم، سلبریتی، هنرمند ، بازیگر، بازیکن، تاجر ، کاسب ، روزنامه نگار و... ، عاقل ، سالم، پاک و شجاع نیاز دارد. بسیاری از همین ها خود فروخته، اسیر هوا و هوس، طماع ، بیگانه پرست و ... هستند. اگر می‌خواهید ؛ - کلاس تبیین و درس احکام بگذارید، - مجلس وعظ و نصیحت و اخلاق و معرفت و احترام به حقوق مردم برپا کنید . - سیستم های مراقبتی ، کنترل حساب های بانکی، تلفن ، دزد یاب و... برقرار کنید. همه این کلاس ها و مجالس وعظ و نصیحت و اخلاق را برای همین وزرا و وکلا و امثالهم برگذار کنید . تمام توان ها و تلاش های خودتان را جهت رسد و پایش همین ها و فرزندان و اقوام همین ها، متمرکز کنید. مردم نیازی به اینگونه برنامه ها ندارند . همه فسادها و مشکلات و مصائب در کشور ما ، پیرامون همین افراد معروف و مسئول و مدیر است. همین تعداد محدود. علیرضا تنهای کیسمی ۱ بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110

هوالحبیب‌ اروپا چوب دو سر نجس. روسیه ، اوکراین را میخواهد ، امریکا ، گرینلند را . بنظرم ، بر خلاف همه تصورات ، اروپا تسلیم ترامپ خواهد شد و گرینلند را به ترامپ تقدیم می کند . ضمنا؛ پس از گرینلند ، ترامپ به سراغ آفریقا می رود و تمام مستعمرات اروپایی‌ها ، در آفریقا را از انها خواهد گرفت . علیرضا تنهای کیسمی ۱ بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110

هوالحبیب تله خطای تحلیل در دوگانه امنیت و معیشت. (یاد داشت منتخب، به قلم سید عبدالله متولیان، پنجشنبه ۲ بهمن ۱۴۰۴) دی‌ماه گذشت، اما گرد و غبار آن تنها حاصل اغتشاشات خیابانی نبود؛ بلکه نقشه‌ای چندلایه در کار بود که هدف نهایی آن نه مختل کردن چند روز زندگی شهری، که ایجاد یک «اشتباه محاسباتی ساختاری» در دستگاه تصمیم‌سازی کشور است. دشمن پس از شکست در راهبرد فتنه کشته سازی می‌کوشد تا با تحمیل دوگانه‌ای کاذب میان «امنیت» و «معیشت»، مسیر اصلی مدیریت کشور را منحرف کند. اینجا دیگر صرفاً بحث مقابله با اغتشاش نیست، بلکه نبردی است برای فتح میدان ذهن و تحلیل. شواهد نشان می‌دهد ، طراحی اخیر دشمن، برخلاف ظاهر شتابزده، از پیش‌تفکری راهبردی برخوردار است. مرحله اول، عمدتاً نمایشی برای ایجاد التهاب و آزمون میدانی واکنش‌ها بود. اما مرحله دوم، اکنون آغاز شده است: تبدیل وجوب «برخورد امنیتی با آشوبگر» به یک الگوی همیشگی در نگاه دستگاه‌ها به هر گونه اعتراض. این همان تله‌ای است که اگر در آن بیفتیم، بازی را در زمین دشمن ادامه خواهیم داد. پس از ایام عید، پیش‌بینی می‌شود فشارهای معیشتی ناشی از تورم و مشکلات اقتصادی، گریبان‌گیر قشرهای گسترده‌تری شود. در آن مقطع، اعتراضاتِ برخاسته از دردهای واقعی، دور از انتظار نیست. اگر سیستم، به دلیل تجربه دی‌ماه، هر صدای منتقد یا معترضی را صرفاً از دریچه «تهدید امنیتی» ببیند، آنگاه شکافی عمیق میان حاکمیت و مردم ایجاد خواهد شد. این شکاف، سرمایه اصلی دشمن برای فتنه‌های بعدی است. رهبر انقلاب بارها هشدار داده‌اند که دولت نباید در حواشی و دو قطبی‌های ساختگی غرق شود، بلکه باید بر حل ریشه‌ای مشکلات اقتصادی متمرکز بماند. تاکیدات مکرر ایشان بر حمایت از تولید، مقابله با رانت، حفظ ارزش پول ملی و عدالت‌محوری، در واقع نقشه راه خنثی کردن همین سناریوی پیچیده دشمن است. درمان واقعی ناآرامی‌ها، نه در مدیریت صرفاً امنیتی، که در «اعتمادسازی اجتماعی» و «عمل به عدالت» نهفته است. راهبرد برون‌رفت و عبور از این پیچ تاریخی، نیازمند ترکیب هوشمندانه حداقل سه اقدام است: ۱. اقدام اقتصادی قاطع: حرکت جهادی برای مهار تورم، رونق تولید داخلی و مبارزه بی‌امان با فساد مالی به ویژه در سطوح بالا. مردم باید آثار عدالت را در زندگی روزمره خود لمس کنند. ۲. تمایز قائل شدن میان آشوبگر و معترض: برخورد قاطع و قانونی با عناصر مسلح و خرابکار باید مستمر باشد، اما همزمان، فضایی برای شنیدن نقدهای دلسوزانه و اصلاح سیاست‌ها گشوده بماند. ۳. جهاد تبیین اقناعی، صادقانه و فراگیر: توضیح شفاف وضعیت، پذیرش کاستی‌ها در صورت وجود، و ارائه نقشه راه روشن برای آینده، تنها راه بازگرداندن امید به بدنه اجتماعی است. دشمن می‌خواهد ما میان «امنیت» و «معیشت» یکی را انتخاب کنیم؛ اما حقیقت آن است که این دو، دو روی یک سکه‌اند. امنیت پایدار بدون رفع محرومیت‌ها ممکن نیست، و رفاه عمومی نیز بدون امنیت و ثبات دست‌نایافتنی است. هوشیاری امروز مسئولان، در تشخیص این توطئه چندلایه و پرهیز از «خطای تحلیلی» طراحی شده، تعیین‌کننده افق فردای کشور است. اتفاقات بین انسجام اجتماعی پس از جنگ ۱۲ روزه تا فتنه تروریستی دی‌ماه بسیار تأمل‌برانگیز و عبرت‌آموز است، باید مراقب بود که پیروزی میدانی دی‌ماه، به شکاف استراتژیک آینده تبدیل نشود. فرصت تنفس بین دو مرحله فتنه، نباید به غفلت گذر کند؛ این فرصت، باید به انگیزه مضاعف مسئولان در همه رده‌ها برای جبران نقص‌ها و ضعف‌ها، اصلاح امور و تقویت انسجام اجتماعی تبدیل شود. علیرضا تنهای کیسمی ۲ بهمن ۱۴۰۴

هوالحبیب گمانه زنی و رمز گشایی از این بخش از فرمایشات مقام معظم رهبری در روز عید مبعث؛ ""بگذارید شخص رئیس‌جمهور و دیگر رؤسای قوا کار و تلاش خود و خدمت بزرگی را که برعهده دارند انجام دهند،"" بنظر می رسد این جمله حضرت اقا به دلایل زیر به همگان توصیه شده است؛ ۱- اگر حامیان اصلی دولت پزشکیان و جمعی که ایشان را دوره کرده اند ، را از جبهه اصلاح طلبان بدانیم ، این جماعت چه آنزمان که مجلس و دولت را در اختیار دارند و چه آنزمان که ندارند ، همواره بر دو محور تلاش میکنند ؛ الف- انتفاع مادی حداکثری از موقعیت های در دولت و مجلس و از سفره بیت المال ، ازطریق افزایش نفوذ و ثروت جهت پر چرب کردن سفره خودشان. ب- مقصر جلوه دادن حاکمیت و اصل نظام و قانون اساسی که اجازه نمی دهند ما کار کنیم . حضرت اقا با این تذکر به همگان فرمودند ؛ بگذارید کارشان را بکنند، تا کمتر بهانه داشته باشند . ۲- واقعیت این است ؛ الف- مردم مشکل دارند ، مشکلات مردم هم مشخص است ، ب- همین شخص پزشکیان ، همین دیگر سران قوا ، که این مسئوليت ها را پذیرفته اند ، همین ها باید مشکلات مردم را رفع کنند . ما در نظام و در ساختار و سازمان ، ادم های دیگری نداریم که بیایند بجای اینها ، مشکلات مردم را حل کنند . ج- اگر همین ها خوب کار بکنند ، همین پزشکیان خوب کار بکند ، همین اژه ای خوب کار بکند ، همین قالیباف خوب کار بکند ، بسیاری از مشکلات مردم ، خیلی سریع حل خواهدشد . ما در این مورد نمونه داریم ، الگو داریم ، همه مردم هم شاهد بودند ؛ ما شهید رئیسی را دیدیم ، دیدیم این مرد بزرگ ، مخلص، فداکار ، شجاع ، سالم ، بی حاشیه ، چگونه با درایت عالی ، برنامه ریزی دقیق، تلاش جهادی و... کشور را از دوره ذلت حسن روحانی به سمت عزت در همه شاخص های حیاتی بحرکت در آورد . د- ممکن است پزشکیان ، اژه ای ، قالیباف و... بدنبال فرار از مسئولیت باشند ، یا بهانه جویی کنند. لطفا بهانه بدست اینها ندهید ، بگذارید کارشان را بکنند. ۳- حالا شخص پزشکیان و دیگر سران قوا چه کاری باید انجام بدهند، ؟ فهرست اجمالی و واولویت هایی که باید در دستور کار شخص پزشکیان و روسای قوا قرار بگیرد، عبارتست از؛ اوّل؛ احیای واحدهای تولیدی . دوّم ؛ تأمین بموقع کالاهای اساسی، با ملاحظات زیر؛ - حفظ حد نصاب میزان ذخایر کالاها، - پیش بینی مخاطرات در امر واردات . - جلوگیری از گرانی‌های عارضی و دلبخواهی در بازار. - تضمین امنیّت غذائی مردم. - رقابتی کردن واردات کالاهای اساسی. (هم در مورد کشورهای مبدأ واردات، هم کسانی که مباشر واردات هستند) سوم؛ ساماندهی معیشت مردم بنحویکه مردم بتوانند نزدیک به ده قلم کالا را بدون دغدغه با قیمت ثابت تهیّه کنند. چهارم؛ ایجاد انضباط در بازار. مردم نباید احساس کنند که بازار رهاشده است؛ امروز یک قیمت است، فردا با یک فاصله‌ی عجیبی قیمت بالا رفته؛ اینجا یک قیمت است، آن طرف یک قیمت دیگر است! پنجم؛ تامین مسکن جوانان، ششم؛ ساماندهی نفت . هم تولید و هم صادرات نفت. ۴- اهمیت این اقدامات؛ بسیار فوری ، پزشکیان و تیمش ، اژه ای و تیمش، قالیباف و تیمش ، باید دو برابر کار کنند، دوبرابر. دوندگی کنند و این موارد را به نتیجه برسانند . به هر نحو ممکن باید مساله معیشت مردم و آینده جوانان را شفاف و تضمین کنند . ۵- آیا با توجه به تهدیدات نظامي خارجی و تشدید تحریم ها و جمیع مشکلات موجود و ... می توانند ؟ آیا امکان آن هست ؟؟ بله هست . اگر همین پزشکیان و دیگر سران قوا ، تمام توان خودرا جهت همین موارد بسیج کنند و گرفتار حواشی نشوند و ما مردم هم کمک کنیم ، بفضل الهی طعم شیرین یک اقتصاد شکوفا و حداکثر برخورداری از مواهب طبیعی ، ثروت سرشار ، امنیت پایدار را بزودی خواهیم چشید . خدایا چنان کن سرانجام کار، تو خشنود باشی و ما رستگار. آمین یا رب العالمین علیرضا تنهای کیسمی ۲ بهمن ۱۴۰۴ https://eitaa.com/alirezatanha110