نمیفهمم چمه و چرا اینجوریم که آدما رو زود میبخشم ولی هیچوقت یادم نمیره چیا گفتن و چیکارا کردن ؛ هی خودمو با یادآوری اون چیزا آزار میدم :) .
همونقدری که به عشق در نگاه اول اعتقاد دارم به خراب شدن همه چی تو یه لحظه هم خیلی اعتقاد دارم.
من دلم میخواد، یک بار بخوام و بشه.
همون موقع که ذوقشو دارم بشه.
همون وقتی که منتظرشم بشه.
نه دیگه وقتی که بیخیالش شدم.
همیشه ام احترام , احترام نمیاره ها ، بعضی وقتا توهم و غرور میاره و باعث میشه طرف فکر كنه خیلی ادم مهمیه.
چه فایده ای داره نگران من باشی ولی از من دفاع نکنی، خیلی دوستم داشته باشی اما منو نفهمی، جای خالیمو حس کنی اما سراغم رو نگیری.