در زندگی موازی ، من یک فنجان قهوه بودم و تو موسیقی :) ☕️

زندگی اگر آسان بود با گریه آغاز نمیشد :)))

گاهی وقتا به یه چیزایی که آرزوشو داری میرسی بعد میفهمی که چقدر آرزوش از داشتنش قشنگتره…

پس چرا این تنهایی ما رو ول نمیکنه ؟ :)

پاییز گذشت و ما هیچ لذتی ازش نبردیم :) اصن نفهمیدیم کی اومد ، کی تموم شد .. بجای لذت بردن از روزای پاییز ، کتاب خوندن ، کافه رفتن ، قدم زدن زیر بارون ، راه رفتن روی برگهای پاییزی ، دیدن طبیعت قشنگ پاییز ، گرفتن عکسای پاییزی ؛ .. همش با گریه به سر رسید :) !

گریه‌ام جاری ست .. بارانی که می‌بینی ، منم :)

- از غزل‌هایم فقط خاکستری مانده به جای .

‏بعضی حرفا تا عمق وجود آدمو میسوزونه ‏یه جوری که آدم حاضر بود کتک بخوره ولی اون حرفا رو نمیشنید ..!

همیشه بر آن بودم دلی را نشکنم اما وقتی به خود می‌نگرم تکه تکه ام

شهر بی‌یار، مگر ارزش‌ دیدن دارد؟!...

لطفاً برنگرد، خب؟ من قلبم خیلی احمقه. دوباره ی دلیل برای بخشیدنت پیدا میکنه.

ای روزگار! از چه کسی می‌توان گرفت تاوان این جوانی از دست رفته را؟