خیلی اعصاب داشتم گل دوم رو هم خورپیم

خورپیم چیه خوردیم

ینفر لفت داد

فدای سرم

فدای سر همتون

هممون

فردا می‌خوام از جام جهانی بگم

شایدم همین امشب

اصلا همین الان

‌مسی کاش بمیری

فردا می‌فرستم

می‌خوام از جام جهانی بگم جام جهانی امسال خیلی عجیب بود شاید سال های قبل هم همینقدر عجیب بوده و من خبر نداشتم ،اما حداقل مطمئنم این جام جهانی یکی از به یاد موندنی ترین جام جهانی ها میشه. همه چیز برای من از ایران شروع شد؛ از اون آفساید لعنتی ،از اون اشک رامین رضاییان که داشت معذرت خواهی میکرد،از اون عینک دودی،از حذف ایران. اولاش با خودم گفتم که عیبی نداره اما بعدش نیمار ،اسطوره ای که به طرز عجیبی عاشق بازی هاش بودم،باخت برزیل باخت ،برزیلی که هرکس می‌گفت فوتبال یادش میفتادم. تا اینجا هم قابل تحمل بود؛ اما بعد پرتغال،پرتغال حذف شد و باورم نمیشد اسطوره بیست و خورده ای ساله فوتبال،رونالدو باورم نمیشد که این آخرین بار بود که تو جام جهانی میدیدمش یکم بعدش آرژانتین سعود کرد احساس میکردم بی عدالتی شده دقیقه ها بی عدالتی میکنه داور بی عدالتی می‌کنه زمین بی عدالتی می‌کنه همه چیز بی عدالتی می کنه اما دیشب که انگلیس حذف شد،خب احساس کردم جام جهانی مثل زندگی شده غیر قابل پیش‌بینی،پر فراز و نشیب،پر از رنج و ناراحتی خوشحالی بعد از بازی رو از دو تا از بهترین اسطوره ها رو گرفت و یه اسطوره رو حسابی خوشحال کرد خیلی جا ها اونجوری که می‌خواستیم و باید پیش نرفت پس شاید ...شاید زندگی همینه اونجوری که می‌خوایم پیش نمیره و ما باید باهاش کنار بیایم