تایم فداتون

به یاد بچه های پاتریس

و گوساله درختی

روز ۲۰:بسکتبال،نوشتن،آهنگ گوش کردن

بالاخره به اینترنت دسترسی پیدا کردمممم

بیاین یه چالش. من میگم آره گذشت ولی،.... شما جای خالی رو با کلمات مناسب پر کنید

مثلا

آره گذشت ولی،یادم نمیره چجوری گذشت

حوصله ندارم تو کانال پیام بزارم، کانال های بقیه رو هم می‌شینم میخونم پیام هاشون رو ولی حس ندارم که ری اکشن بدم، وقتی میبینم که میگن چرا واکنش نمی‌ده کسی دلم میخواد بگم بابا دارم میبینممم ولی بازم حسش نیست، حس میکنم جدیدا خیلی پر حرف شدم در حالی که شاید نشدم، تو کانال هایی که ادمین شدم اصلا فعالیت نمیکنم، انقد برای یکی از کانالا که ادیتورش بودم ادیت نزدم که اخراج شدم-، پیوی هامو زورکی جواب میدم، تو گروه ها که کلا روح شدم، تو رول ها اصلا انگار نه انگار که وجود دارم از بس هیچی نمیگم، دیگه برای کسی ریلز نمیفرستم، برای کسی آهنگ نمیفرستم، حوصله تعریف کردن و چت کردن ندارم. حضوری از اونم بدترم. با دوستام حرف نمی‌زنم،تو باشگاه ساکتم، از جمع همه حتی دوستام فاصله میگیرم، به اتفاقات واکنش نمی‌دم،فیلم میبینم اسکرین شات نمی‌گیرم حتی نهایتا دو تا قسمت میبینم بقیش رو میدم اسپویل کنن، کتاب هامو همه نصف ول کردم، رو میزم دفتر ژورنالی هست که کلی ژورنال نصفه داره، دفتر موسیقیم هم همینطور، حتی حوصله خاطره نوشتن هم ندارم حس بیرون رفتن ندارم هیچی هیچی هیچی کلا انگار هیچ شدم واقعا هیچ

دلم میخواد برم برای یه مدت طولانی شایدم همیشه انقد زیاد که همه یادشون بره نایریکا کیه ... کیه، یادشون بره مسخره بازی هامو ، دیوونه بازی هامو، همش رو ،همش رو یادشون بره.

دیگه حتی روم نمیشه بخوام اینجا هم غر بزنم خودم وقتی به خودم و کانال نگاه میکنم انگار اینجوریه که من همش دارم غر میزنم تا بقیه ببینن

خب این چیزی نیست که من می‌خوام و وقتی اینجوری میشه تصمیم میگیرم لال بشم