اولش اشک منو درآورد کنار زمین اشک ریختم

بعد تو راه برگشت هم اشک منو در اورد

ولی اینبار به خاطر خوشحالی

برای اولین بار

مسابقه دارم

وقتی اسمم رو خوند، اینجوری بودم که یسسسسس خودشههههه بالاخره شددددد

همیشه حس میکردم خیلی اوضاع خرابه

با تمام چیزایی که بهشون اعتقاد داشتم فال گرفتم، استخاره کردم، یه چیزای مسخره مثل یه نوع فال رو انجام دادم، همه گفتن ادامه نده، نمیتونی،پیشرفت نداری

و من؟

خب از اونجایی که کله شق تر از این حرفام،نشستم یه دور گریه کردم اون شب (تو زمستون بود، شایدم اولای بهار)

بعد گفتم زکی!

من کنار نمی‌کشم اره! ادامه میدم تا روزی که اسمم تو لیست مسابقات باشه! تا روزی که مربیم اسمم رو یاد بگیره! تا روزی که صدای تشویق بچه ها برای من بیاد!