12.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
چشم زخم
متن سخنان حجت الاسلام و المسلمین اقای دکتر رفیعی
4_5927292156833172804.mp3
زمان:
حجم:
39.7M
فلسفه سیاسی فارابی
جلسه ششم
🎤 احمدحسین شریفی
متنخوانی کتاب آراء اهل المدينة الفاضلة فارابی
سلام علیکم
دستوری خاص جهت رزق و روزی و حافظه
سوره قریش 40 بار
سوره اخلاص 40 بار
سوره فاتحه 40 بار
چند نکته مهم بهترین زمان اجرای این دستور بعد از نماز صبح بین الطلوعین است با وضو رو به قبله طهارت ظاهری و باطنی رعایت شود
چهل روز پشت سر هم انجام دهید
جهت نتیجه گیری بهتر اول پک کامل پاکسازی فردی و منزل تا موانع ماورایی رفع شود
http
در هر ماهی از ماههای عربی (قمری) روزی نحس است که نباید در آن روز کاری انجام شود، غیر از خلوت با خدا، عبادت و روزه گرفتن. آن روزها عبارتند از: ۲۲ محرم، ۱۰ صفر، ۴ ربیعالاول، ۲۸ ربیعالثانی، ۲۸ جمادیالاولی، ۱۲ جمادیالثانی، ۱۲ رجب، ۲۶ شعبان، ۲۴ رمضان، ۲ شوال، ۲۸ ذیقعده، ۸ ذیحجه.
»
سند و روایات مشابه
حدیث نحس بودن ۱۲ روز از سال، توسط علامه مجلسی در کتاب بحار الانوار، بدون سلسهسند و با عبارت «در برخی از کتابها روایت شده» ذکر شده است.[۱]
عباس حسینی کاشانی (درگذشت ۱۳۸۹ش) در کتاب منتخب تقویم الشیعه، حدیثی از امام علی(ع) ذکر کرده که بر اساس آن دو روز از هر ماه قمری (۲۴ روز در سال) نحس شمرده شده است. برخی از روزهایی که در این روایت ذکر شده، با روزهایی که در حدیث نحس بودن ۱۲ روز از سال آمده، مطابق است. این روایت نیز بدون سلسلهسند نقل گردیده است.[۲]
نحس بودن برخی روزها
مقالهٔ اصلی: نحس بودن برخی روزها
نحس بودن روز یا مقداری از زمان، به این معنا است که در آن زمان به غیر از شر و بدی، حادثهای رخ ندهد و اعمال انسان یا نوع مخصوصی از اعمال، نتیجه خوبی نداشته باشد.[۳]
نحس بودن برخی روزها، در روایاتی ذکر شده است.[۴] [۵] [۶] همچنین در قرآن، روز عذاب قوم عاد، روز نحس شمرده شده است.[۷] به گفته علامه طباطبایی مفسر شیعه، مقدار و اجزاء زمان مثل هم است و از نظر خودِ زمان، فرقی میان این روز و آن روز نیست. البته عواملی در به وجود آمدن حوادث تأثیرگذارند که از دایره علم و آگاهی انسان بیرون هستند.علامه طباطبایی اینگونه عوامل را دور از ذهن، ولی ممکن شمرده است.[۸]@ALTAFHIM
منابع
مجلسی، محمد باقر، بحار الأنوار، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ ق، ج۵۶، ص۵۵.
حسینی کاشانی، عباس، منتخب تقویم الشیعه، بی جا، دار الحجه البیضاء، چاپ اول، ۱۴۲۷ق، ج۱، ص۲۲۹.
طباطبایی، محمد حسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۳۷–۱۴۰.
ابن طاووس، الدّروع الواقیه، انتشارات آل البیت لاحیاء التراث، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۱۱۴.
مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۵۶، ص۶۶.
موسوی گرگانی، محسن، معجم مصطلحات الحدیث، ص۱۲۵، بند ۱۴۰.
سوره قمر، آیه ۱۹. سوره فصلت، آیه ۱۶.
طباطبایی، محمد حسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۳۷–