.
👤نقد ونظر مخاطبین گرامی بر مطالب کانال
۱. تحلیل محتوایی و فلسفی
الف) رمزیگویی حکیمان
سهروردی به سنتی دیرین در حکمت اشاره دارد که در آن، حقایق عمیق به دلیل «نادانی تودهٔ مردم» در قالب رمز و نماد بیان میشده است. این اندیشه ریشه در هرمنوتیک و باطنگرایی دارد:
· در سنت افلاطونی و نوافلاطونی، عالم محسوس سایهای از عالم معقول است و زبان رمز بهترین ابزار برای انتقال حقایق فراعقلی.
· در حکمت اسلامی، این رویکرد در عرفان و فلسفه اشراقی ادامه یافت. سهروردی خود در آثارش مانند «حکمةالاشراق» و «قصههای عرفانی» از زبان رمز و نماد (مثل نور، ظلمت، سیمُرغ) بهره برده است.
· نقدی که به «ردیهنویسان» وارد میکند این است که آنان فقط به ظاهر سخنان توجه کرده و از غرض اصلی غافل ماندهاند؛ این نقد همچنان در مباحث فلسفی و دینی مطرح است.
ب) حکمت اشراقی و ریشههای ایرانی
سهروردی در اینجا تصریح میکند که حکمت اشراقی (که خود بنیانگذار آن است) بر دو اصل نور و ظلمت استوار است و توسط حکیمان ایران باستان مانند جاماسب، فرشادشور و بزرگمهر بیان شده است.
این ادعا نشاندهنده پروژه فکری سهروردی برای احیای «حکمت خسروانی» یا همان حکمت ایران باستان است:
· جاماسب (در منابع اوستایی و پهلوی):
از دامادهای زرتشت و وزیر گشتاسب شاه بود. به او کتابی به نام «جاماسب نامه» (یا «یادگار جاماسب») منسوب است که شامل پیشگوییها و حکمتهایی به زبان پهلوی میباشد.
· فرشادشور: شخصیتی کمتر شناخته شده؛ احتمالاً اشاره به «فرشوشتر» (یکی از یاران زرتشت) است که در اوستا نام او آمده.
· بزرگمهر (بزرگمهر بختگان): وزیر دانای انوشیروان ساسانی، که در ادب پهلوی و فارسی به عنوان نماد حکمت و تدبیر شهرت دارد.
سهروردی این شخصیتها را حلقههای زنجیره حکمت میداند که از ایران باستان تا دوران اسلامی ادامه یافته است. او در آثار دیگرش (مانند «الملوهمات») نیز به حکمای ایران باستان ارجاع میدهد و معتقد است حکمت نوری ریشه در ایران دارد.
۲. ارزش تاریخی و انتقادات
الف) از منظر تاریخ فلسفه
· پژهشگران معاصر (مانند هانری کربن) نشان دادهاند که سهروردی در احیای حکمت ایران باستان نقشی اساسی داشته است. کربن معتقد است «حکمت خسروانی» سهروردی تلفیقی از حکمت زرتشت، افلاطون و عرفان اسلامی است.
· با این حال، از نظر تاریخی، اثبات اینکه دقیقاً چه مقدار از آموزههای سهروردی مستقیماً از منابع ایرانی پیش از اسلام گرفته شده، دشوار است. بسیاری از متون پهلوی در دوران سهروردی در دسترس بودهاند (مانند «دینکرد» یا «بندهش»)، اما سهروردی بیشتر به صورت گزینشی و تأویلی از آنها بهره برده است.
· نام «فرشادشور» احتمالاً تحریفشده «فرشوشتر» است که در اوستا (یسنا ۲۳ و ۲۶) به عنوان یکی از نخستین پیروان زرتشت ذکر شده. این نشان میدهد سهروردی با متون اوستایی آشنایی داشته یا از منابع میانه استفاده کرده است.
ب) از منظر باستانشناسی و فرهنگ عامه
پینوشت درباره مقبره جاماسب در جهرم (روستای کراده) اشارهای است به باورهای محلی و سنتهای زرتشتی-اسلامی:
· در فارس، چندین مکان به جاماسب منسوب است (از جمله در جهرم و اقلید). این مقبرهها اغلب زیارتگاههایی برای مردم محلی (اعم از مسلمان و زرتشتی) بودهاند.
· داستان مرگ جاماسب در روز معین و ورود او به آن منطقه، روایتی اسطورهای است که با پیشگوییهای منسوب به جاماسب (در کتاب «جاماسب نامه») همخوانی دارد. این کتاب در قرون اسلامی ترجمه و تفسیر شده و شامل پیشگوییهایی درباره ظهور پیامبر اسلام و دیگر رویدادهاست.
· معماری قلعه و مقبره که به دوره ساسانی منسوب شده، نیازمند بررسی باستانشناختی است؛ اما اغلب این بناها در دورههای بعد (ایلخانی یا صفوی) بازسازی یا ساخته شدهاند.
۳. دیدگاه امروزی
این متن نمونهای از تداوم اندیشه ایرانشهری در فلسفه اسلامی است. سهروردی با طرح «حکمت اشراقی» کوشید میان عقلانیت یونانی و شهود ایرانی پیوندی ناگسستنی برقرار کند. از نگاه امروزی:
· نکته مثبت:
توجه به ریشههای بومی حکمت و نقد تقلیلگرایی تاریخی که تمام فلسفه را منحصر به یونان میداند. این رویکرد به غنای فرهنگی و گفتگوی تمدنها کمک میکند.
· نکته انتقادی:
گاه در این نوع روایتها، مرز میان بازسازی تاریخی و اسطورهسازی فرهنگی کمرنگ میشود. اینکه جاماسب یا بزرگمهر دقیقاً چه آموزههایی داشتهاند، بر اساس متون موجود (که بیشتر به دوره ساسانی متأخر تعلق دارند) قابل بازسازی است، اما سهروردی آنها را در چارچوب نظام فلسفی خود بازتفسیر کرده است.
💢
. نتیجهگیری
این نوشته نه یک سند تاریخی به معنای دقیق، بلکه بازتابدهنده جهانبینی حکمی سهروردی و تلاش او برای احیای حکمت نوری ایران باستان است. ارزش آن در نشان دادن پیوند فلسفه اسلامی با میراث پیش از اسلام و نقد سطحینگری در فهم سخنان حکیمان نهفته است.
پینوشت مربوط به مقبره جاماسب نیز گواهی بر زنده بودن این سنت در فرهنگ عامه و باورهای محلی ایرانیان است. برای پژوهشگر، این متن دعوتی است به مطالعه تطبیقی میان متون پهلوی، فلسفه سهروردی و باستانشناسی محلی.
✍ بهروز رضائی منش
️╰๛---๛---๛---------------
جهاد_تبيين_-_محسن_عمادي.mp3
زمان:
حجم:
23.3M
پیشنهاد میکنیم این صوت رو با دقت و حتمی تا آخرش گوش بدید که خیلی خیلی مهمه چون دلیل پیشگویی های حضرت آقا رو توضیح میده که همراه با خبرهایی از آینده و زمان نابودی و ذلت کامل آمریکاست.
راوی:
(جناب آقای عمادی)
مدیر انتشارات شهید ابراهیم هادی
#قدردان_حضورتان_هستیم
وضعیت رویت پذیری هلال رمضان ۱۴۴۷
تصویر فوق، نقشه رؤیتپذیری هلال ماه رمضان1447 در غروب چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ میباشد.
همانطور که در نقشه فوق ملاحظه میفرمایید، هلال ماه رمضان در غروب چهارشنبه در بسیاری از مناطق زمین، از جمله ایران و مناطق اطراف (عراق و عربستان و افغانستان و پاکستان و ...) به راحتی با چشم غیرمسلح (عادی) و با ارتفاع زیاد قابل رؤیت میباشد.
بنابراین با توجه به توضیحات فوق، اول ماه رمضان ١٤٤٧ رسمی در ایران (بر اساس نظر آیتاللهالعظمی خامنهای) و شیعیان عراق (بر اساس نظر آیتاللهالعظمی سیستانی) پنجشنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ میباشد.
همچنین با توجه به نظر مراجع معظم تقلید، چون یقین به عدم رؤیت هلال در روز و غروب سهشنبه و یقین به رؤیت هلال در غروب چهارشنبه داریم، نیازی به رؤیت هلال نمیباشد و در صورتی که هوا ابری باشد و هلال رؤیت نشود، روز پنجشنبه اول ماه مبارک رمضان خواهد بود.
در کشور عربستان سعودی هم با توجه به اینکه مبنای مشخصی برای اعلام اول ماه ندارند و گاهی با توجه به تقویم امالقری و گاهی با استناد به رؤیت هلال غیرقابل رؤیت! و ... اول ماه را اعلام میکنند و همچنین با توجه به اینکه تقویم امالقری روز چهارشنبه را به عنوان اول ماه رمضان محاسبه کرده است -با وجود اینکه رؤیت هلال در غروب سهشنبه غیرممکن است- به احتمال زیاد، شروع ماه رمضان در این کشور و کشورهای تابعه! روز چهارشنبه اعلام خواهد شد!
منبع:
یادداشت های آقای محسن مقدس زاده
سخن اجمالی در باب اوّل ماه رمضان المبارک سال ۱۴۴۷ هجری قمری:
چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ هجری شمسی، برای همه مراجع معظّم تقلید و مقلّدین گرامیشان، روز آخر ماه شعبان المعظّم ۱۴۴۷ هجری قمری است و روز پنجشنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ هجری شمسی نیز برای همگان روز اوّل ماه رمضان المبارک سال ۱۴۴۷ هجری قمری خواهد بود.
عنه صلي الله عليه و آله :
فِي الجَنَّةِ ثَلاثُ دَرَجاتٍ وفِي النّارِ ثَلاثُ دَرَكاتٍ ، فَأَعلى دَرَجاتِ الجَنَّةِ لِمَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ ونَصَرَنا بِلِسانِهِ ويَدِهِ ، وفِي الدَّرَجَةِ الثّانِيَةِ مَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ ونَصَرَنا بِلِسانِهِ ، وفِي الدَّرَجَةِ الثّالِثَةِ مَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله :
بهشت، سه درجه دارد و دوزخ سه دَرَك [درجه نزولى يا طبقه زيرين]، بالاترين درجه بهشت براى كسى است كه در دل ما را دوست بدارد و با زبان و دستش ياريمان كند؛ در درجه دوم كسى جاى مى گيرد كه در دل ما را دوست بدارد و با زبانش ياريمان رساند و در درجه سوم كسى قرار مى گيرد كه در دل ما را دوست بدارد.
المحاسن : 1 / 251 / 472 عن أبي حمزة الثماليّ عن الإمام زين العابدين عليه السلام .
زمان:
حجم:
207.9K
🌅 قدیسِ فرشتگان
📜 منبع : بحارالانوار۱۲۱\۹ح۳
پرسش بزرگ:
چرا آسمان شب تاریک است؟
🧠 پاسخ کوتاه :
اگر جهان بینهایت، ازلی و پر از ستاره بود، باید در هر جهتی که نگاه میکنیم سطح یک ستاره را ببینیم و آسمان شب کاملاً روشن باشد. اما در واقع آسمان تاریک است. این معما که به «پارادوکس اولبرز» معروف است، یکی از سرنخهای مهم دربارهی ماهیت جهان بود.
پاسخ امروز ما این است: جهان هم آغازی داشته و هم در حال انبساط است. نور بسیاری از ستارههای بسیار دور هنوز به ما نرسیده، چون زمان کافی نداشته است. علاوه بر این، انبساط جهان باعث میشود نور اجرام دوردست کشیده و کمانرژیتر شود (انتقال به سرخ)، بنابراین دیگر در محدودهی مرئی دیده نمیشود.
پس تاریکی آسمان شب در واقع نشانهای از سن محدود و پویایی جهان است.
🔭 چرا مهم است؟
گاهی یک پرسش ساده مثل اینکه چرا شب تاریک است میتواند ما را به کشفهای بنیادین دربارهی تاریخ و ساختار کیهان برساند.
🌔
عنوان: بازمانده ابرنواختر ذاتالکرسی A
ستارههای بزرگ در کهکشان راه شیری ما زندگی شگفتانگیزی دارند. آنها از ابرهای عظیم کیهانی شکل میگیرند، هستهشان روشن میشود و عناصر سنگین را در دل خود میسازند. بعد از فقط چند میلیون سال، مواد غنی شدهشان را با یک انفجار بزرگ به فضا پرتاب میکنند و این مواد میتواند دوباره شروعی برای شکلگیری ستارههای جدید باشد. ابر باقیماندهای که به ذاتالکرسی A معروف است، نمونهای از این مرحله پایانی زندگی یک ستاره است. نوری که از انفجار ابرنواختری این بازمانده به وجود آمد، حدود ۳۵۰ سال پیش برای اولین بار در آسمان زمین دیده شد، هرچند رسیدن این نور به ما ۱۱ هزار سال طول کشید. این تصویر واضح که با دوربین NIRCam تلسکوپ فضایی جیمز وب گرفته شده، رشتهها و گرههای داغ باقیمانده از این انفجار را نشان میدهد. پوسته بیرونی و سفیدرنگی که شبیه دود است و موج انفجار را نشان میدهد.
🌔