جهاد_تبيين_-_محسن_عمادي.mp3
زمان:
حجم:
23.3M
پیشنهاد میکنیم این صوت رو با دقت و حتمی تا آخرش گوش بدید که خیلی خیلی مهمه چون دلیل پیشگویی های حضرت آقا رو توضیح میده که همراه با خبرهایی از آینده و زمان نابودی و ذلت کامل آمریکاست.
راوی:
(جناب آقای عمادی)
مدیر انتشارات شهید ابراهیم هادی
#قدردان_حضورتان_هستیم
وضعیت رویت پذیری هلال رمضان ۱۴۴۷
تصویر فوق، نقشه رؤیتپذیری هلال ماه رمضان1447 در غروب چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ میباشد.
همانطور که در نقشه فوق ملاحظه میفرمایید، هلال ماه رمضان در غروب چهارشنبه در بسیاری از مناطق زمین، از جمله ایران و مناطق اطراف (عراق و عربستان و افغانستان و پاکستان و ...) به راحتی با چشم غیرمسلح (عادی) و با ارتفاع زیاد قابل رؤیت میباشد.
بنابراین با توجه به توضیحات فوق، اول ماه رمضان ١٤٤٧ رسمی در ایران (بر اساس نظر آیتاللهالعظمی خامنهای) و شیعیان عراق (بر اساس نظر آیتاللهالعظمی سیستانی) پنجشنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ میباشد.
همچنین با توجه به نظر مراجع معظم تقلید، چون یقین به عدم رؤیت هلال در روز و غروب سهشنبه و یقین به رؤیت هلال در غروب چهارشنبه داریم، نیازی به رؤیت هلال نمیباشد و در صورتی که هوا ابری باشد و هلال رؤیت نشود، روز پنجشنبه اول ماه مبارک رمضان خواهد بود.
در کشور عربستان سعودی هم با توجه به اینکه مبنای مشخصی برای اعلام اول ماه ندارند و گاهی با توجه به تقویم امالقری و گاهی با استناد به رؤیت هلال غیرقابل رؤیت! و ... اول ماه را اعلام میکنند و همچنین با توجه به اینکه تقویم امالقری روز چهارشنبه را به عنوان اول ماه رمضان محاسبه کرده است -با وجود اینکه رؤیت هلال در غروب سهشنبه غیرممکن است- به احتمال زیاد، شروع ماه رمضان در این کشور و کشورهای تابعه! روز چهارشنبه اعلام خواهد شد!
منبع:
یادداشت های آقای محسن مقدس زاده
سخن اجمالی در باب اوّل ماه رمضان المبارک سال ۱۴۴۷ هجری قمری:
چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ هجری شمسی، برای همه مراجع معظّم تقلید و مقلّدین گرامیشان، روز آخر ماه شعبان المعظّم ۱۴۴۷ هجری قمری است و روز پنجشنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ هجری شمسی نیز برای همگان روز اوّل ماه رمضان المبارک سال ۱۴۴۷ هجری قمری خواهد بود.
عنه صلي الله عليه و آله :
فِي الجَنَّةِ ثَلاثُ دَرَجاتٍ وفِي النّارِ ثَلاثُ دَرَكاتٍ ، فَأَعلى دَرَجاتِ الجَنَّةِ لِمَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ ونَصَرَنا بِلِسانِهِ ويَدِهِ ، وفِي الدَّرَجَةِ الثّانِيَةِ مَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ ونَصَرَنا بِلِسانِهِ ، وفِي الدَّرَجَةِ الثّالِثَةِ مَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله :
بهشت، سه درجه دارد و دوزخ سه دَرَك [درجه نزولى يا طبقه زيرين]، بالاترين درجه بهشت براى كسى است كه در دل ما را دوست بدارد و با زبان و دستش ياريمان كند؛ در درجه دوم كسى جاى مى گيرد كه در دل ما را دوست بدارد و با زبانش ياريمان رساند و در درجه سوم كسى قرار مى گيرد كه در دل ما را دوست بدارد.
المحاسن : 1 / 251 / 472 عن أبي حمزة الثماليّ عن الإمام زين العابدين عليه السلام .
زمان:
حجم:
207.9K
🌅 قدیسِ فرشتگان
📜 منبع : بحارالانوار۱۲۱\۹ح۳
پرسش بزرگ:
چرا آسمان شب تاریک است؟
🧠 پاسخ کوتاه :
اگر جهان بینهایت، ازلی و پر از ستاره بود، باید در هر جهتی که نگاه میکنیم سطح یک ستاره را ببینیم و آسمان شب کاملاً روشن باشد. اما در واقع آسمان تاریک است. این معما که به «پارادوکس اولبرز» معروف است، یکی از سرنخهای مهم دربارهی ماهیت جهان بود.
پاسخ امروز ما این است: جهان هم آغازی داشته و هم در حال انبساط است. نور بسیاری از ستارههای بسیار دور هنوز به ما نرسیده، چون زمان کافی نداشته است. علاوه بر این، انبساط جهان باعث میشود نور اجرام دوردست کشیده و کمانرژیتر شود (انتقال به سرخ)، بنابراین دیگر در محدودهی مرئی دیده نمیشود.
پس تاریکی آسمان شب در واقع نشانهای از سن محدود و پویایی جهان است.
🔭 چرا مهم است؟
گاهی یک پرسش ساده مثل اینکه چرا شب تاریک است میتواند ما را به کشفهای بنیادین دربارهی تاریخ و ساختار کیهان برساند.
🌔
عنوان: بازمانده ابرنواختر ذاتالکرسی A
ستارههای بزرگ در کهکشان راه شیری ما زندگی شگفتانگیزی دارند. آنها از ابرهای عظیم کیهانی شکل میگیرند، هستهشان روشن میشود و عناصر سنگین را در دل خود میسازند. بعد از فقط چند میلیون سال، مواد غنی شدهشان را با یک انفجار بزرگ به فضا پرتاب میکنند و این مواد میتواند دوباره شروعی برای شکلگیری ستارههای جدید باشد. ابر باقیماندهای که به ذاتالکرسی A معروف است، نمونهای از این مرحله پایانی زندگی یک ستاره است. نوری که از انفجار ابرنواختری این بازمانده به وجود آمد، حدود ۳۵۰ سال پیش برای اولین بار در آسمان زمین دیده شد، هرچند رسیدن این نور به ما ۱۱ هزار سال طول کشید. این تصویر واضح که با دوربین NIRCam تلسکوپ فضایی جیمز وب گرفته شده، رشتهها و گرههای داغ باقیمانده از این انفجار را نشان میدهد. پوسته بیرونی و سفیدرنگی که شبیه دود است و موج انفجار را نشان میدهد.
🌔
4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
به دو روز آخر هر ماه قمری که ماه دیده نمیشود اصطلاحا محاق گویند... اگر روزهای ماه قمری سی روزه شود دوشب 29و سی ام و اگر 29روزه شود شب 28و 29ام....و به زبان قرن بیست و یکمی میگوییم افت تراز انرژی.... در زبان نجوم قدیم میگوییم تاثیرماه...در این مورد هم همان کارهایی که در قمر در عقرب نهی شده گفته شده و احادیث بسیاری هست (کلیپ 18تیر 403 مصاف)
@ALTAFHIM