پایه‌ های I2C با وجود اینکه ماژول ESP8266 پایه‌ های سخت‌افزاری مخصوص پروتکل I2C را ندارد، اما می‌توان این ارتباط را به شکل نرم‌افزاری پیاده‌سازی کرد. ارتباط I2C به شکل نرم‌افزاری نیز به خوبی عمل می‌کند، به ویژه در زمان ایجاد ارتباط ESP8266 با آردوینو توسط I2C، که با سرعت کافی قابل انجام است. به شکل پیش‌فرض پایه‌ های GPIO4 و GPIO5 (SDA و SCL) برای ارتباط I2C استفاده می‌شوند تا با کتابخانه‌ها و کدهای آماده آردوینو سازگار باشد. با این حال از هر دو پایه GPIO دلخواه برای ارتباط I2C می‌توان استفاده کرد. برای اینکار از تابع wire.begin(SDA,SCL) در IDE آردوینو می‌توانید استفاده کنید.

پین های UART : ESP8266 دارای دو رابط UART به نام‌های UART0 و UART1 است که ارتباط آسنکرون (RS232 و RS485) را تا حداکثر سرعت ۴.۵ مگابیت بر ثانیه پشتیبانی می‌کنند. UART0 از پایه‌های TXD0, RXD0, RST0 و CTS0 برای ارتباط استفاده می‌کند. UART1 فقط قابلیت ارسال اطلاعات از پایه TXD1 را دارد و معمولاً برای گرفتن گزارش وضعیت استفاده می‌شود

پایه های PWM: همه GPIOها (از GPIO0 تا GPIO15) می‌توانند برای ساخت پالس‌های با عرض مدوله شده (PWM) پروگرام شوند.

نکته: در ESP8266، مدولاسیون پهنای پالس یا PWM دارای رزولوشن ۱۰ بیتی است و دوره تناوب موج PWM بین ۱۰۰۰ میکرو ثانیه تا ۱۰۰۰۰ میکرو ثانیه قابل تنظیم است که معادل فرکانس ۱۰۰ هرتز تا ۱ کیلوهرتز است.

پایه های SDIO : ESP8266 یک رابط SDIO (رابط ورودی خروجی دیجیتال امن) برای اتصال SD cardها دارد که از SDIO نسخه 1.1 (4-bit 25MHz) و نسخه 2.0 (4-bit 50MHz) پشتیبانی می‌کند.

پایه های تغذیه برای اتصال مستقیم منبع تامین انرژی به ESP8266 و قطعات جانبی آن توسط تغذیه ۵ ولت، می‌بایست از پایه VIN استفاده نمود. پایه 3V3: این پین خروجی رگولاتور ولتاژ روی برد است که می‌توانید تا حداکثر ۶۰۰ میلی آمپر از آن جریان بگیرید. پایه GND: پایه زمین است.

پایه‌ های وقفه جالب است بدانید که همه GPIO ها (به استثنای GPIO16) می‌توانند برای راه اندازی وقفه خارجی استفاده شوند، که پروژه‌‌ مرتبط را می‌توانید در این آکادمی مطالعه و بررسی نمایید.

پایه‌ های کنترل سوئیچ ها و پایه های کنترل در ماژول ESP8266 NodeMCU شامل موارد زیر می‌باشد: پایه EN (به نام‌های CH_PD یا Chip Power Down هم شناخته می‌شود) پایه فعال‌ساز ESP8266 است که به شکل پیش‌فرض پول آپ (pull up) است. وقتی این پایه HIGH باشد ESP8266 فعال است و در غیر اینصورت غیرفعال می‌شود. پایه RST پین ریست ESP8266 است که به شکل پیش‌فرض پول آپ است. وقتی این پایه موقتا LOW شود ESP8266 ریست می‌شود. با فشردن کلید RST روی برد می‌توان این پایه را LOW کرد. پایه FLASH هنگام فلش کردن بوت لودر ESP8266 استفاده می‌شود. اگر این پایه هنگام روشن شدن ماژول LOW شود میکروکنترلر به وضعیت BOOTLOADING می‌رود. با فشردن کلید FLASH روی برد می‌توان این پایه را LOW کرد. پایه WAKE برای بیدار کردن ESP8266 از وضعیت خواب عمیق استفاده می‌شود.

ما در این مرجع با معرفی وظایف و میزان اولویت‌ در استفاده از پایه های ماژول ESP8266، متوجه شدیم این ماژول دارای 30 عدد پین است که برخی از آن‌ها با قابلیت برنامه‌ریزی می‌توانند عملکردهایی یکسان داشته باشند و دانستیم که 17 عدد از این پایه ها، به‌عنوان پین های ورودی و خروجی یا GPIO به شمار می‌روند. ما علاوه‌بر تشریح وظیفه برای هر پایه، با استفاده از ایجاد دیاگرام مخصوص به آن پین، با شماره و مکان قرارگیری آن در برد توسعه ماژول ESP8266 NodeMCU به‌شکل تصویری نیز آشنایی پیدا کردیم. چنانچه در ارتباط با این مبحث و نحوه عملکرد پایه های ماژول ESP8266، دارای پرسش یا پیشنهادی هستید، در بخش دیدگاه این صفحه می‌توانید ثبت و پاسخ خود را در اسرع وقت از کارشناسان فنی روبوایکیو دریافت کنید.