از اعتراضات دی تا امروز؛ آیا همان مسیر دوباره در حال شکل‌گیری است؟ 1️⃣ قبل از اعتراضات دی ۱۴۰۴ چه اتفاقی افتاد؟ از مهر تا دی، در اظهارات برخی چهره‌های سیاسی و رسانه‌ای، چند موضوع مرتب تکرار شد: 🔺افزایش فشار اقتصادی و گرانی 🔺کاهش اعتماد مردم 🔺ضرورت شنیدن اعتراضات 🔺هشدار درباره احتمال حضور مردم در خیابان در آذر و اوایل دی، ادبیات درباره «اعتراض» و «خیابان» بیشتر شد و سپس اعتراضات و اغتشاشات ۱۸ و ۱۹ دی شکل گرفت. 2️⃣ بعد از تفاهم ایران و آمریکا چه تغییر کرد؟ از فروردین ۱۴۰۵ به بعد، محور صحبت‌ها بیشتر شد: 🔺مشکلات معیشتی و نارضایتی اجتماعی 🔺ضرورت مذاکره و توافق با آمریکا 🔺ضرورت کاهش فشار اقتصادی و تحریم‌ها 🔺ضرورت تغییر در شیوه حکمرانی در ماه‌های اخیر دوباره برخی چهره‌ها درباره نارضایتی مردم و احتمال اعتراض هشدار داده‌اند و حتی مسئله رفراندوم را نیز مطرح کرده اند. 3️⃣ آیا این همان الگوی قبل از دی است؟ ✏️تحلیل: وجه مشترک دو دوره این است: 🔴 فشار اقتصادی ⇽ صحبت از ضرورت تغییر ⇽ هشدار درباره جامعه ⇽ افزایش نارضایتی و بی اعتمادی ⇽ آماده سازی ذهنی جامعه برای اعتراض خیابانی 🔹تفاوت مهم این است که قبل از دی، این روند در مدت کوتاهی به اعتراض و سپس اغتشاش خیابانی رسید؛ اما اکنون هنوز چنین روندی با همان سرعت و شدت مشاهده نمی‌شود ولی روند و محتوای بخشی از مصاحبه‌ها و اظهارات نشان می‌دهد که یک جریان مشخص به صورت هماهنگ در حال اضافه کردن نقاط ضعف داخلی به عنوان عوامل اعتراض ساز، پررنگ‌کردن این ادبیات و تأثیرگذاری بر افکار عمومی است که هم‌زمانی و تکرار این پیام‌ها قابل توجه است. 🔹مهم‌ترین علامت هشدار در میانه جنگ و نیاز جامعه به تاب آوری نه خودِ اعتراض است، بلکه افزایش هم‌زمان فشار اقتصادی و مشکلات معیشتی از یک طرف و هدایت ادبیات اعتراضی به سمت خیابان و خشونت در میانه جنگ برای رسیدن به اهدافی خاص از یک طرف است 📝 ابراهیم عباسپور 📍 «تقاطع تحلیل» @AnalysisIntersection 📚منابع و اظهارات شاخص: ✔️دوره مهر تا دی ۱۴۰۴ ▪️عباس عبدی: هشدار درباره فشار اقتصادی، شکاف میان جامعه و حاکمیت و در آذرماه درباره «جوش آمدن دیگ جامعه»؛ سپس تأکید کرد محدودکردن اعتراض قانونی می‌تواند آن را سیاسی‌تر و گسترده‌تر کند. ▪️آذر منصوری: تأکید بر افزایش نارضایتی اجتماعی، ضعف حکمرانی و ضرورت بازکردن مسیرهای مدنی برای اعتراض؛ در ۹ دی نیز صراحتاً گفت وقتی راه‌های شنیده‌شدن بسته شود، اعتراض به خیابان می‌آید. ▪️حسین مرعشی: هشدار درباره «بحران تأمین مواد غذایی» و احتمال آمدن «مردم گرسنه» به خیابان؛ بحران اقتصادی را تهدیدی جدی برای ثبات سیاسی دانست. ▪️محمدعلی ابطحی: تأکید کرد پیش از آنکه مردم به خیابان بیایند، می‌شد تغییرات لازم را انجام داد و «صدای پای مردم» را شنید. علی ربیعی: اعتراض‌های اصناف و کسبه را نشانه نارضایتی از فشار اقتصادی، کاهش قدرت خرید و مشکلات حکمرانی دانست و بر ضرورت اصلاح تأکید کرد. ▪️پروانه سلحشوری: تأکید بر شنیده‌شدن مطالبات جامعه و اصلاح پیش از آنکه نارضایتی به مرحله خیابانی برسد. ✔️بعد از تفاهم ایران و آمریکا؛ فروردین تا شهریور ۱۴۰۵ ▪️عباس عبدی: بر ضرورت مذاکره، کاهش تنش با آمریکا و پیوند میان سیاست خارجی، اقتصاد و ثبات داخلی تأکید کرد. ▪️حسین مرعشی: مذاکره با آمریکا را ضروری دانست و تأکید کرد ایران باید از فرصت مذاکره برای کاهش فشارهای اقتصادی استفاده کند. ▪️محمدعلی ابطحی: بار دیگر همان مضمون قبل از دی را تکرار کرد: می‌شد پیش از حضور مردم در خیابان، تغییرات لازم را انجام داد و صدای جامعه را شنید. ▪️آذر منصوری: بر صلح، مذاکره، اصلاح حکمرانی، شفافیت و پاسخگویی تأکید کرده ▪️پروانه سلحشوری: صریحاً از «رفراندوم» برای گذار مسالمت‌آمیز سخن گفت و هشدار داد که در صورت عدم پذیرش آن، احتمال فروپاشی وجود دارد. ▪️حسن روحانی: مطرح‌کردن ضرورت پرسیدن نظر مردم درباره ادامه تقابل طولانی‌مدت با قدرت‌های بزرگ. ❗(نکته : در این تحلیل نقش جنگ، رسانه‌های معاند و شبکه‌های اجتماعی، حمله اقتصادی خارجی، عدم توانایی دولت در کنترل اقتصاد و ...در تأثیر گذاری و سرعت‌بخشی به این الگو بررسی نشده و صرفا مصاحبه ها بررسی شده است در این تحلیل مصاحبه های طیف های سیاسی دیگر که تلاش دشمن برای تبدیل فشار اقتصادی به نارضایتی و اعتراض را مطرح و از اضافه کردن نقاط ضعف داخلی به عنوان عوامل اعتراض ساز خودداری کرده اند، بیان نشده است) #اعتراضات #تحلیل_سیاسی #ایران #آمریکا #تقاطع_تحلیل