🖋 رایان روزبیانی: جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، و ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا، هر دو درباره گسترش جنگ با ایران، در حالی که ترامپ در حال بررسی اجرای یک کارزار بمباران گستردهتر بود، ابراز نگرانی کردند.
➖ اعضای دولت ترامپ، یکی پس از دیگری، در حال فاصله گرفتن از این جنگ هستند.
🌐 بازتاب تحلیل 〰️♾️
@AnalysisReflection
🖋 تحلیل راهبرد: ترامپ وقتی دست از جنگ میکشد که یا قیمت نفت بالا رفته باشد و یا سلاحش تمام شود.
▪️با عملیاتهای دو هفته اخیر و بخصوص با ورود انصار الله یمن به جنگ،(بسته شدن باب المندب و حمله به مراکز انرژی عربستان)، هر ۲ اتفاق افتاده.
➖ روی مسئله آفند، پدافند، لجستیک، من همیشه تأکید کرده بودم. البته نباید از عملیات تهاجمی و فریب غافل بود! اما عقبنشینی او از صلح خواهی نیست، جبر تحمیلی واقعیتهای میدانی است.
➖ اما امید است که دیپلماتها هم مثل فرماندهان بجنگند و یا فرماندهان، دیپلماسی را کنترل کنند، تا پیروزی نسبی که در حال تثبیت شدن است، حفظ شده، ارتقاء یافته و به مخاطره نیفتد!
🌐 بازتاب تحلیل 〰️♾️
@AnalysisReflection
.
〰 در مورد سه تحلیل فوق، به نظر نباید از فریب و برنامههای دشمن غافل شد.
البته نظام و رهبری حواسشان جمع است.
و پشتمان به خدا گرم است انشالله.
🌐 بازتاب تحلیل 〰️♾️
@AnalysisReflection
✍🏽بابک تقوایی: هیچ توافق آتشبس یا قراردادی بین ایالات متحده و رژیم اسلامی ایران حاصل نشده است. به نظر میرسد که حملهٔ موشکی حوثیها به تأسیسات نفتی آرامکو در استان جیزان، عربستان سعودی، موجب توقف ناگهانی حملات هوایی آمریکا علیه ایران شده است.
ظاهراً این اقدام تلاشی از سوی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، برای مهار قیمتهای جهانی انرژی بوده است.
هیچ گونه مذاکرهٔ پشتپرده، توافق آتشبس یا قرارداد دیگری در کار نبوده است. به نظر میرسد این یک تصمیم یکجانبه بوده که صرفاً توسط دولت آمریکا اتخاذ شده است.
🌐 بازتاب تحلیل 〰️♾️
@AnalysisReflection
جالب⬇️
🖋 منچ اوسینت: آتشبس به نفع طرفی است که بتواند توانمندیهای نظامی خود را با سرعت بیشتری بازسازی و گسترش دهد.
🇺🇸 توان تولید آمریکا:
✅ ۹۶ فروند موشک رهگیر تاد در سال.
✅ بیش از ۶۰۰ فروند موشک رهگیر پاتریوت پیایسی-۳ در سال.
✅ بیش از ۹۰ فروند موشک کروز تاماهاوک در سال.
🇮🇷 توان تولید ایران:
✅ بیش از ۳ هزار فروند پهپاد شاهد در سال.
✅ بیش از ۳ هزار و ۶۰۰ فروند موشک بالستیک در سال.
🌐 بازتاب تحلیل 〰️♾️
@AnalysisReflection
هدایت شده از بینش راهبردی
🔻هشدار نسبت به راهبرد «خلع تدریجی اهرمهای بازدارندگی»
🖊 محمدعلی رنجبر
اگر تحولات دو سال اخیر را نه بهصورت مجموعهای از رخدادهای مستقل، بلکه بهعنوان اجزای یک طراحی راهبردی مطالعه کنیم، الگویی قابل تأمل نمایان میشود؛ الگویی که هدف آن، کاهش تدریجی ظرفیتهای بازدارندگی منطقهای، پیش از ورود به مراحل پرهزینهتر تقابل است.
در این چارچوب، پس از تحولات سوریه، فشارهای گسترده بر حزبالله لبنان را نیز شاهد بودیم؛ فشارهایی که از مسیر عملیات نظامی، ترور فرماندهان، محدودسازی لجستیکی، فشارهای سیاسی و تلاش برای تحمیل آتشبس و تغییر قواعد درگیری دنبال شد. صرفنظر از ارزیابی میزان موفقیت این اقدامات، نمیتوان انکار کرد که این مرحله، بخشی از روند کاهش تدریجی توان شبکه مقاومت در منطقه بوده است.
در ادامه همین مسیر، این احتمال وجود دارد که فشارهای سیاسی، نظامی و دیپلماتیک برای تحمیل آتشبس یا محدودسازی توان عملیاتی انصارالله یمن افزایش یابد. اهمیت این موضوع در آن است که انصارالله صرفاً یک بازیگر محلی نیست، بلکه یکی از اضلاع بازدارندگی دریایی در منطقه محسوب میشود. تضعیف یا حذف این ظرفیت، به معنای از بین رفتن امکان اعمال فشار همزمان بر دو گلوگاه راهبردی جهان، یعنی بابالمندب و تنگه هرمز، خواهد بود و موازنه بازدارندگی را بهطور جدی تغییر خواهد داد.
چنانچه این روند ادامه یابد، احتمال دارد در مرحله بعد، فشارها متوجه گروههای مقاومت عراق شود؛ چه از مسیر توافقات سیاسی، چه از طریق درگیریهای محدود و چه با ترکیبی از هر دو. در این صورت، هدف صرفاً پایان دادن به یک بحران نخواهد بود، بلکه تکمیل فرآیند حذف تدریجی حلقههای بازدارندگی منطقهای دنبال خواهد شد.
اگر چنین سناریویی تحقق یابد، محیط امنیتی منطقه وارد مرحلهای متفاوت خواهد شد؛ مرحلهای که در آن، پس از تضعیف یا حذف بازیگران بازدارنده، احتمال افزایش فشارهای مستقیم و حتی رویاروییهای گستردهتر نیز افزایش مییابد. ازاینرو، حتی اگر این سناریو تنها یکی از احتمالات پیش رو باشد، اقتضای عقلانیت راهبردی آن است که از هماکنون برای آن چارهاندیشی شود.
از همین منظر، اگر قرار باشد در آینده توافقات یا ترتیبات امنیتی جدیدی شکل گیرد، نباید نتیجه آن حذف متوالی مؤلفههای بازدارندگی منطقهای باشد. حفظ ظرفیتهای راهبردی یمن و مقاومت عراق، نه صرفاً از منظر حمایت از یک بازیگر منطقهای، بلکه از منظر حفظ موازنه بازدارندگی، اهمیتی اساسی دارد. هر توافقی که به حذف این اهرمها بینجامد، ممکن است در کوتاهمدت تنش را کاهش دهد، اما در بلندمدت زمینه را برای افزایش مخاطرات امنیتی فراهم کند.
آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد، تصمیمسازی مبتنی بر نگاه منظومهای و تحلیل زنجیرهای تحولات است. خطای راهبردی آن است که هر رخداد را مستقل از حلقههای قبل و بعد آن تحلیل کنیم. اگر با یک راهبرد مرحلهای مواجه باشیم، پاسخ نیز باید مرحلهای، آیندهنگر و مبتنی بر حفظ عناصر بازدارندگی باشد.
شاید مهمترین وظیفه امروز نخبگان و مراکز تصمیمساز، هشدار نسبت به این احتمال و جلوگیری از غفلت راهبردی باشد؛ زیرا گاهی بزرگترین تهدیدها نه در یک نبرد بزرگ، بلکه در پذیرش تدریجی تغییر موازنه، گامبهگام و حلقهبهحلقه، شکل میگیرند.
@Binesh_Rahbordi
نیمی از آمریکاییها خواستار بازداشت نتانیاهو در کشورشان هستند
🔹در حالی که نخستوزیر رژیم صهیونیستی به آمریکا سفر کرده است، نظرسنجی اکونومیست-یوگاو نشان میدهد که ۴۹٪ از آمریکاییها معتقدند که ایالات متحده باید نتانیاهو را هنگام ورود به این کشور، بر اساس حکم بازداشت دیوان کیفری بینالمللی، دستگیر کند.
🔹طبق این نظرسنجی که در تاریخ ۲۵ تا ۲۷ جولای (تنها یک روز پیش از سفر نتانیاهو) انجام شد، ۴۷٪ از آمریکاییها معتقدند بنیامین نتانیاهو در غزه مرتکب جنایت جنگی شده است.
🔹۴۷٪ از آمریکاییها نیز معتقدند که اقدامات نتانیاهو به روابط ایالات متحده و اسرائیل آسیب زده است.
🔹۴۳٪ از آمریکاییها بر این باورند که اسرائیل در حال ارتکاب نسلکشی علیه غیرنظامیان فلسطینی است.
@Farsna
🌐 بازتاب تحلیل 〰️♾️
@AnalysisReflection
❓چرا ایران به اردن حمله کرد؟
🖋 تحلیلی از تحلیلگر اسرائیلی: (تحلیلگر ارشد ایران، اسرائیل)
الف) در دست گرفتن ابتکار عمل: رهبری کنونی ایران مصمم است آهنگ و ضرباهنگ رویارویی را خودش تعیین کند، نه اینکه صرفاً به تصمیمات واشنگتن واکنش نشان دهد. تهران میخواهد نشان دهد که ابتکار عمل را حفظ کرده و میتواند روند تشدید تنش را طبق شرایط خودش شکل دهد.
ب) آزمودن عزم آمریکا: رهبران ایران احتیاط واشنگتن را بهطور فزایندهای نشانه تردید و فقدان اراده سیاسی برای ادامه یک رویارویی طولانی تفسیر میکنند. در ارزیابی تهران، همین وضعیت فرصتی برای محک زدن عزم آمریکا فراهم کرده است.
ج) محاصره دریایی = اقدام جنگی: از دیدگاه ایران، محاصره دریایی بهخودیخود یک اقدام جنگی است. برخلاف بحرانهای گذشته، رهبری کنونی حاضر نیست محدودیت بر دسترسی دریاییاش را بدون پاسخ نظامی بپذیرد.
د) بستر منطقهای؛ یک کارزار واحد: حملات امروز باید در چارچوب گستردهتر منطقهای دیده شود و پیوند نزدیکی با فعالیت شبهنظامیان مورد حمایت ایران در عراق علیه اسرائیل، اردن و عربستان سعودی دارد. تهران این جبههها را اجزای یک کارزار واحد میداند که هدفش بازآرایی موازنه قدرت منطقهای و بهرهبرداری از آسیبپذیریهای راهبردی کشورهای خلیج فارس و آمریکاست.
هـ) چرخش دکترینی پس از درگذشت خامنهای: این حمله بازتاب تحولی دکترینی در ایران پس از مرگ علی خامنهای است. رهبری جدید به بازدارندگی صرفاً مبتنی بر تلافی بسنده نمیکند و بهطور فزایندهای ابتکارهای نظامی پیشدستانه را ترجیح میدهد؛ با اتکای سنگین بر توان موشکی، پهپادی و نیروهای نیابتی. تهران بحران کنونی را فرصتی برای بازتعریف نظم امنیتی خلیج فارس به سود خود میبیند.
و) بازگشت فشار به واشنگتن: اکنون توپ در زمین واشنگتن است. تصمیمگیران ایرانی ظاهراً باور دارند پاسخ محدود آمریکا معادله راهبردی را تغییر نمیدهد و انتظارشان این است که آمریکا در نهایت میان دو گزینه قرار گیرد: پذیرش تشدید گستردهتر درگیری، یا انجام تعدیلهای راهبردی قابلتوجه.
🇮🇷 پیام نهایی تهران: ایران نه علامت تسلیم میفرستد و نه از موضع ضعف دنبال مذاکره است. برعکس، رهبری ایران آماده پذیرش ریسکهای قابلتوجه است، چون این رویارویی را نبردی تعیینکننده بر سر نقش منطقهای و امنیت بلندمدت ایران میداند.
🌐 بازتاب تحلیل 〰️♾️
@AnalysisReflection
هدایت شده از بینش راهبردی
دنیا زیباتر شده
درگیریها مستقیم تر و خطوط تفکیکی عیان تر شده
حمله گروه های مقاومت به عربستان برای تحریک آنها و پاسخ عربستان در حمله به عراق اشتباه بسیار بزرگی است که پازل راهبردی و استراتژیکی ما را تکمیلتر خواهند کرد
ان شاء الله پیروزی نهایی برای جبهه مقاومت خواهد بود
@Binesh_Rahbordi
🖋 پیامالیاس کردی: تهران دیشب دو حرکت همزمان انجام داد:
۱. اقدام علیه کشتیها در تنگه هرمز
۲. شلیک بالستیک (بهسوی اهداف آمریکایی در منطقه)
اصل ماجرا تنگه هرمز است.
ایران حتی عبور از مسیر ساحل عمان را هم با بیمه و هزینه سنگین قبول نمیکند. این تنگه برایش نه فقط ابزار فشار، بلکه منبع درآمد بالقوه دهها میلیارد دلاری است. مانور سنگین روی هرمز هم میتواند بحث داخلی جدی باشد، هم برگ مذاکره برای آینده.
حرکت دوم (موشکی) هم سیگنال هشدار بود: تهران جلسه ترامپ-نتانیاهو را مقدمهای برای کشاندن آمریکا به دور بعدی درگیری میبیند و از همین حالا پیام میدهد که «ما آمادهایم».
اما هرمز قلب ماجراست، بقیه حاشیه.
🌐 بازتاب تحلیل 〰️♾️
@AnalysisReflection
🖋 شهید ثالث، خبرنگار و تحلیلگر سیاسی: چرا ج.ا در حالی به اردن حمله کرد که به نظر میرسید آرامشی نسبی برقرار شده است؟
ظاهرا تهران به این جمعبندی رسیده است که حفظ وضعیت موجود دیگر از نظر راهبردی قابل دوام نیست. چرا؟ چون در حالی که ایران همچنان زیر فشار شدید اقتصادی قرار دارد و محاصره دریایی نیز برقرار است آمریکا از کاهش چشمگیر قیمت نفت دارد سود میبرد.
از نگاه تهران اگر راهبرد واشنگتن ادامه نامحدود این وضعیت "نه جنگ، نه صلح" باشد، حکومت ایران بهتدریج فرسوده خواهد شد در حالی که آمریکا از مزایای یک آتشبس اعلامنشده بهرهمند میشود. بنابراین، از منظر جمهوری اسلامی این وضعیت باید بر هم میخورد، حتی اگر بهای آن گسترش درگیری باشد.
در عین حال به نظر میرسد تصمیمگیران در ایران بر این باورند که آمریکا نه تمایل و نه ظرفیت لازم برای ورود به یک جنگ طولانیمدت و گسترده را دارد. توقف ناگهانی و یکجانبه حملات آمریکا پس از دو هفته عملیات سنگین، احتمالاً این ارزیابی را در تهران تقویت کرده است.
🌐 بازتاب تحلیل 〰️♾️
@AnalysisReflection