"Ur worried about Yalda and Yasna rn?" 🤨

آبسسد مابسسد شده

ایتا چرا پیام پایین اینو فلاپ کرد؟💔

"فقدان" خیلی وحشتناکه فقدان یه از دست دادنِ بزرگه، نه فقط برای آدما؛ بلکه برای هر چیز معنا داری که زمانی بهش تعلق داشتی میتونه دوستی، عشق، امنیت، اصالت، هویت، رویا و یا حتی ارتباط باشه و راه هایی که انتخاب می‌کنه برای این که خودشو نشون بده حتی از اینم عجیب تره

فقدان تو ناراحتی هست تو خشم هست تو عمقِ بی‌حسی هست تو عذاب وجدان هست تو همه جا حتی جایی که فکر می‌کنی نیست

"فقدان" عملا یه عشق بدون مقصده انگار که میدونه میخواد به کی و چی برسه ولی هیچ راهی براش پیدا نمی‌کنه و تصمیم میگیره بچسبه به روح و خاطراتت.

ولی الان دوست دارم درباره‌ی فقدانی حرف بزنم که با رفتن عزیزترین هات شکل میگیره چون خوشبختانه یا متاسفانه تنها نوعیه که تجربه کردم

وقتی کسی رو از دست میدی مردم معمولا به ۵ مرحله از "فقدان" اشاره می‌کنن انکار کردن، خشم، چونه‌زدن، افسردگی و پذیرش ولی نمیگن که احتمالا قراره همه‌ی این ۵ تارو هر روز تجربه کنی

اگر دنبال متن یا یه جمله‌ای باشین که حس درک شدن بهتون بده هیچوقت قرار نیست پیداش کنین میتونین برای پیدا کردنش همه‌ی زبان هارو یاد بگیرین، همه‌ی کتاب هارو بخونین اما هیچوقت قرار نیست کلمات همونطوری کنار هم چیده شده باشن که میخواین

چون فقدان برای هر کسی متفاوته و اون قسمت شما برای همیشه از دست رفته و تنها راهی که دارین اینه که توی خاطراتتون زندگی کنین

و زل زدن به عکس کسی که از دست دادین واقعا عجیبه چون شما میدونین زندگی اونا واقعا تموم شده چون میدونین این پایان داستان اوناست و قرار نیست ادامه داشته باشه و این به این معناست که چپتر موردعلاقه‌ی شماهم تموم شده کتاب قراره بعد از اون صفحه بدون سری دومی تموم بشه اما بخشی از شما همیشه قراره توی اون کتاب زندانی بشه نه زوری، صرفا به خاطر این که خودتون قرار نیست اجازه‌ی خروج بدین و این واقعا UGH😭