eitaa logo
دانلود
ولی الان دوست دارم درباره‌ی فقدانی حرف بزنم که با رفتن عزیزترین هات شکل میگیره چون خوشبختانه یا متاسفانه تنها نوعیه که تجربه کردم
وقتی کسی رو از دست میدی مردم معمولا به ۵ مرحله از "فقدان" اشاره می‌کنن انکار کردن، خشم، چونه‌زدن، افسردگی و پذیرش ولی نمیگن که احتمالا قراره همه‌ی این ۵ تارو هر روز تجربه کنی
اگر دنبال متن یا یه جمله‌ای باشین که حس درک شدن بهتون بده هیچوقت قرار نیست پیداش کنین میتونین برای پیدا کردنش همه‌ی زبان هارو یاد بگیرین، همه‌ی کتاب هارو بخونین اما هیچوقت قرار نیست کلمات همونطوری کنار هم چیده شده باشن که میخواین
چون فقدان برای هر کسی متفاوته و اون قسمت شما برای همیشه از دست رفته و تنها راهی که دارین اینه که توی خاطراتتون زندگی کنین
و زل زدن به عکس کسی که از دست دادین واقعا عجیبه چون شما میدونین زندگی اونا واقعا تموم شده چون میدونین این پایان داستان اوناست و قرار نیست ادامه داشته باشه و این به این معناست که چپتر موردعلاقه‌ی شماهم تموم شده کتاب قراره بعد از اون صفحه بدون سری دومی تموم بشه اما بخشی از شما همیشه قراره توی اون کتاب زندانی بشه نه زوری، صرفا به خاطر این که خودتون قرار نیست اجازه‌ی خروج بدین و این واقعا UGH😭
و شما قراره همیشه به این فکر کنین که چه آدمی می‌بودین اگر با بدترین " از دست دادن" رو‌به‌رو نمی‌شدین چون شاید کسی بهتون لو نداده بعدش قراره چی بشه
منم الان قراره بعدشو بهتون لو بدم رد پای اون قراره خیلی کمرنگ تر بشه و شاید اونقدری کمرنگ بشه که خیلی چیزی ازش نمونه و این کمرنگ شدنه تقصیر شما نیست و قرار نیست خودتونو برای ناراحت نبودن سرزنش کنین چون زندگی چه اون باشه چه نباشه ادامه داره و این تغییرات بخش خیلی کوچیکی درباره‌ی داستان شماست
ولی "کمرنگ" شدن همیشه یه شبه نیست توی این پروسه‌ شما با احساسات زیادی مواجه میشین هم خوب هم بد بعضی شبا حتی فکر می‌کنین که "همه چیز تموم شده" اما هیچ چیز به همین راحتی تموم نمیشه درواقع چیزی قرار نیست و نبوده تموم بشه اما این تموم نشدنه به این معنی نیست که چیزی قرار نیست تغییر کنه
حقیقتا خیلی چیزا قراره تغییر کنه شاید تا سالیان سال یه صندلی خالی سر میز باشه شاید تا مدت زیادی خودتو گول بزنی و بری بهش پیام بدی شاید اون خراش و فاصله ی بزرگ همیشه باهات بمونه اما "هنوز چیزی تموم نشده"
بعضی وقتا تنها چیزی که نیاز دارین اینه که تو سکوت فهمیده بشین چون اونقدری کلمات گم شدن که نمیتونین یه جمله هم سرهم کنین و از نظر من این فقدان واقعیه