هویت شما مجموعه ی کاملی از چیزاییه که یه روز دوست داشتین یا نداشتین و توی همین چیزا خلاصه شده و این قشنگترین و پر هزینه ترین هدیهست که زندگی به شما میده
چون شاید همونقدر که چیزی به دست میارین همونقدر هم قراره چیزی از دست بدین
و لطفا هیچوقت اجازه ندین "هویت شما" به خاطر هویت پیچیدهی عده ای تبدیل به یه واژهی بی معنی و مضحک بشه💘
و حقیقت اینه که توی این سن بخش عمدهی هویتمون هنوز تشکیل نشده و حتی شاید 🤏🏻 اینقدر هم به چیزی که قراره باشیم نزدیک نشدیم ولی اگر از این مراحل تشکیل لذت ببریم عملا بُردیم
و من واقعا ترجیح میدم بابت کسی که هستم بقیه ازم متنفر باشن تا این که بابت کسی که نیستم بقیه دوستم داشته باشن~
نمیدونم تاحالا همچین حسی داشتین یا نه
ولی یه سری از بزرگترامون فقط چند تا بچهی شکسته شدن که توی بدن های بزرگ زندگی میکنن و دارن ادای آدم بزرگارو در میارن
منظورم این نیست که آدم های خوب و قابل اعتمادی نیستن
ولی انگار از دور دارن فریاد میزنن "مامان، این زندگی اول منه الان باید چیکار کنم؟"
و خب حق دارن
چون اونا هم بار اولیه که پدر/مادر یک یا چند تا بچه شدن،
بار اولیه که باید قبض آب و گاز رو پرداخت کنن،
بار اولیه که باید مستقل زندگی کردن رو یاد بگیرن
ولی انگار یکی بهشون میگه "بارِ اول؟ جمع کن خودتو این بچه بازیا چیه؟"
و حاضرم هرچی که دارمو بدم که تو همچین شرایطی نباشم ولی خوب میدونم که قراره خیلی چیزا یاد بگیرم ازش که شاید اگر عقلم برسه بتونم خوب ازشون استفاده کنم:(
بچها شاید تنها دلیلمون برای "پوچی" زیادمون این باشه که تیکه تیکه خودمونو پیش چیزایی که یه روزی دوستشون داشتیم جا گذاشتیم و شاید این واقعا چیز بدی نیست😭
بچها کسی از شما متوجه شده که چقدر سخت میشه یکی رو پیدا کرد که دنیارو همونجوری که شما میبینید ببینه؟
و در ضمن
این که شما میتونین درد بقیه رو حس کنین به این معنی نیست که شما مسئول حل کردن درد اونایین💘