گاهی از این که همه چیز بهم فشار میاره خسته میشم، مخصوصاً وقتی میبینم بقیه یه مسیر دارن و من هنوز حتی نمیدونم از کجا شروع کنم.
و خیلی وقتا حس میکنم آینده یه چیز عجیب و دور و دستنیافتنیه، ولی همزمان یه فرصت بزرگه. یه جایی که میتونم خودم باشم، اشتباه کنم، یاد بگیرم و دوباره از نو شروع کنم.
بعضی وقتا فقط به این فکر میکنم که منِ الان به منِ آینده افتخار خواهد کرد؟ یا ناامید خواهد شد؟ و حتی جواب اینم نمیتونم بفهمم:(
و اگر یه آرزو میتونستم داشته باشم این بود که توی زندگی بعدیم چیزها و ترفندهایی که از این زندگی یاد گرفتم یادم بمونه تا بتونم زندگی جدیدمو بینقص بگذرونم💘
ولی از اعماق قلبم امیدوارم لازم نباشه این آدمای دوست داشتنیای که الان دارم رو از دست بدم
چون هیچکس به غیر از خودمون نمیدونه اونا چقدر بهمون کمک کردن و چه چیزای جدیدی یادمون دادن:(