داستایوفسکی تو تسخیرشدگان نوشته؛
میدانم اگر قضاوت نادرستی در مورد کسی بکنم، دنیا تمام تلاشش را میکند تا مرا در شرایط او قرار دهد تا به من ثابت کند در تاریکی، همه ی ما شبیه یکدیگریم...
یه اصطلاح یونانی هست به نام"agape"به حسی گفته می شه که علاقهات به یه نفر از یه حدی بیشتر می شه که دیگه کلمه ای برای بیان احساسات پیدا نمی کنی...
_مهم نیست که آدم چه میکند. مهم این است که کار را خوب بکند. حالا که ملکه هستی لااقل ملکهی خوبی باش.
-از کتاب دزیره-
و در پایان
آنچه که دربارهی خودم
میتوانم بگویم
این است:
من شعری عاشقانهام
در جسمِ یک زن!
شخصیتِ آدمیرو که رابطهتون باهاش تموم شده تخریب نکنید، دربارهش بد نگید، بهش توهین نکنید، سرتاپای اون آدمو به لجن نکشید، پشتسرش، چه راست چه دروغ، صحبت نکنید. داستانِ زندگیِ شما و آدمای زندگیتون قابل احترامن، حتی اگر تهش به جای خوبی ختم نشده باشه.
یه دیالوگی هست که میگه:«میلیاردها آدم توی این دنیا هست که همه شون میتونن بی تو زندگی کنن، چرا من نتونم؟
من نمیتونم بی تو زندگی کنم؟!
کاری که از یه بچه ی پنج ساله هم برمیاد!»
میخوام بگم آدما وقتی یکیو دوست دارن همینقدر هم در مقابلش ضعف دارن :))
حقیقت ماجرا سادس
تو هر سنی هم که باشیم
احتیاج به یکی داریم که قربون صدقمون بره..!
احتیاج به یکی داریم که براش با نمک ترین و مهربونترین و جذاب ترین آدم دنیا باشیم
همین :)