شرحِ‌غمِ‌دل‌سوختگان‌کارِسخن‌نیست . !

آهنگا حرفایی هستن که آدما نتونستن به زبون بیارن.

فقط‌چشم‌ها‌هستند‌که‌هنوز‌می‌توانند‌فریادی‌بکشند . !

- از آدم‌هایی که حافظه‌یِ ضعیفی در به‌خاطر سپردنِ مهربانی‌هایِ اطرافیانشان دارند، فاصله بگیرید؛ چون آن‌ها بزرگترین تخصصشان این است که شما را از خوب بودن‌تان، پشیمان کنند!

دلخورمیشویم و حتی‌یکبار‌به‌زبان‌نمی‌آوریم ! تغییرمیکنیم ، کم‌میخندیم ، کوتاه‌حرف‌میزنیم ، بی‌توجهی‌میکنیم ؛ نمیداننداین‌کوتاه‌گفتن‌هانتیجه‌ی‌همان‌نگفتن‌هاست . درنتیجه‌سردمیشوند ، ترکمان‌میکنند ، فکرمیکننددوستشان‌نداریم. مامیمانیم و یک‌عالمه‌دلخوری ، مامیمانیم و دنیایی‌‌ازسوال و تعجب ؛).

یه دیالوگ بود که میگفت : "هر چقدر بیشتر بخشیدمت ، از اون به بعد همون قدر کمتر دوستت داشتم" و من عمیقا میفهمم از چی حرف میزنه.

کاش آدم اگه قراره ضربه بخوره،بخوره اما هیچوقت نفهمه از کی خورده ، بعضی وقتا اینکه میفهمیم آدمی که هیچوقت انتظارشو نداشتیم بهمون ضربه زده بیشتر داغونمون میکنه...

دلتنگی‌رودخانه‌ای‌ست ، که‌به‌هیچ‌دریایی‌نمی‌ریزد .

ما‌بهش‌میگیم" رویا " خارجیامیگن " Dream " عربامیگن " حلم " ولی‌بنظرم 'پائولو کوئیلو' ازهمه‌قشنگ‌تر‌میگه : افسانه‌شخصی .

میگفت:«سخت ترین بخش خودشناسی روبرو شدن با زخم هاییه که نقشی در بوجود اومدنشون نداشتی، اما مسئولیت ترمیم کردنشون با توئه»

گاهی چنان شب میشود که با هزاران خورشید صبح نمی شود؛

میشه‌ازبغض‌به‌هنررسید و ازاشک‌به‌ساز .