یه سری دوست داشتنا هستن که هیچوقت تکرار نمیشن ، یعنی یه دوره‌ای از زندگیت یه‌سری‌ها رو جوری دوست داشتی که هیچوقت کسی رو به اندازه اون یه نفر دوست نداشتی ، هیچکس به اندازه اون یه نفر برات مهم نبوده، و همیشه اون یه نفر بوده که با همه آدما فرق داشته برات . .

‌برای تو چه بگویم؟ بگویم زخمم آن‌ قدر عمیق شده که می‌توان در آن درختی کاشت؟! بگویم غمگینمُ مرگ کاری نمی‌کند؟

باگ‌اصلیِ‌زندگی‌اونجاست ک اتفاقایِ‌خوب‌دونه‌دونه‌میوفتن و واسه‌هرکدومشون‌بایدکلی‌تلاش‌کنی و زحمت بکشی ، ولی‌اتفاقایِ‌بد ؛ معمولا‌همه‌شون‌باهم‌بهت‌حمله‌میکنن و کلاازپا درمیارنت.

"آدمارونبایددوست‌داشت. آدمارونبایدبوسید. آدمارونبایدبغل‌کرد. آدمارونبایدمهم‌کرد." آدماروفقط‌بایدنگاه‌کرد و گذرکرد !

_

گفتن : "هواتودارم" بنظرم‌قشنگ‌ترین‌ مدلِ دوست‌دارمه ، یه‌جهان‌ دلگرمی توشه اصلا‌دلِ‌آدم‌روبدبجوری قرص میکنه ؛)!.

ماکه‌همش‌دلمون‌تنگته.. حالا‌تو‌هی‌نباش‌ببینم‌آخرش‌کجای‌دنیاردمیگیری!

ازلحاظ‌زیبایی؛)

من حال همرو خوب میکنم.. حتی اگه اونا رو نشناسم! اما میدونی چیه؟ وقتی خودم حالم بده،یه فرقی با اونا دارم، اونا موقعِ درد منُ دارن؛ منم منُ دارم.

کجامیروی؟ به‌دنبالِ‌کیستی؟ برگرد . . تومعشوقه‌ات‌رادرآیینه‌جاگذاشته‌ای . . !

و گاهی‌فقط‌خودت‌میدانی ‌چقدربارِ‌جهان‌اطرافت‌رابه‌دوش‌کشیدی‌ ، چقدرنمیتونستی‌ اما ادامه‌دادی..

یه روز که حالم خوب شد؛ برات تعریف میکنم چی بهم گذشت!