اونجا که سهراب سپهری میگه:
ﮔﺎهگاهیﮐﻪﺩﻟﻢمیگیرد
بهخودممیگویم ،
دردیاریکهپرازدیواراست
ﺑﻪﮐﺠﺎباﯾﺪﺭﻓﺖ
ﺑﻪﮐﻪباﯾﺪﭘﯿﻮﺳﺖ
ﺑﻪکهﺑﺎﯾﺪﺩﻝﺑﺴﺖ؟
الان خوبی؟بدون من خوش میگذره بهت؟ خوشحالی که دیگه کسی دائما پیگیر حالت نمیشه؟نمیدونم کجایی،چیکار میکنی،اصلا بدون من شادتری یا اصلا بودنم اضافی بود!نمیدونم کلی سوال توی سرم دارم که داره اذیتم میکنه،یعنی اون بدون من اونقدر قشنگ میخنده!نگاهش همونطوریه؟الان خوشحالی که دیگه نمیگم دوستت دارم ولی دلتنگیت رو به جون خریدم و دارم به سختی تحمل میکنم،تو بخند دل من به خنده هات خوشه، شاید نبینم خنده هاتو ولی تو بخند:)