واقعا به تصویر کشیدن یه موضوع خیلی بهتر از بیانشه آدما ب چیزای پیچیده خیلی بیشتر دقت میکنن تا چیزایی ک سادن.
ولی به قول شایع :
"یه روز بدون اینکه به کسی بگم میرم"
میرم یه جایی که بودنم کسی رو اذیت نکنه، کسی سرد رفتار نکنه، طعنه نزنه، تیکه نندازه..
میرم جایی که هیچکس نگاهاش اذیتم نکنه
اون روز روزیه که میخوام تنها باشم، تنهای تنها.."
گاهی آدم میمونه بین بودن و نبودن
به رفتن ک فکر میکنی اتفاقی میفته ک منصرف میشی و وقتی میخوای بموني رفتاری میبینی ک انگار باید بری . این بلاتکلیفی خودش کلی جهنمه ؛
یه دردایی هست که فقط مال خود خودته
نه میشه گفت
نه میشه نوشت
نه میشه کمک گرفت
همش میشه فکر و خیال!
من هیچوقت بهخاطر رفتن کسی از زندگیم ناراحت نمیشم چون اونقدر به خودم باور دارم و میدونم چجور آدمی هستم که اگر هم کسی روزی منو ترک کنه مطمئنم کسی که از دست میده اونه نه من .
بدیِماهاییکهشبهابیداریم اینهکه ؛
بهجایاینکهبهآیندهفکرکنیم ، بهگذشتهفکرمیکنیم . .