فک میکردم هیچوقت قرار نیست بیتفاوت
بودنو یاد بگیرم، ولی الان میبینم دیگه هیچ
چیزی از یه حدی برام مهم تر نیست، نه آدما،
نه سلامتیم، نه روحم و نه هر چیز دیگهای.
توفیلم "Passengers" یهدیالوگیهستکه میگه :
توانقدبهجاییکهبایدباشیفکرمیکنی که
یادتمیرهازجاییکههستیلذتببری ؛
یکمزندگیکن !
سنگیکهپرتمیشه ، حرفیکهزدهمیشه ،
موقعیتیکهازدستمیره ، زمانیکه
میگذره و دلیکهبشکنههیچوقتنمیشه
ایناروبرگردوند ؛ حواسمونباشه.