آنجا که کلام ناتوان شد ؛ موسیقی لب گشود ؛ و آنجا که موسیقی ناتوان شد ؛ آغوش گشوده شد :)

_

شاید بتونید با نبودنش کنار بیاید ، ولی هیچوقت با این موضوع که «چرا این همه زور زدم و بازم نشد» هیچوقت نمیشه کنار اومد .

اونی که تنهات میزاره و میره یکی دیگه رو پیدا کرده ، ولی تو که تنها میمونی خودت و پیدا میکنی .

یه‌شبایی تو زندگیِ آدمیزاد هست که بعد از ساعت‌ها فکر و خیال، به خودش میاد و میبینه روحش، از اعماق وجود داره گریه میکنه، ولی از چشماش هیچ اشکی نمیاد .

یه دیالوگی توی سریال شهرزاد بود که میگفت: «اگه نمیدونی بدون! من با تو چیزایی رو پیدا کردم که هیچوقت تو زندگیم نداشتم؛ نمیخوام از دستش بدم؛ پس اگه بزاری بری، من تموم میشم» آدم با کسی که دوسش داره چیزایی رو پیدا میکنه که هیچ وقت نداشته، چیزایی که هیچوقت دوباره نمیخواد از دستش بده:))

ازلحاظ‌زیبایی؛)

یه متن خوندم که نوشته بود : من آدمی خودخواه، بی حوصله هستم. اشتباه می کنم، از کنترل خارج می شوم و گاهی کنترل کردنم سخت می شود..! اما اگر نتوانید بدترین حالت من را تحمل کنید بی شک شایستگی بهترین حالتم را هم ندارید!

من ‏حذف شدن آدم‌ها رو به غریبه شدنشون ترجیح میدم، واقعاً ترجیح میدم بدونم که فلان آدم از زندگیم رفته و دیگه هیچ نسبتی باهام نداره تا اینکه بدونم همچنان هست ولی بود و نبودش فرق چندانی نداره، دوست دارم از آدم‌ها خاطره به جا بمونه، نه صرفاً یه چهره‌ و اسم آشنا.

یه فور مرامی میزنید ریزشمون جبران شه؟🤌🏿

ما را عجب غمی‌ست که گفتن نمی‌توان .

- سیلِ ‹ غمت › خانه دل را ببرد . . !