منم یه روز آدم خوبی بودم ، ولی خوبیم ، محبتم ، دوست داشتنم ، مهربونیم ، همه و همه عواطف و احساسات مثبتم تلف شد و الان تبدیل به آدمی شدم ، که سرشار از احساساتی مثل خشم ، درد ، نفرت ، کینه ، عصبانیته و بی‌محلیه .

‏افسردگی همیشه غم عمیق نیست ، یه‌وقتایی اینجوریه که بی‌تفاوت میشی و حوصله‌ی هیچ تغییر و اتفاق جدیدی رو نداری .

؛

به قولِ جمشید : - رفت ، عینِ رفتنِ جان از بدن دیدم ، که جانم میرود !

- دیدنش‌ حالِ‌ مرا‌ یک‌ جور‌ دیگر میکند :)!

یه‌شبایی تو زندگیِ آدمیزاد هست که بعد از ساعت‌ها فکر و خیال، به خودش میاد و میبینه روحش، از اعماق وجود داره گریه میکنه،ولی از چشماش هیچ اشکی نمیاد !

تو آن غمی که کنجِ این قلب آشیان کرده .

_

این شب تلخ گرچه دیر میگذرد ، وای از آن روزی که صبح فردا شویم !

می‌گفت هروقت یاد گرفتی تنهایی حالت با خودت خوب باشه دیگه هیچ‌چیزی نمی‌تونه آزارت بده، راست می‌گفتش:)

وقتی داری میری خوب به همه چی فکر کن ؛ به قول شادمهر : شاید یه روز سرد شاید یه نیم شب ؛ دلت بخواد بشه برگردی به عقب (':

و خودت بهتر میدانی من برای انکه از خودم خبر بگیرم باید از تو شروع کنم