وقتی غم داری دیگه نمیتونی عادی باشی. نمیتونی هیچی رو به روی خودت نیاری. یهو به خودت میای می‌بینی بند بند وجودت از غم درد می‌کنه. همون موقع میفهمی از کدوم حرف و کدوم آدم رنجیدی. یه آدم غمگین می‌تونه روزها، ماه‌ها و سال‌ها با غمش زندگی کنه. فقط دیگه بعد از گذروندن اون غم نباید ازش انتظار سالم بودن و شاد بودن داشته باشی .

برای هم غریبه شده‌ایم، دیگر در میان هیچ جمعیتی به دنبال هم نمی‌گردیم. در هیچ تنهایی‌ای به جستوجوی آغوش هم نمی‌رویم. تو در میان تاریکی می‌مانی و به دنبال نور چشم‌هایم نمی‌روی .

میبینی‌آقای‌رنگو ؟ هرکاری‌کردم‌ تو‌کَتِش‌نمیرفت که چقد‌میخامش ؛)

خیلی بدی کردی ولی دوست دارم بازم !

ازلحاظ‌زیبایی؛)

دیگه گلوم زورِ این حجم از غمو نداره.

اولویت هدفام دوری از بقیه اس .

یه جایی تو قلبم یه جنگل میسوزه .

-

من و خودم چند ساله انگار دوریم از هم .

تنم فرسود و عقلم رفت و عشقم همچنان باقی !

انسان در نهایت به همه چیز عادت می کند .